Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014

... οι επτά φορολογικοί παράδεισοι ...

*
Σε επτά φορολογικούς παραδείσους

είναι κρυμμένα 5,8 τρισ. ευρώ




Ενας 27χρονος Γάλλος οικονομολόγος ο Γκαμπριέλ Ζουκμάν του London School of Economics κατάφερε με την έρευνα του να υπολογίσει το αστρονομικό ποσό των αφορολόγητων 4,7 τρις. ευρώ που είναι κρυμμένο σε επτά φορολογικούς παραδείσους. Ενδεικτικό μάλιστα του πόσο μεγάλο είναι το συγκεκριμένο ποσό είναι πως αντιστοιχεί στο 8% του παγκόσμιου πλούτου. Μάλιστα σύμφωνα με την έρευνα του νεαρού οικονομολόγου το ποσό που υπολόγισε είναι κρυμμένο σε funds και σε αυτό δεν υπολογίζει ασφάλειες ζωής, πολυτελή σκάφη, σαλέ, πολύτιμα έργα τέχνης, κάτι που θα εκτόξευε το ποσοστό στο 11% του παγκόσμιου πλούτου.

Που είναι κρυμμένα τα τρισεκατομμύρια

Τα αφορολόγητα τρισεκατομμύρια ευρώ είναι κρυμμένα σε επτά φορολογικούς παραδείσους:
  • Ελβετία 1.800 δισ. ευρώ
  • Σιγκαπούρη 750 δισ. ευρώ
  • Χονγκ Κονγκ 750 δισ. ευρώ
  • Λουξεμβούργο 500 δισ. ευρώ
  • Μπαχάμες 500 δισ. ευρώ
  • Νησιά Κέιμαν 500 δισ. ευρώ
  • Νησί Τζέρσεϊ [Μάγχη]
Σύμφωνα με τον Ζουκμάν το 80% των χρημάτων που βρίσκονται στο εξωτερικό δεν έχει δηλωθεί ποτέ στην εφορία, κάτι που προκαλεί μία «αιμορραγία» της τάξεως των 120 δις ευρώ το χρόνο για τα κράτη από τα οποία φεύγουν τα χρήματα. Μάλιστα ο ίδιος επικαλείται στοιχεία από τις στατιστικές της ελβετικής Credit Suisse.

Η έρευνα εντυπωσίασε τον Πολ Κρούγκμαν
Οπως γράφει και το "Εθνος" η έρευνα του νεαρού οικονομολόγου, που έκανε τη διδακτορική του διατριβή στον Τομάς Πικετί - τον οικονομολόγο που προκάλεσε παγκόσμιο σάλο με το βιβλίο του περί οικονομικών ανισοτήτων, όπου υποστήριζε ότι οι πλούσιοι γίνονται διαρκώς πλουσιότεροι -, εντυπωσίασε ιδιαίτερα τον Πολ Κρούγκμαν. Ο νομπελίστας προσκάλεσε τον Ζουκμάν σε κατ' ιδίαν συνάντηση για να συζητήσουν το υλικό και τις απόψεις του και στη συνέχεια έγραψε διθυράμβους στο προσωπικό του μπλογκ. «Επιτέλους μας εξηγεί κάποιος πώς ακριβώς λειτουργεί ο κόσμος» έγραψε ενθουσιασμένος.

---
---
*

Τρίτη 15 Ιουλίου 2014

Σάββατο 12 Ιουλίου 2014

... ένα γράμμα ...

*
stavrosx1
***
*
Φίλε,
ο καπιταλισμός «σου»
δεν σε χωράει πια


Είσαι οπαδός της «ελεύθερης Οικονομίας». Πάει καλά. Θυμάσαι την «παλιά καλή εποχή που δέναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα». Και νομίζεις πως ζούμε μια μικρή παρέκβαση του συστήματος και πως «σύντομα όλα θα επιστρέψουν στην ομαλότητα». Ίσως είσαι ο δεύτερος Έλληνας μετά τον Σαμαρά που το πιστεύει.

Ταυτίζεσαι με την εφαρμοζόμενη κυβερνητική πολιτική των Μνημονίων γιατί «Τι να κάνουμε; Εγώ πιστεύω στον καπιταλισμό και στον ελεύθερο ανταγωνισμό». Δεκτόν. Έτσι είναι αν έτσι νομίζεις. Αν δεν μπορείς να διακρίνεις καμιά διαφορά ανάμεσα στα τερατώδη που συμβαίνουν σήμερα και στην εποχή της «ειρηνικής ανάπτυξης του καπιταλισμού» που αγάπησες.

Τότε, πριν δεκαετίες, όταν έστησες το μαγαζάκι σου ή την επιχείρηση σου ή το γραφείο σου ή το επιστημονικό εργαστήριο σου. Τότε που προσλάμβανες τον υπάλληλο σου, τη γραμματέα σου ή τον εργάτη σου με σύμβαση εργασίας, προϊόν συλλογικής διαπραγμάτευσης. Έτσι έβρισκε δουλειά και το παιδί σου, ο ξάδερφος σου στον «απέναντι» εργοδότη.

Και δεν μιλάμε για εποχή αποβιομηχάνισης. Η Ελλάδα είχε χαλυβουργική υψικάμινο, ισχυρή ναυπηγική βιομηχανία, κλωστοϋφαντουργία, βιομηχανία ηλεκτρικών συσκευών, πλαστικών, ζάχαρης, λιπασμάτων. Αυτά που δεν έχει πλέον αυτή χώρα.

Δεν μιλάμε για την εποχή των «χωματερών» της ΕΟΚ που ακολούθησε. Για τις ποσοστώσεις παραγωγής, για το επιδοτούμενο ξερίζωμα των αμπελιών και το σπάσιμο των καϊκιών. Για τα «διακοποδάνεια» και τα «μετοχοδάνεια». Για το οικονομικό περιβάλλον που δημιούργησαν οι σημερινοί «φωστήρες» που θέλουν να μας σώσουν.

Τότε, πριν λίγες δεκαετίες, αγόρασες το σπίτι σου και πριν λίγα χρόνια ολοκλήρωσες το εξοχικό σου. Χωρίς δανεικά. Κούνια που σε κούναγε. Υπολόγιζες χωρίς τον Βενιζέλο. Όταν έφερε στη Βουλή το νομοσχέδιο για το «χαράτσι» σε καλούσε να το δεις κάτι σαν «ασφάλιστρο» ακινήτου. Τώρα όμως το «ασφάλιστρο» έφαγε το ακίνητο. Από το φθινόπωρο το ελληνικό κράτος θα το εκπλειστηριάζει σε κάθε αλλοδαπό ή ημεδαπό αρπακτικό στο 1/3 της αντικειμενικής αξίας του. Το ΔΝΤ ήταν σαφές και από την αρχή επεσήμανε τη …στρέβλωση: «Οι Έλληνες έχουν πολύ υψηλό ποσοστό Ιδιοκτησίας». Αυτό ήδη «διορθώνεται» από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση.

Κι εσύ χωρίς δουλειά, χωρίς επιχείρηση, με μισή σύνταξη στην καλύτερη περίπτωση, προσπαθείς απελπισμένα να ανταπεξέλθεις σε πολλαπλάσιους και παράλογους φόρους. Μοιραίος κι άβουλος αντάμα, συνεχίζεις να ομνύεις στο όνομα της «ελεύθερης Οικονομίας» που τώρα σε καταστρέφει. Γιατί το σύστημα δεν σε «χωράει» πλέον. Λειτουργεί πλέον εις βάρος σου και υπέρ λίγων πανίσχυρων μονοπωλιακών ομίλων. Δες την κακή τύχη των μικροεπενδυτών Φωτοβολταϊκών και τους μεγαλοεπενδυτές που θα βουτήξουν τη «μικρή ΔΕΗ» στο 10% της αξίας της. Τους μικροομολογιούχους που έχασαν τις οικονομίες τους και τους μεγαλοτραπεζίτες που άρπαξαν τσάμπα κραταιές τράπεζες.

Το ένοιωσαν ήδη στο πετσί τους πολλές κοινωνικές ομάδες. Οι φαρμακοποιοί που πρέπει να παραχωρήσουν τη θέση τους σε πολυεθνικές αλυσίδες, οι γιατροί που θα μετατραπούν σε μισθωτούς αλυσίδων Υγείας, οι δικηγόροι που θα μετατραπούν σε υπαλλήλους νομικών εταιρειών, οι πολιτικοί μηχανικοί που αναζητούν εργασία στο εξωτερικό, οι υπαίθριοι έμποροι που καλούνται να παραδώσουν την επαγγελματική ύλη τους στα σούπερ-μάρκετ. Κτηνοτρόφοι, αγρότες, ταξιτζήδες, έμποροι και βιοτέχνες. Δεν υπάρχει ομάδα της λεγόμενης μεσαίας τάξης που να μην οδηγείται προς αφανισμό. Κάποιοι φαίνεται να κατανόησαν τα αίτια. Άλλοι, όχι.

Κάποιοι «περίεργοι» τύποι προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια για τις τάσεις του σύγχρονου καπιταλισμού να συγκεντροποιήσει και να «καταπιεί» το σύνολο της Οικονομίας αλλά και να υποτάξει τη Δημοκρατία. Έχεις το δικαίωμα να μην υιοθετείς τις θεωρίες αυτών των «περίεργων» αριστερών. Αλλά δεν μπορείς να μην παραδεχτείς πως οι προβλέψεις τους επαληθεύτηκαν:

Η μεγέθυνση του κεφαλαίου πήρε τέτοιες διαστάσεις που η ισχύς του έγινε τόσο τερατώδης ώστε να υπερβαίνει τους προϋπολογισμούς κρατών και η εξουσία του τόσο κτηνώδης ώστε να υπερπηδά τη θέληση των κυβερνήσεων.

Οι θρήνοι επί ερειπίων δεν έχουν νόημα. Δεν έχει αξία να αναπολείς μιαν εποχή που δεν πρόκειται να ξανάρθει. Η παραδοχή πως το καπιταλιστικό σύστημα έχει πλήρως εκτροχιαστεί και ήδη λειτουργεί εναντίον σου θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Η παραδοχή πως είναι μια άλλη φάση του ίδιου συστήματος. Τόσο «άλλη» που τρώει τα παιδιά της. Αφού εξανδραπόδισε την εργατική τάξη, τώρα τρώει τη βάση της, τη μεσαία τάξη. Από νοικοκύρη σε μετατρέπει σε απόκληρο.

Οπαδός του καπιταλισμού έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι. Κορόιδο να μην είσαι.
(Το «γράμμα» αυτό δεν απευθύνεται σε αριστερούς. Εξάλλου εκφεύγει συνειδητά των πλαισίων της μαρξιστικής παραδοχής. Απευθύνεται σε ανθρώπους της άλλης όχθης, που αδυνατούν να κατανοήσουν τις αιτίες της τραγωδίας που βιώνουν).
---
πηγή: Αρτέμης Ψαρομηλίγκος/Ημεροδρόμος
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*
*

Πέμπτη 10 Ιουλίου 2014

... η "ηλιθιότητα" των λαών ...

*
stavrosx1
***
*

Μια άλλη οπτική γωνία
"Αντε γαμήσου εργατιά" !..


του Αρη Χατζηστεφάνου

Στείλαμε στην Ευρωβουλή έναν ποδοσφαιριστή, ένα μοντέλο και τρεις φασίστες. Μετατρέψαμε ολόκληρους δήμους σε αρένες νονών της νύχτας, υπακούοντας στις εντολές ποδοσφαιρικών ομάδων και της εκκλησίας. 

Πήραμε ένα παρουσιαστή, με μυστηριώδη χρηματοδότηση και στήριξη από τους μεγαλύτερους εργολάβους και εκδότες, ο οποίος ξέπλενε για χρόνια τις αμαρτίες του υπουργείου δημόσιας τάξης (και όχι μόνο), και τον κάναμε πολιτικό του 6% – ενώ μας ορκιζόταν, σε κάθε ευκαιρία, ότι δεν έχει ούτε πρόγραμμα ούτε όραμα για το μέλλον.

Καταξιώσαμε τους ναζιστές σαν τρίτη πολιτική δύναμη στη χώρα. Δώσαμε ψήφο ανοχής στον πλέον ακροδεξιό πρωθυπουργό που έχει γνωρίσει η χώρα, ενώ διασώσαμε από βέβαιη πανωλεθρία τα δυο κόμματα που επανέφεραν το εργασιακό καθεστώς του 19ου αιώνα θυσιάζοντας το 25% του ΑΕΠ και το 35% της αγοραστικής δύναμης του μέσου νοικοκυριού.

Για να μην έχουμε αυταπάτες, ένας στους δυο Έλληνες ψήφισε είτε για τη συνέχιση του μαρτυρίου του, είτε για τη μετατροπή της χώρας σε μια ακροδεξιά ή φασιστική κόλαση.
Ζώα! Ε, ζώα.

Έχουν περάσει αρκετές ημέρες από το «μήνυμα της κάλπης» και ακόμη και οι πλέον ένθερμοι ψηφοφόροι της Αριστεράς δεν μπορούν να κρύψουν μια πικρή επίγευση από την ετυμηγορία του κυρίαρχου λαού. Άνθρωποι που πέρασαν τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους μελετώντας την μαρξιστική έννοια της ψευδούς συνείδησης και τη διαδικασία παραπλάνησης του προλεταριάτου από τους μηχανισμούς προπαγάνδας του συστήματος προτιμούν τώρα να ρίξουν δυο φάσκελα στην άλλη μισή Ελλάδα.

Η Ελλάδα δεν αποτελεί φυσικά εξαίρεση ανάμεσα στα έθνη που επιλέγουν τις αλυσίδες και την ησυχία απέναντι στην ελευθερία τους. Στις ΗΠΑ οι φαρμακοβιομηχανίες, δαπανώντας εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, έπεισαν ένα τεράστιο μέρος του πληθυσμού ότι δεν έπρεπε να δεχθεί σε καμία περίπτωση τη δωρεάν, καθολική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη που είχε υποσχεθεί προεκλογικά ο πρόεδρος Ομπάμα – στην πρώτη και τελευταία κίνηση με την οποία αμφισβητούσε ορισμένα επιχειρηματικά συμφέροντα στη χώρα του.

Χιλιάδες Αιγύπτιοι, που συμμετείχαν στη μεγαλειώδη επανάσταση της πλατείας Ταχρίρ, υποδέχτηκαν με πανηγυρισμούς την ανατροπή της πρώτης δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης από τη στρατιωτική χούντα. Και όσο πιο πίσω πας με τόσο περισσότερο αίμα ξεπλένεται η «ηλιθιότητα» των λαών – από τον ελληνικό μεγαλοϊδεατισμό της μικρασιατικής εκστρατείας μέχρι την «αυτοκτονία» του Γερμανικού έθνους, που ανέθεσε στον Χίτλερ να διασώσει την κερδοφορία της βαριάς βιομηχανίας, ο κατάλογος είναι μακρύς.

Κι’ όμως το πέρασμα από τη λογική του «εχθρού λαού» στην καταδίκη του «ηλίθιου λαού» αποτελεί την μεγαλύτερη απάτη αλλά και προδοσία στην οποία μπορεί να πέσει κανείς. Αν ο Τσε Γκεβάρα, ο υποδιοικητής Μάρκος ή ο Άρης Βελουχιώτης έπαιρναν ένα τσούρμο αμόρφωτους, θρησκόληπτους, σωβινιστές και τους έπειθαν ότι πρέπει να πολεμήσουν για ορισμένα από τα ανώτερα ιδανικά που έπλασε ο νους του ανθρώπου, στην Ελλάδα πώς δεν βρέθηκε σήμερα ένας να συνεπάρει την καλύτερα μορφωμένη γενιά που έβγαλε αυτός ο τόπος από δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους; Η πεποίθηση ορισμένων εξ ημών ότι έχουμε τις καλύτερες ιδέες αλλά το «λάθος λαό» για να τις εφαρμόσει δεν είναι απλώς ελιτίστικη, είναι βαθιά προδοτική.

Σημαίνει μήπως αυτό ότι αφού αναγνωρίσουμε τις ευθύνες μας ως αριστερά, γιατί αφήσαμε ένα κομμάτι του πληθυσμού να κυλήσει στο φασισμό, θα πρέπει να ανεχτούμε τους φασίστες; Όχι. Και οι ναζιστές στρατιώτες ή οι ταγματασφαλίτες της κατοχής, που έκαιγαν χωριά, βίαζαν γυναικόπαιδα και εκτελούσαν αγωνιστές δεν γεννήθηκαν φασίστες – ήταν θύματα των συνθηκών. Κάποιος όμως έπρεπε να τους σταματήσει. Ακόμη και αν αυτό σήμαινε ότι θα παρέβλεπε για λίγο τις νηφάλιες σκέψεις περί ψευδούς συνείδησης και θα τους κρέμαγε στο πλησιέστερο δέντρο.
---
---
*

Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014

... Παπαχελάς : "Αμνηστία στο μαύρο χρήμα" ...

*
stavrosx1
***
*

... με λίγα λόγια: Πόσο ηλίθιοι είστε όλοι όσοι
δεν βγάλατε χρήματα έξω - μαύρα, γκρίζα αδιάφορο!..
Για όλους τους άλλους είμαι εγώ εδώ...
Η φωνή του Συστήματος, να ζητώ αμνηστία...

Αλλαγή σελίδας με ρεαλισμό


του Αλέξη Παπαχελά

Κάποια στιγμή θα πρέπει να ακολουθήσουμε μια πιο πρακτική πολιτική σε ορισμένα ευαίσθητα θέματα και να εγκαταλείψουμε τον καλβινιστικό δογματισμό που μοιάζει ηθικός στα βιβλία, αλλά εντελώς αναποτελεσματικός στην πράξη. Ο λόγος αυτήν τη φορά για τη συζήτηση που διεξάγεται εδώ και καιρό μέσα στην κυβέρνηση αλλά και μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας για τον επαναπατρισμό ελληνικών κεφαλαίων από το εξωτερικό. Η τρόικα και ορισμένα κυβερνητικά στελέχη ήταν αντίθετοι έως τώρα σε μία συμφωνία που θα νομιμοποιούσε ενδεχομένως κλεμμένα ή μη φορολογημένα χρήματα. Πράγματι δεν είχε ιδιαίτερο νόημα να επιτρέψεις σε «μαύρο» ή «γκρίζο» χρήμα να νομιμοποιηθεί, την ώρα που υποτίθεται ότι προσπαθείς να αλλάξεις ριζικά την ελληνική νοοτροπία στο ζήτημα της φοροδιαφυγής. Πολλά, όμως, άλλαξαν από την αρχή της κρίσης έως σήμερα. Οι μηχανισμοί ελέγχου έχουν βελτιωθεί σημαντικά και λειτουργούν τουλάχιστον αποτρεπτικά για όσους φλερτάρουν με την παρανομία.

Η χώρα βρίσκεται όμως σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι και πρέπει να γυρίσει σελίδα. Με κάποιον τρόπο πρέπει βεβαίως να διασφαλίσουμε ότι όποιος καταχράσθηκε δημόσιο χρήμα ή διέπραξε κάποια σημαντική παρανομία θα τιμωρηθεί. Από την άλλη, πρέπει να ενισχύσουμε το τραπεζικό μας σύστημα και να δώσουμε ώθηση στην αγορά και την ανάπτυξη. Η συγκυρία είναι καλή για κάτι τέτοιο από πλευράς διεθνών δεδομένων, όχι όμως απαραίτητα και από πλευράς εσωτερικών. Οι φορολογικοί παράδεισοι μειώνονται όλο και περισσότερο ή γίνονται πολύ πιο αυστηροί. Οι γνώστες του σπορ θεωρούν ότι η Ελβετία τελειώνει ως καταφύγιο και πως οι λύσεις που θα απομένουν θα είναι επισφαλείς. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως θα υπάρχουν Ελληνες που θα είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν ακόμη και ένα υψηλό σχετικά ποσοστό των καταθέσεών τους στο εξωτερικό, προκειμένου να τις «καθαρίσουν» μια και έξω. Το ερώτημα είναι το εξής: θα πάρει κάποιος την απόφαση για κάτι τέτοιο, αν υποψιάζεται ότι κάποια στιγμή σύντομα μπορεί να προκύψει μία νέα κυβέρνηση που θα ακυρώσει την όποια νομοθεσία και θα αρχίσει να κυνηγάει όσους θα έχουν δηλώσει τα χρήματά τους εκτός Ελλάδος; Δύσκολο το ερώτημα, αλλά άνθρωποι της αγοράς θεωρούν ότι με ορισμένες εγγυήσεις και προϋποθέσεις το εγχείρημα θα μπορούσε να πετύχει. Κατά την εκτίμησή τους, τα χρήματα που θα επιστρέψουν στην Ελλάδα ή θα δηλωθούν επισήμως στις ελληνικές αρχές μπορεί να φτάσουν τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ποια θα ήταν τα οφέλη; Ενα μέρος των χρημάτων θα επέστρεφε στις ελληνικές τράπεζες, γεγονός που θα βοηθούσε αυτές και τη χώρα να περάσουν τον κρίσιμο κάβο των stress tests του φθινοπώρου. Ανθρωποι που θέλουν να βάλουν χρήματα προκειμένου να κάνουν αυξήσεις κεφαλαίου στις εταιρείες τους και δεν μπορούν λόγω πόθεν έσχες και άλλων παρόμοιων κωλυμάτων, θα το κάνουν για να μην τις χάσουν. Η αγορά ακινήτων επίσης θα ωφελείτο από αυτή την εξέλιξη. Και ασφαλώς το Δημόσιο θα είχε σημαντικά έσοδα από τα «πέναλτι» που θα πληρώσουν όσοι θα φέρουν τα χρήματά τους πίσω.

Αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα ηθικής τάξης εδώ. Πρέπει, όμως, να είμαστε ρεαλιστές και πρακτικοί. Αν θέλουμε όντως να γυρίσουμε σελίδα και να αρχίσουμε να λειτουργούμε κανονικά ως χώρα είναι προτιμότερο να ακολουθήσουμε αυτόν τον δρόμο. Αν θέλουμε να παριστάνουμε τους υπερασπιστές της ηθικής δίχως αντίκρισμα και χωρίς, το κυριότερο, αποτέλεσμα δεν έχουμε παρά να προτιμήσουμε την αδράνεια. Οι μεν πολιτικοί μας πολλάκις μας κορόιδεψαν υποσχόμενοι ότι θα βρουν και θα φορολογήσουν τον κρυμμένο πλούτο, οι δε υπηρεσίες του ελληνικού κράτους θα μπορούσαν εύκολα να μας έχουν όλους δέσμιους μιας ιδιότυπης ομηρίας χωρίς τέλος.

Ας σκεφθούμε, λοιπόν, γιατί άλλες χώρες που σέβονται τους θεσμούς αλλά λειτουργούν ρεαλιστικά, όπως οι ΗΠΑ π.χ., σφίγγουν όλο και περισσότερο τον κλοιό για να τελειώσει το φαινόμενο της φοροδιαφυγής, δίνοντας όμως παράλληλα ευκαιρίες για φορολογική αμνηστία.

---
πηγή: "Καθημερινή της Κυριακής", 6/7/2014
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

Σάββατο 5 Ιουλίου 2014

... "κοντή μνήμη, άδεια τσέπη" - λαϊκή σοφία ...

*
stavrosx1
***
*

Σαμαράς - Βενιζέλος: Χουντική
και αντισυνταγματική η επιστράτευση
.
Την επιβεβαίωση ότι το καθεστώς Σαμαρά - Βενιζέλου έχει πλέον όλα τα χαρακτηριστικά μιας κοινοβουλευτικής χούντας και οι αποφάσεις του δεν είναι εναρμονισμένες με το Σύνταγμα προσφέρουν παλαιότερες δηλώσεις των δυο πολιτικών αρχηγών.

Με δηλώσεις του στη Βουλή στις 11/2/2011 ο σημερινός πρωθυπουργός, αναφερόμενος στην επιστράτευση απεργών, είχε σημειώσει ότι “με το να αντιμετωπίζεται τις κοινωνικές αντιδράσεις με την εφαρμογή χουντικών μεθόδων, πυροδοτείτε την κοινωνική έκρηξη”.



Λίγα χρόνια νωρίτερα ο Ευ. Βενιζέλος κατέθετε στη Βουλή πρόταση νόμου για την κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης τονίζοντας ότι αυτή δεν είναι εναρμονισμένη με το Σύνταγμα.


Συγκεκριμένα στο αιτιολογικό της πρότασής του, με το οποίο ζητούσε τροποποίηση του ν.δ 17/1974, σημείωνε ότι “η απεργία από μόνη της δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά κατάσταση έκτακτης ανάγκης που να δικαιολογεί την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών, ακόμη και αν κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική από τα δικαστήρια. Κατά συνέπεια δεν μπορεί στην περίπτωση αυτή να επιβληθεί “πολιτική επιστράτευση” στους απεργούς”.
---
---
*

... η χώρα του Ταμήλου και της Βούλτεψη ...

*
Νικ. Μπογιόπουλος
***
*
Ωχ, Παναγία μου !

O κύριος Μιχάλης Ταμήλος είναι βουλευτής της ΝΔ. Από αυτούς που… σώζουν τον τόπο. Από αυτούς που κυβερνούν τη χώρα. Ο κ. Ταμήλος δήλωσε:



Μετά τον κ.Ταμήλο και την πραγματεία του ότι «το ρεύμα ΔΕΝ είναι κοινωνικό αγαθό». Ότι είναι «εμπόρευμα» (που συνεπώς το ‘χει μόνο όποιος πληρώνει). Ότι δεν τρέχει και τίποτα να γυρίσουμε στην εποχή των σπηλαίων και της τσακμακόπετρας. Μετά τον κ. Ταμήλο και την βαθιά ανθρωπιστική άμα τε και οικολογική του άποψη ότι – στο πλαίσιο του κυβερνητικού «success story» – αντί για ενέργεια οι Έλληνες θα μπορούσαν να επιστρέψουν στην εποχή που οι ανάγκες καλύπτονταν με τη χρήση μουλαριών και γαϊδουριών, τη σκυτάλη παρέλαβε η κυρία Βούλτεψη.

Η κυρία Βούλτεψη μιλώντας για το ξεπούλημα της ΔΕΗ και προσδιορίζοντας το βαθύτερο νόημά του, το περιέγραψε ως εξής:



Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτής της πολιτικής «τρέλας», που παρομοιάζει τον Σαμαρά με τον… Φιντέλ Κάστρο, τον Βενιζέλο με τον… Ραούλ Κάστρο και ενδεχομένως τον Ταμήλο με τον…Τσε Γκεβάρα. Απέναντι στον πολιτικό λόγο που αναζητά την «δικαίωση» του ξεπουλήματος της ΔΕΗ στην «αποκρατικοποίηση» των… Κουβανών ταξιτζήδων. Απέναντι στον πολιτικό λόγο που εφευρίσκει ως «υπόδειγμα» της πολιτικής των Μνημονίων την… Κούβα, το δηλώσουμε ευθαρσώς: Παραδινόμαστε!

Ως στήλη και ως άνθρωποι, αποκαμωμένοι και ανήμποροι να αναμετρηθούμε με την ποιότητα των «ρουκετών», που εκτοξεύει υπό τύπον θεσφάτου ο καθεστωτικός πολιτικός λόγος, ψελλίζουμε ανυπόκριτα: «Ωχ, Παναγία μου»…

Ως στήλη και ως άνθρωποι, το ομολογούμε: Η ποιότητα της «σάτιρας» των «Ταμήλων» μας ξεπερνά.

Κι αφού η δική μας πένα στόμωσε, γονάτισε, επιτρέψτε μας να καταφύγουμε για βοήθεια στην Τέχνη. Να καταφύγουμε εδώ:




Κι εδώ:



Κατά τα λοιπά «άνω σχώμεν τας καρδίας», τις καλημέρες μας, καλό Σαββατοκύριακο και ψυχή βαθιά…

---
*