Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

... προς μια ανταλλακτική οικονομία ...

*
Ανδρέας Ρουμελιώτης
***
*
Τον ΟΒΟΛΟΝ σας!

*
ΣΟΥ ξαναγράφω απ' τη Χαλκίδα. Εδώ, απ' όπου ξεκίνησα, θα επιστρέψω, άμα γίνουμε Αργεντινή. Ετσι λέει το σχέδιο-ΓΑΜΑ(τα) που έχω εκπονήσει. Επιστρέφω στο πατρικό και το πατροπαράδοτο επάγγελμα του ψαρά ασκώ! Σε βάρκα γεννήθηκα, σε βάρκα θα αποθάνω· κι όλος ο κόσμος να καταρρεύσει, αποκλείεται να χαθώ!

ΠΗΓΑ κι είδα έναν κλήρο που 'χουμε αδιανέμητο καμιά δεκαπενταριά ξαδέλφια μήπως αποσπάσω τη συναίνεσή τους και φτιάξω μποστάνι. Απ' όλα τα καλά είχαμε παλιά στο χωριό. Και τις ντοματούλες μας και τ' αγγουράκια μας και τις μελιτζανούλες μας και τα κολοκυθάκια μας. Κουνουπίδια να δεις! Είχαμε κότες κι αβγουλάκια κάθε πρωί: και κουνέλια που τα 'σφαζε κι έφτιαχνε φοβερό στιφάδο η θεία μου η Στυλιανή.

ΕΙΧΑΜΕ και γαϊδουράκο! Αμα ξέρεις να τον σαμαρώνεις χωρίς να σε κλοτσήσει, να τον καβαλικεύεις, να του κάνεις «μπρρρ» και να σε υπακούει, δεν έχεις φόβο, μωρό μου, απ' την κρίση...

«ΔΕΝ θα μας το πάρεις το καγέν, Ολι Ρεν, Ολι Ρεν», που λέει και το προχώ συνθηματάκι. Απλώς θα το βάλουμε στο γκαράζ, θα καταθέσουμε στην εφορία τις πινακίδες και θα κυκλοφορούμε σαν τον προπάππου μας -με το γαϊδουράκι!

ΤΟ σχέδιο-ΓΑΜΑ(τα) προβλέπει επιστροφή στη θάλασσα και στο χωράφι. Δηλαδή, είναι πιο έξυπνοι οι Γάλλοι που ξηλώνουν στα σπίτια τους το γκαζόν και φτιάχνουν λαχανόκηπους; Η Αθήνα θα πεινάσει και η Θεσσαλονίκη. Δεν υπάρχει όμως περίπτωση να μας κάνει πατητή το ΔΝΤ στη Χαλκίδα...

ΕΧΕΙ λίπος η επαρχία! Οικονομικό, εννοείται. Αυτό το καλοκαίρι θα φάει απ' τα έτοιμα. Τα ζόρια το φθινόπωρο, που προβλέπεται θερμό... Μετά, άλλη λύση απ' τους αγρούς και τη θάλασσα δεν βλέπω.

Η παραλία ζορίζεται. Τα μαγαζιά φάτσα-θάλασσα, που πληρώνουν υψηλά ενοίκια και δημοτικά τέλη, δεν θα τη βγάλουν φέτος καθαρή. Ειδικά στις ψαροταβέρνες και τα ουζερί τις καθημερινές δεν πατάει πελάτης. Αλλά και οι καφετέριες της παραλίας δουλεύουν μόνο Σαββατοκύριακο με Αθηναίους εκδρομείς. Εχουν ανοίξει κάτι μικρά καφέ δυο στενά πιο μέσα απ' την παραλία, όπου χρεώνουν δύο ευρώ τον καπουτσίνο αντί για 4,50... και κάτι ουζερί που σερβίρουν μόνο σαρδέλες και γαυράκι...

ΟΠΩΣ σε βλέπω και με βλέπεις: θα προμηθεύω το μαγαζί ντομάτες κι αγγουράκια απ' το μποστάνι μου, φούσκες, καλόγνωμες, γυαλιστερές και κυδώνια που θα βγάζω απ' τη θάλασσα και θα με κερνάνε ουζάκι και καφεδάκι.

ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΗ οικονομία. Εκεί επιστρέφουμε. Χρειάζεσαι δικηγόρο ή γιατρό και δεν μπορείς να τον πληρώσεις, του βάφεις το σπίτι και η γυναίκα σου κάνει την μπέιμπι σίτερ στο παιδί του. Τώρα που μας κόψανε το δώρο του Πάσχα, εγώ θα σου δίνω ψάρια και συ, βοσκούλη μου, φύλαξέ μου για τη Μεγάλη Παρασκευή ένα αρνί...

ΣΤΗ δεύτερη ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Πάτρα, έχουνε φτιάξει ήδη ανταλλακτική τράπεζα, τον ΟΒΟΛΟ (μπες www.ovolos.gr και δες!), όπου έχουν αντιστοιχίσει τον κάθε «οβολό» σε ένα ευρώ. Πρόκειται για ένα κοινωνικό νόμισμα που έρχεται ως η ελληνική απάντηση στη χρηματοοικονομική κρίση, λένε οι «κοινωνικοί τραπεζίτες», που λειτουργούν νομίμως τη συνεταιριστική τράπεζά τους βάσει της υπ' αριθμ. 484/2009 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών.

ΜΕ τον ΟΒΟΛΟ μπορείς να εμπορεύεσαι, να πουλάς και ν' αγοράζεις, να παρέχεις υπηρεσίες χωρίς να χρησιμοποιείς ευρώ. Το εναλλακτικό σύστημα λειτουργεί με κάρτες χρέωσης-πίστωσης, με «οβολούς» σε έντυπη μορφή αλλά και με ηλεκτρονική συναλλαγή. Δεν ανταμείβει τους οβολούς πλεονάσματος και δεν σε τιμωρεί αν πέσεις κάτω απ' το μηδέν...

Δεν υπάρχουν σχόλια: