Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

... μάθε(;) να ζεις με τον Ρουφιάνο ...

*
Νίκος Μπογιόπουλος
***
*
Χαφιεδορουφιανομηχάνημα
*
Την πρώτη φορά που το βγάλανε στη μόστρα ήταν με τους «τρομοκράτες».
Την άλλη, με τους έγκλειστους στον Κορυδαλλό.
Την τρίτη, με τα στημένα στο ποδόσφαιρο.
Και τώρα, με την υπόθεση τοκογλυφίας στη Θεσσαλονίκη.

*
Μιλάμε για το χαφιεδορουφιανομηχάνημα, το οποίο είναι ειδικό - λέει - στις υποκλοπές και στο φακέλωμα των τηλεπικοινωνιών και που τα απομαγνητοφωνημένα υλικά του από τις παρακολουθήσεις έχουν μετατραπεί σε φέιγ βολάν και σε σίριαλ στα κανάλια και σε εφημερίδες.

*
Ως εκ τούτου, αγαπητέ τηλεθεατή και τηλεθεάτρια, αγαπητέ αναγνώστη και αναγνώστρια,
- εσύ που δεν το ήξερες και περίμενες τάχα μου από τους χαζοεμβρόντητους τηλεπαρουσιαστές, για να πληροφορηθείς ότι σε αυτήν τη ζωή υπάρχουν «παράγκες» στο ποδόσφαιρο, μαφία στις φυλακές και σπείρες τοκογλύφων στην Ελλάδα -
εκτός από τα «πιπεράτα» περί της σπείρας,
«μάθε» και κάτι ακόμα:

*
«Μάθε» ότι οφείλεις να εξοικειωθείς, να ζεις και να πορεύεσαι με ένα υπερ-ρουφιανο-κατασκεύασμα, με έναν «Μεγάλο Αδελφό», που παρακολουθεί τα πάντα και τους πάντες, άρα και εσένα...

*
«Μάθε» να ζεις και να πορεύεσαι αποδεχόμενος ότι τα αυτάκια, τα ματάκια και η μυτούλα του «Μεγάλου Αδελφού - υπερκοριού» θα χώνονται μέχρι στα πιο απόκρυφα σημεία σου!

*
«Μάθε», παρεμπιπτόντως, να ζεις και με την παραμύθα ότι όλοι αυτοί οι σι-χαμένοι, που χειρίζονται τα ρουφιανομηχανήματα χώνουν τη μυτούλα τους μόνο στους... «κακούς».

*
Αλλά μάθε και κάτι ακόμα:

Τους «κακούς» είναι το ίδιο εκείνο σύστημα που διαθέτει χαφιεδοκοριούς που τους εκτρέφει. Και
- ακόμα κι όταν το σύστημα που τους εκτρέφει τους βγάζει στη «σέντρα» -
τελικά τους αξιοποιεί για να μπορεί να έχει την «ελευθέρας» να επιτελεί την πραγματική ρουφιανοαποστολή του.
Μόνο που αυτή ακριβώς η ρουφιανοαποστολή του - στο όνομα της «καταπολέμησης των κακών» - δε στρέφεται παρά εναντίον όλων των υπολοίπων.

*
Πρόταση!
*
Αφού το χαφιεδορουφιανομηχάνημα που διαθέτουν είναι τόσο καλό και αφού το έχουν για το «καλό» του λαού, ας το βάλουν να κάνει μια χρήσιμη δουλειά:

Να καταγράψει τι κουβεντιάζουν ο Παπαδήμος, ο Παπανδρέου, ο Καρατζαφέρης με την τρόικα και τον ΣΕΒ, πίσω από τις κλειστές πόρτες, όταν κάθονται και εξυφαίνουν Μνημόνια. Και μετά ας δώσουν το υπέροχο αυτό υλικό στη δημοσιότητα.

Πλάκα δε θα έχει;...
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

... για το Νταβός του μέλλοντός μας ...

*
Γιώργος Δελαστίκ
***
*
Το χιόνι τα 'βαψε μαύρα
*
Κάθε άλλο παρά εορταστικό είναι το κλίμα στο Φόρουμ του Νταβός που αρχίζει σήμερα τις εργασίες του στο διάσημο ελβετικό κέντρο χειμερινού τουρισμού, μετά το χθεσινό άνοιγμα από τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ. «Απαισιοδοξία αιωρείται στον βουνίσιο αέρα» ήταν ο χθεσινός χαρακτηριστικός τίτλος του σχετικού ρεπορτάζ των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου.
.
Την ίδια άποψη εξέφραζε -και μάλιστα με ασυνήθιστα αυξημένο λυρισμό- και η αμερικανική εφημερίδα «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» σε ένα δισέλιδο αφιέρωμά της: «Η οικονομική αναταραχή της Ευρώπης επικρέμαται πάνω από τη φετινή συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ σαν τα σύννεφα χιονιού πάνω από τα γειτονικά βουνά» έγραφε χθες.
.
Ο ιδρυτής του Φόρουμ του Νταβός και πρόεδρός του, ο καθηγητής Κλάους Σβαμπ, είναι πιο διεισδυτικός. Θεωρεί ότι ο κόσμος δεν διδάχθηκε τίποτα από τη χρηματοπιστωτική κρίση.
.
Βγάζει μάλιστα το οπωσδήποτε ριζοσπαστικό για έναν άνθρωπο με τις δικές του πεποιθήσεις συμπέρασμα ότι ο καπιταλισμός με τη σημερινή του μορφή δεν εναρμονίζεται με τις ανάγκες του κόσμου στον οποίο ζούμε.
Η συντηρητική αλλά σοβαρή γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» συμφωνεί με τις απόψεις του Σβαμπ και προσθέτει στους υπέρτιτλους του δικού της αφιερώματος: «Αναζητείται κοινωνική υπευθυνότητα.
Στην πραγματικότητα κάτι δεν πάει καλά: τα υψηλά κρατικά χρέη και οι μεγάλες διαφορές εισοδημάτων προκάλεσαν σε πολλές χώρες εθνικισμό, λαϊκισμό και έλλειψη κινήτρων».
Σε αντίθεση, πάντως, με τις περσινές εργασίες του Φόρουμ του Νταβός, φέτος κανένας από τους συμμετέχοντες δεν δείχνει να ανησυχεί για τις λαϊκές αντιδράσεις και την απειλή κοινωνικών εξεγέρσεων στις χώρες της Ευρώπης - τουλάχιστον στις προκαταρκτικές τοποθετήσεις των πάσης φύσεως παραγόντων.
Η έλλειψη σοβαρής αναταραχής σε κάποια χώρα έχει αυξήσει την αλαζονική αυτοπεποίθηση των ισχυρότερων από τους πανίσχυρους του κόσμου που συναγελάζονται στο Νταβός ότι δεν κινδυνεύουν τα συμφέροντά τους από επαναστάσεις των πληβείων, άρα μπορούν να συνεχίσουν την ίδια πολιτική.
.
«Η Γερμανία έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό της» γράφει ένας επιβλητικός τίτλος της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» και οι υπότιτλοι συμπληρώνουν:
.
«Οι Γερμανοί μάνατζερ αναδεικνύονται παγκόσμιοι πρωταθλητές της αισιοδοξίας. Κοιτάζοντας τις επιχειρήσεις τους, δεν υπάρχει κανένα ίχνος μαυρίλας». Η αλήθεια είναι ότι από αυτούς που συμμετέχουν στο Φόρουμ του Νταβός, κανένας δεν έχει λόγο να είναι απαισιόδοξος ή ανήσυχος. Αυτοί που πηγαίνουν στο ελβετικό τουριστικό κέντρο συγκαταλέγονται σε αυτούς που κατ' εξοχήν κερδίζουν από την κρίση, όχι σε αυτούς που χάνουν.
.
Φέρνουν λοιπόν και μερικούς καθηγητές, ακτιβιστές και αναλυτές για να πουν και κάποιους προβληματισμούς και οι ίδιοι κάνουν πυρετωδώς συναντήσεις μεταξύ τους και με ηγετικά στελέχη ή και τους ίδιους τους ηγέτες χωρών που τους ενδιαφέρουν και οι οποίοι προσέρχονται στο Νταβός με μοναδικό αντικείμενο να κλείσουν δουλειές ύψους δεκάδων και εκατοντάδων εκατομμυρίων ή και δισεκατομμυρίων ευρώ και δολαρίων.
Οσο για διαδηλωτές και «αγανακτισμένους», χρειάζεται πολλή τρέλα για να πάει κανείς στο Νταβός μέσα στο καταχείμωνο.
.
Μέχρι προχθές πάντως αυτό το είχαν κάνει περίπου 50 Ελβετοί διαδηλωτές, οι οποίοι είχαν στήσει έξι... ιγκλού (καλύβες από χιόνι) και δύο τέντες σε θερμοκρασίες γύρω στους -10 βαθμούς. «Περιμένουμε περισσότερο κόσμο το Σάββατο», δήλωσαν με αισιοδοξία στο «στρατόπεδό» τους, σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από εκεί που γίνονται οι εργασίες του Φόρουμ - τόσο τους επέτρεψε να πλησιάσουν η αστυνομία.
.
«ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ»
Μην τολμήσετε να πάτε κατά 'κει!

.
ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ, αν όσα διαβάσατε σας κίνησαν το ενδιαφέρον, μη σκεφθείτε καν να πάτε κατά το Νταβός, ακόμη και να είστε εύπορος επιχειρηματίας. Μόνο για να μπει στο Φόρουμ ένα άτομο από μια επιχείρηση, η πρόσκληση κοστίζει 71.000 δολάρια - χώρια τα εισιτήρια, το ξενοδοχείο, το φαγητό του. Αν πάτε δύο άτομα και θέλετε να έχετε πρόσβαση και στις περιορισμένης πρόσβασης δραστηριότητες, η τιμή εκτινάσσεται κατευθείαν στα 300.000 δολάρια! Αν μάλιστα θέλετε να κάνετε και μπούγιο ως εταιρεία, η πρόσκληση για μια αποστολή πέντε ατόμων είναι λίγο «τσιμπημένη». Ανέρχεται πλέον στα 622.000 δολάρια - πάντα χωρίς εισιτήρια, ξενοδοχεία και φαγητό. Αν σας πούμε δηλαδή ότι είναι ευκαιρία να πάτε, θα σας γελάσουμε και δεν το θέλουμε...
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

... ομαδικοί τάφοι στις ΗΠΑ για άστεγους ...

*
stavrosx1
***
*
Τους θάβουν ομαδικά
.
γιατί
.
δεν έχουν να πληρώσουν...
*
tafoi5_thumb_medium630_416.jpg
Τριάντα νεκροί θάφτηκαν σε μαζικό τάφο προαστίου του Σικάγο την Τετάρτη, λόγω έλλειψης οικονομικής δυνατότητας για εξασφάλιση προσωπικού χώρου ταφής και κάλυψη εξόδων κηδείας όσο οι εν λόγω άνθρωποι βρίσκονταν εν ζωή. Μαζικοί τάφοι, αν και ως τώρα δημιουργούνταν κατά κύριο λόγο σε χώρες του τρίτου κόσμου, πλέον εμφανίζονται διαρκώς περισσότεροι και στις Η.Π.Α. ως απόρροια της οικονομικής κρίσης.
tafoi4_thumb_medium630_412.jpg
Τα άψυχα σώματα των τριάντα ανθρώπων μεταφέρθηκαν στο νεκροταφείο Homewood Memorial Gardens, 25 μίλια νοτιοδυτικά του Σικάγου, και, μάλιστα, στο ειδικό τμήμα που έχει δημιουργηθεί για όσους δεν έχουν τα χρήματα να εξασφαλίσουν στον εαυτό τους μια αξιοπρεπή τελετή κηδείας. Κατά τη διάρκεια της μαζικής ταφής, δεν παρευρέθηκαν καθόλου συγγενείς ή φιλικά πρόσωπα των νεκρών.
tafoi3_thumb_medium630_416.jpg
Η ύπαρξη του συγκεκριμένου τμήματος του κοιμητηρίου ήρθε στο φως της δημοσιότητας πέρυσι, πυροδοτώντας συζητήσεις για την ανάγκη αυστηρότερης νομοθεσίας που θα περιορίζει τις αυθαιρεσίες όσον αφορά στους τρόπους ταφής στα κοιμητήρια. Ωστόσο, η οξεία οικονομική κρίση έχει οδηγήσει στη διαρκή αύξηση άπορων πολιτών και οι κρατικές αρχές δεν έχουν υιοθετήσει τα απαραίτητα μέτρα που θα εξασφαλίζουν σε αυτούς έναν πιο ανθρώπινο τρόπο κήδευσης όταν φύγουν από τη ζωή.
tafoi2_thumb_medium630_416.jpg
Η  ανακάλυψη των μαζικών τάφων για απόρους στο Homewood Memorial Gardens έγινε όταν παρατηρήθηκαν φέρετρα που είχαν θαφτεί στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο. Σε κάποιο σημείο του κοιμητηρίου, μάλιστα, είχαν ταφεί οκτώ νεκροί μαζί.
Παλαιότερα, για το ίδιο νεκροταφείο είχαν γίνει ήδη κατηγορίες ως προς τον τρόπο που θάβονταν οι νεκροί.
Ωστόσο, υπεύθυνοι του κοιμητηρίου, αξιωματούχοι της περιοχής, αλλά και ανώτεροι δικαστικοί επεσήμαναν ότι η μαζική ταφή εφαρμόζεται και σε άλλες πόλεις των Η.Π.Α., ακόμα και στη Νέα Υόρκη, για όσους, λόγω της οικονομικής κρίσης, δεν έχουν τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν στον εαυτό τους μια αξιοπρεπή κηδεία.
tafoi1_thumb_medium400_265.jpg
Τέλος, σύμφωνα με στοιχεία, τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σε πολλές πόλεις των Η.Π.Α. σημαντική αύξηση και στις αποτεφρώσεις νεκρών, δεδομένου ότι είναι πολύ λιγότερο δαπανηρές συγκριτικά με τις παραδοσιακές κηδείες.
---
*

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

... οι φασίστες και ο "εκβιασμός" του 14ου !!!

*
Νίκος Μπογιόπουλος
***
*
Ο 14ος μισθός
.
και το ... «κομμουνιστικό» ΔΝΤ!
*
Παρακαλούμε την προσοχή σας.

*
Πριν λίγες μέρες, με αφορμή τα περί του 13ου και 14ου μισθού, το Γραφείο Τύπου του ΛΑ.Ο.Σ. εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«Η υπομονή της τρόικας εξαντλείται ταυτοχρόνως με την υπομονή του ελληνικού λαού. Οι πιέσεις των Γερμανών και του ΔΝΤ οδηγούν τη χώρα σε ένα λανθάνοντα κομμουνισμό».

*
Λίγες μέρες αργότερα ο εκπρόσωπος του ΛΑ.Ο.Σ., πάλι με αφορμή το 13ο και 14ο μισθό, εξέδωσε νέα ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία:

«Η "γροθιά" για την οποία μιλούσε εδώ και αρκετές εβδομάδες ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Γ. Καρατζαφέρης, φαίνεται πως έπιασε τόπο. Σώθηκε ο 13ος και 14ος μισθός. Η επιτυχία αυτή και μόνο - πέρα από όλα τα άλλα - αποδεικνύει την ανάγκη τακτικών συναντήσεων των πολιτικών αρχηγών».

***
Δεν είναι της ώρας να απαντηθεί το ερώτημα αν είναι η ακροδεξιίλα που γεννά την «τρικυμία εν κρανίω» ή αν είναι η «τρικυμία εν κρανίω» που γεννά την ακροδεξιίλα.

Ας μείνουμε στα γεγονότα.

*
Γεγονός πρώτον:

Εχουμε ένα κόμμα στην Ελλάδα, που θεωρεί το ΔΝΤ, όπως επίσης την κυβέρνηση και τα κόμματα του κεφαλαίου στη Γερμανία, κάτι σαν... παρα-κομμουνιστικές οργανώσεις (!!!). Εξ ου και ο «λανθάνων κομμουνισμός» στον οποίο - κατά το ΛΑ.Ο.Σ. - οδηγείται η Ελλάδα από... το ΔΝΤ και τη... Γερμανία!!!
Προφανώς στο σημείο αυτό η επιστήμη σηκώνει τα χέρια...

*
Γεγονός δεύτερον:

Κατά το ΛΑ.Ο.Σ. αυτός που «έσωσε» το 13ο και 14ο μισθό είναι ο ...Καρατζαφέρης.

Ε, λοιπόν, είναι αυτό ακριβώς το κόμμα - απόπατος της κωλοτούμπας (ανατρέξτε στα Πρακτικά της Βουλής της 2/12/2009) που ο πρόεδρός του, ο Καρατζαφέρης, έλεγε - ωρυόμενος - από του βήματος:

«Ακούω από την καραμέλα της αριστεράς περί κεκτημένων κάτω από εκβιασμούς οι οποίοι έγιναν σε αδύναμες κυβερνήσεις που εύκολα προσχωρούσαν για να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Και να θυμίσω πώς μπήκε ο 14ος μισθός στους νεότερους. Οταν ο Καραμανλής τσακώθηκε με τα ανάκτορα το 1963 ήταν έωλος και μετέωρος στον ανένδοτο αγώνα που έκανε τότε ο Παπανδρέου, ο Μητσοτάκης και οι άλλοι. Τότε, εκείνη την εποχή ο Πιπινέλης, προκειμένου να δημιουργήσει μια ευφορία έδωσε τον 14ο μισθό. Πού υπάρχει; Είμαστε η πλουσιότερη χώρα του κόσμου; Πού υπάρχει;»!!!

***
Συνεπώς:

Ο Καρατζαφέρης και το κόμμα του,

αυτοί που διέγνωσαν ότι το ΔΝΤ και η γερμανική κυβέρνηση συνιστούν... παραφυάδες του κομμουνισμού (!), αυτοί που κατά τον ισχυρισμό τους «έσωσαν» το 14ο μισθό,

είναι οι ίδιοι που συνυπέγραψαν την απόβαση του ΔΝΤ στην Ελλάδα, οι ίδιοι που εδώ και δύο χρόνια (!), όταν κανένας άλλος δεν το είχε αποτολμήσει, έθεσαν πρώτοι αυτοί και μετ' επιτάσεως (σ.σ.: έτσι κάνουν οι «λαγοί») το θέμα όχι της διατήρησης, αλλά της κατάργησης του 14ου μισθού.

Γιατί, τι είναι - κατά τον πρόεδρό τους - ο 14ος μισθός; Μα ένας επαίσχυντος «εκβιασμός» εκ μέρους των εργαζομένων (!),

στους οποίους («εκβιαστές» εργαζόμενους) υπέκυπταν οι «αδύναμες κυβερνήσεις»!

---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

... για πόσο ΜΑΛΑΚΕΣ μάς έχουν; ...

*
stavrosx1
***
*
«Δεν διάβασα το Mνημόνιο,
.
γιατί
.
είχα άλλες υποχρεώσεις» !!!
.
Να απαντήσει στους επικριτές του επιχείρησε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, δηλώνοντας το πρωί της Τρίτης:
.
 « Δεν διάβασα το μνημόνιο, γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις, είχα άλλα καθήκοντα. Είχα να αντιμετωπίσω το έγκλημα ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Δεν ήταν δική μου δουλειά ».
.
Παράλληλα, δήλωσε πως συμφωνεί με τον Κώστα Σημίτη, ο οποίος την Δευτέρα σε ομιλία του στο Βερολίνο επέκρινε το μνημόνιο, γιατί συντάχθηκε πρόχειρα και έχει πρόβλεψη για συνάρτηση των στόχων με τις πραγματικές εξελίξεις.
---
Σημ.:  την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies 
*

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

... τρώνε τα λεφτά των συνταξιούχων !!!

*
Γιώργος Δελαστίκ
***
*
Το PSI τρώει 11 δισ. από συντάξεις!
*
Εφιαλτικές συνέπειες για τους Ελληνες συνταξιούχους και γενικότερα για το μέλλον των συντάξεων όλων των Ελλήνων θα έχει το «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους κατά περίπου 50% υπό τους όρους που φαίνεται να διαμορφώνονται σήμερα. Σύμφωνα με τους μετριότερους υπολογισμούς βάσει στοιχείων της Τράπεζας της Ελλάδος, τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία έχουν στην κατοχή τους κρατικά ομόλογα και έντοκα γραμμάτια ύψους άνω των 23 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι με «κούρεμα» της αξίας των ομολόγων τους κατά 50%, τα Ταμεία θα χάσουν τουλάχιστον 11 με 12 δισεκατομμύρια ευρώ!
.
Πρόκειται για πραγματικό οικονομικό όλεθρο. Τα Ταμεία έχασαν ήδη φέτος πάνω από 4,5 δισ. ευρώ λόγω της κρίσης και της ανεργίας που οδήγησαν σε ραγδαία πτώση των ασφαλιστικών εισφορών και αύξηση των συνταξιοδοτήσεων. Η νέα απώλεια των περίπου 11 δισ. ευρώ λόγω «κουρέματος» θα τα καταβαραθρώσει στα οικονομικά Τάρταρα.
.
Η αναπότρεπτη νέα μείωση των συντάξεων λόγω του «κουρέματος» θα είναι η συνέπεια αυτής της κατάστασης, αυτού του καταποντισμού. Πάνω από 4,5 δισ. ευρώ από τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων είναι σε έντοκα γραμμάτια διάρκειας μερικών μηνών, άρα αυτά λήγουν φέτος και δημιουργούν μια πρόσθετη τρύπα άνω των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ.
.
Στην πραγματικότητα δηλαδή κάποια ασφαλιστικά ταμεία δεν θα είναι σε θέση να καταβάλλουν καν κανονικά τις φετινές συντάξεις, αν δεν τα ενισχύσει οικονομικά το κράτος, πράγμα που αρχικά θεωρείται σχεδόν βέβαιο. Αυτό όμως δεν πρόκειται φυσικά να συνεχιστεί, όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας. Η κυβέρνηση θα δώσει λεφτά για κάποιους μήνες ώστε να αποσυνδεθεί στη συνείδηση του κόσμου η χρεοκοπία των Ταμείων από το «κούρεμα» του χρέους και στη συνέχεια θα πει στους διοικητές των Ταμείων, τους οποίους άλλωστε αυτή διορίζει: «Κόψτε κι άλλο τις συντάξεις, αφού το Ταμείο σας δεν έχει λεφτά!».
Η κυβέρνηση έχει σκοπό να φάει τα λεφτά των συνταξιούχων που οι άνθρωποί της στα Ταμεία είχαν μετατρέψει σε κρατικά ομόλογα. «Πάν' και τούρκεψαν» τα λεφτά που χάνονται με το «κούρεμα».
.
Για να εξαπατήσουν τον κοσμάκη, οι υπουργοί λένε ότι θα μεταβιβάσουν στα ασφαλιστικά ταμεία ακίνητα του Δημοσίου. Πρόκειται για καθαρή απάτη. Την ώρα που τα Ταμεία καίγονται για ρευστό για να πληρώνουν τις συντάξεις, η κυβέρνηση θα τους πάρει και τα μισά λεφτά που είχαν σε ομόλογα και θα τους δώσει... χωράφια! Τι να τα κάνουν;
Θα εκτιμά η κυβέρνηση την αξία ενός ακινήτου που δίνει σε Ταμείο π.χ. δέκα εκατομμύρια, όταν στην αγορά δεν θα πιάνει ούτε τρία! Και αν ακόμη αποπειραθούν να τα πουλήσουν αυτά τα ακίνητα τα Ταμεία, χώρια που για μια δεκαετία ή και περισσότερο η αξία τους θα πέφτει, δεν θα βρίσκουν φυσικά αγοραστή, ακόμη και αν τα δίνουν με «σκοτωμένες» τιμές. Μόνη λύση επομένως η ακόμη μεγαλύτερη μείωση των συντάξεων.
Χώρια που σε πολλές περιπτώσεις θα δημιουργηθεί μια νέα εστία διαφθοράς. Με κάποια Ταμεία σε απεγνωσμένη προσπάθεια εξεύρεσης χρημάτων, κάποια επιτήδεια στελέχη τους θα πουλάνε ακίνητα των Ταμείων στο ένα τρίτο ή στο ένα πέμπτο της αξίας τους - έναντι μίζας, εννοείται.
.
Ακόμη και στην πιο αθώα περίπτωση, όπου τα Ταμεία υποθηκεύουν τα ακίνητα που τους έδωσε το Δημόσιο για να πάρουν δάνεια από τράπεζες, ακόμη και αν υποθέσουμε ότι όντως κάποια τράπεζα τους δίνει δάνειο (ύψους προφανώς μικρότερου από την υποτιθέμενη αξία του ακινήτου), πάλι χαμένα θα είναι τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και πάνω απ' όλα οι συνταξιούχοι τους: τα λεφτά που είχαν και ήταν δικά τους θα έχουν μεταβληθεί με μαγικό τρόπο σε λεφτά που... χρωστούν δανεικά! Μιλάμε για απερίγραπτη απάτη!
.
Για να καταλαβαίνουμε τι γίνεται δηλαδή, αυτό σημαίνει ότι από τα υποτιθέμενα 100 δισ. ευρώ που θα «κουρευτεί» το ελληνικό δημόσιο χρέος (το πόσο ακριβώς θα το δούμε στο τέλος, όταν ολοκληρωθεί το PSI), τα 11-12 δισεκατομμύρια τα παίρνει η κυβέρνηση Παπαδήμου από τις τσέπες των συνταξιούχων μας! Θρίαμβος!
.
«Κούρεμα»
Θα πληρώσουμε και για τις τράπεζες

.
ΕΙΚΟΣΙ ΠΕΝΤΕ δισεκατομμύρια ευρώ τουλάχιστον θα χάσουν από το «κούρεμα» του PSI και οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες είναι ήδη ουσιαστικά χρεοκοπημένες καθώς αν τους έκοβε την παροχή ρευστότητας η ΕΚΤ θα κατέρρεαν σε μία ώρα. Δεν θα καταρρεύσουν όμως και ξέρετε γιατί; Γιατί απλούστατα θα πληρώσει ολόκληρος ο ελληνικός λαός, όλοι οι Ελληνες πολίτες, για τη σωτηρία τους. Από το νέο δάνειο που θα πάρει η χώρα μας, πάνω από 60 δισ. ευρώ θα πάνε για τις τράπεζες. Το τραγικό είναι ότι θα χρεωθεί ο ελληνικός λαός και θα πληρώσει και για να μη χρεοκοπήσουν οι ελληνικές τράπεζες αλλά και για να τις πάρουν οι Ευρωπαίοι! Θα χρηματοδοτήσουμε δηλαδή και τον αφελληνισμό του ελληνικού τραπεζικού συστήματος! Ουαί τοις ηττημένοις...
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

... "πατρίδα σε κρίση" τη βάφτισαν ...

*
Λιάνα Κανέλλη
***
*
«Σας παρακαλώ... »
*
Τι ρίγη συγκίνησης απλώθηκαν στη δημόσια σκηνή - κοινοβούλιο! Τι πατριωτικό πάθος έβγαλε όλο το γέλιο το μαύρο που κρύβει ο οργισμένος άνεργος στο φυλλοκάρδι του! «Πρώτη φορά έχω ακούσει υπουργό Οικονομίας να παρακαλάει σπαρακτικά τους βουλευτές να σταθούν όλοι μαζί στο ύψος των περιστάσεων...», υπογραμμίζει με στόμφο ο τηλεπαρουσιαστής. Ο λόγος, βεβαίως, για τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος όντως εκλιπάρησε, χωρίς να απαλλαγεί ούτε λεπτό από το αλαζονικό επιτηδευμένο ύφος του παντογνώστη που απευθύνεται σε κατώτερης νοημοσύνης κοινό από έδρας μάλιστα. Τι ζητιάνεψε στα πλαίσια μιας καλοσχεδιασμένης πολιτικής της εικόνας του ο εκπεσών καθηγητής;
Στην πραγματικότητα απαίτησε τη λογιστική διανομή της ηθικής αυτουργίας στο έγκλημα κατά του λαού που συντελείται με ιδιαζόντως απεχθή τρόπο τα τελευταία δύο χρόνια. Στην ουσία ζήτησε να χαμηλώσουν τους ρητορικούς υποκριτικούς τόνους ψευδοαντιπολίτευσης οι συνεταίροι και συνένοχοι του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή, η ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ. Θέλει αποδόμηση και μετάφραση αυτή η συμπεριφορά. Πριν παγιδευτούν πολίτες θεατές, άνθρωποι με φιλότιμο ή επαρκή αφέλεια, από το ιδιότυπο «σας παρακαλώ»...
.
Ας γυρίσουμε το ρολόι πίσω στα σκοτεινά μεσαιωνικά χρόνια, εκεί που πραγματικά δουλεύει εδώ και αρκετόν σύγχρονο καιρό. Μια μάζα εξαθλιωμένων εργαζομένων, δούλων στα χωράφια και τα σπίτια τα υποστατικά των αφεντάδων προσκαλείται σε δημόσια εκτέλεση. Δικαστές, παπάδες και δήμιοι επί σκηνής. Το πλήθος μουγγό και μουδιασμένο, πιο πολύ συμπονάει τους μελλοθάνατους παρά περιμένει το ψίχουλο που θα διανεμηθεί μετά το τέλος της τελετής. Κι ο ντελάλης του αφεντικού «παρακαλεί» με στεντόρεια φωνή το πόπολο να ζητωκραυγάσει την ώρα που θα τεντώνεται το σκοινί. «Παρακαλεί» να ξεχαστεί ποιος έδωσε τη διαταγή, ποιος εξέδωσε την ετυμηγορία, ποιος εκτέλεσε την ποινή και, κυρίως, ποια είναι τα θύματα κάτω απ' τις κουκούλες με τη θηλιά περασμένη στο λαιμό. Γιατί το πλήθος δεν πρέπει να δει τον αδερφό και το γονιό, τη μάνα και το παιδί του, το φίλο και διπλανό του εργάτη να δολοφονείται.
Δεν είναι καινούριο το έργο. Είναι παμπάλαιο. Κουκούλες θυμίζω ότι σε όλες τις βάρβαρες εκτελέσεις, σ' όλα τα θέατρα επίδειξης δύναμης των αρχόντων σε βάρος των λαών, φοράνε ταυτόχρονα και οι δήμιοι και τα θύματα. Οι μεν για να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους συνεχώς κι απρόσκοπτα ζώντας ανενόχλητοι μέσα στις κοινωνίες.
.
Τα δε θύματα για να μη μένει το πρόσωπό τους στη μνήμη των θεατών ως προειδοποίηση ότι ο καθένας θα μπορούσε να αντικρίσει το θάνατο σ' ένα ικρίωμα αν δεν παραμένει συμμορφούμενος κι απρόσωπος μέσα στο πλήθος των αδρανών θεατών... Το καπιταλιστικό θέατρο της βαρβαρότητας πάντα δανειζόταν απ' το τσίρκο κουστούμια, στολές, γκριμάτσες και τελετουργικά τερτίπια, ακροβατισμούς και εξόφθαλμες αποκοτιές, ανθρώπους με ευλυγισία λάστιχου κι όλα όσα απαιτούνται για να κολάζεται το έγκλημα και να δικαιολογείται το επόμενο. Τα δε πυροτεχνήματα, τα προκαθορισμένα τυχαία «θαύματα» δε λείπουν από καμιά βάρβαρη εποχή. Ετσι την κρίσιμη στιγμή, που το ικρίωμα κινδυνεύει να γκρεμοτσακιστεί απ' το βάρος των θυμάτων και τη βουή του οργισμένου πλήθους, σκάει η φανφάρα των συνοικιακών εκβιαστών και τοκογλύφων σε μια πόλη. Για να ξεχάσει για λίγο το πόπολο πως πληρώνει με φτώχεια κι εξευτελισμούς, με πείνα κι ανεργία, τους άλλους, τους μεγάλους τοκογλύφους, τους κερδοσκόπους και φονιάδες, εκείνα τα αφεντικά που αιώνες μετά, τους είπανε με τ' όνομά τους οι εργάτες, μέχρι και τα παιδιά. Οι καπιταλιστές είναι που παρακαλάνε να μείνουν οι κουκούλες, οι μάσκες στη θέση τους κι έτσι δήμιοι και θύματα μαζί να συμμετέχουν στην τελετή που στο επίκαιρο ικρίωμα τη βάφτισαν «πατρίδα σε κρίση». Μπάχαλο την τελετή συναίνεσης.
Μπάχαλο και ματαίωση της ταξικής συναίνεσης που στέλνει στην κρεμάλα πάντα τον ίδιο «κοινωνικό εταίρο» άμα ξεχάσει ν' αντιστέκεται. Γιατί το μόνο παρακαλώ είναι προς εκείνον τον ήλιο το νοητό κι εκείνη τη μυρσίνη τη δοξαστική που θυμιατίζει στο Αξιον Εστί ο ποιητής και ψάλλει: «Μη παρακαλώ σας, μη λησμονάτε τη χώρα μου».
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

... "Επενδυτής" - ημέρα 15η, κόπηκε το τηλέφωνο ...


*
Εργαζόμενοι "Επενδυτή"
***
*

Ημερολόγιο καταστρώματος
*
Ημέρα 15η
.
Όπου κατάστρωμα είναι η έδρα της Bestend, εταιρείας που εκδίδει μία εφημερίδα (Κόσμος του Επενδυτή) και τρία περιοδικά (TIVO, Informer, Δίφωνο). Κάποτε έβγαζε καμιά δεκαριά από δαύτα. Χλίδα. Είμαστε στη 15η μέρα απεργίας, απλήρωτοι από τον Οκτώβριο- σιγά η εντυπωσιακή είδηση, θα πείτε.
.
 Αυτό το ημερολόγιο ίσως έπρεπε να κρατηθεί από την πρώτη μέρα, για να καταγράφονται τα μεγάλα αλλά και τα μικρά, πλην όχι ασήμαντα επεισόδια του «ψυχρού πολέμου» μεταξύ εργαζομένων και ιδιοκτησίας, σε μια επιχείρηση που έχει γίνει πια σκιά του εαυτού της. Όχι πάντως γιατί το θέλησαν οι εργαζόμενοι.
.
 Ημέρα 15η, λοιπόν, και σε μια συνοπτική ανακεφαλαίωση όσων έχουν συμβεί μπορεί να περιλάβει κανείς τα εξής: Η ιδιοκτησία επιμένει να μην πληρώνει τα δεδουλευμένα. Τελευταίο επιχείρημα το ότι διαπραγματεύεται με υποψήφιο επενδυτή που ενδιαφέρεται για την εφημερίδα και τους εργαζόμενούς της. Ωραία. Τότε, γιατί δεν πληρώνει τους υπολοίπους, πλην εφημερίδας, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος, εξαντλώντας και το τελευταίο περιθώριο καλής πίστης. Ας είναι. Περιμένουμε μέχρι Παρασκευή το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης, αν υποθέσουμε ότι αυτή υπάρχει.
.
Κατά τα λοιπά. Η 15η μέρα της κινητοποίησής μας είναι και δεύτερη μέρα απεργίας στα ΜΜΕ, με την ενημέρωση «παγωμένη», διότι η Bestend δεν είναι το μόνο «παγωμένο» μαγαζί του κλάδου. Και καθώς η παγωνιά πέρα από σχήμα λόγου είναι και μια κυριολεξία, με 2 βαθμούς Κελσίου σε μια Αθήνα που θυμίζει Ελσίνκι, σήμερα αντιληφθήκαμε ότι η παγωνιά δεν υπάρχει μόνο έξω, αλλά και μέσα. Δηλαδή, δεν υπάρχει θέρμανση- για πάντα; Για σήμερα μόνο; Ποιος ξέρει;-. Και καθώς σ’ αυτά τα κτίρια (καλοντυμένα κουφάρια της αισθητικής γυαλί-μάρμαρο απ’ έξω, ψευδοροφές- ψευδότοιχοι από μέσα) δεν υπάρχει η παραμικρή ιδέα μόνωσης, η παγωνιά δαγκώνει. Η μόνη ελπίδα να σπάσει κάπως αυτή η παγωνιά θα ήταν η θερμοκρασία των σωμάτων, αλλά θα απαιτούνταν πολλά σώματα, συνωστισμένα σ’ ένα χώρο, για να λειτουργήσουν σαν κάποιο είδος βιοκλιματικής θέρμανσης. Πλην όμως, το μεν απεργιακό πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής και η βενζίνη ακριβή. Ως εκ τούτου τα σώματα της απεργιακής βάρδιας ασφαλείας δεν επαρκούν για να σπάσουν τον πάγο.
.
 Η δεύτερη έκπληξη της μέρας είναι τα τηλέφωνα. Το τηλεφωνικό κέντρο λειτουργεί μεν, αλλά μόνο για σταθερά. Για κινητά ούτε λόγος. Κάποιου είδους φραγή έχει ενεργοποιηθεί. Εντάξει, μην το κάνουμε θέμα, θα αναλάβουμε εμείς κι αυτό το κόστος μιας στοιχειώδους λειτουργίας της επιχείρησης, της εφημερίδας, των περιοδικών των οποίων έχει ανασταλεί η έκδοση, μια και δεν έχει ανασταλεί η ιδιότητά μας ως δημοσιογράφων, ρεπόρτερ, διοικητικών, τεχνικών - ή μήπως έχει και δεν το έχουμε αντιληφθεί; Αλλά, αυτή η φραγή προκαλεί ένα δυσάρεστο συνειρμό για το τι μπορεί να ακολουθήσει. Μετά θα κοπεί και το Internet; Έπειτα το ρεύμα; Μετά το νερό; Ύστερα θα εξαφανιστούν τα κομπιούτερ μας; Τα φαξ; Οι τηλεφωνικές συσκευές; Τα γραφεία; Οι καρέκλες; Καλά, για τα αναλώσιμα δεν το συζητάμε…Αλήθεια, πρέπει να ρωτήσουμε τους συναδέλφους του Alter, ως βετεράνους του εργοδοτικού εμπαιγμού: ποια είναι η συνήθης ακολουθία των γεγονότων στη διακοπή των παροχών;
.
 Πάντως, είμαστε ακόμη εδώ. Μην το παραδραματοποιούμε κιόλας, αλλά υπερασπιζόμαστε εκείνο το ελάχιστο εργασιακής ευπρέπειας που ορίζει ότι έχουμε ένα αίτημα όχι απλώς αυτονόητο, αλλά κυρίως ΝΟΜΙΜΟ, και άνομη, ΠΑΡΑΝΟΜΗ είναι η μη ικανοποίησή του. Αναρωτιόμαστε, το κράτος, η κυβέρνηση που τόση ευαισθησία και ανησυχία έχουν επιδείξει στην «ανομία» της άρνησης ή της απλής αδυναμίας των ανθρώπων να πληρώσουν φορολογικά και άλλα χαράτσια, σ’ αυτού του είδους την ανομία που έχει γίνει επιδημία σε χιλιάδες επιχειρήσεις σ’ όλη τη χώρα, τι είδους ευαισθησία και ανησυχία επιδεικνύουν; Ή μήπως η ανομία των απλήρωτων εργαζόμενων θα γίνει ο νόμος της επόμενης μέρας; Από συνήθεια, ανοχή ή στραβά μάτια…
.
 Ημέρα 15η της κινητοποίησης, ημέρα 80η χωρίς να έχει καταβληθεί έστω και ένα ευρώ για δουλειά δυόμισι πλέον μηνών (εντάξει, τα αδούλευτα δεδουλευμένα των απεργιών, ας τα βγάλουμε, αν και κάμποση απλήρωτη εργασία υπάρχει στο ενημερωτικό μας blog που υπενθυμίζει συμβολικά ποιοι είναι το «ενεργητικό» των επιχειρήσεων ), και- το ομολογούμε- μας λείπει πολύ η δουλειά. Μας λείπει το ρεπορτάζ, το κυνήγι της είδησης, η ανάλυση των γεγονότων, η συζήτηση, η σύνταξη των κειμένων, η διόρθωση, η σελιδοποίησή τους, η επιλογή και το «σκανάρισμα» των φωτογραφιών, η μορφοποίηση όλων αυτών σε τελικό προϊόν για το τυπογραφείο και μετά τα περίπτερα. Είμαστε «εκπαιδευμένοι» να δουλεύουμε, όχι γιατί είμαστε workaholics, αλλά γιατί η δουλειά είναι ο όρος ύπαρξής μας. Και μας αρέσει κι από πάνω. Μεγάλη «αναπηρία» αυτό, αλλά ίσως ακριβώς σ’ αυτό διαφέρουμε από την άλλη πλευρά αυτής της αναμέτρησης. Δεν βλέπουμε τη δουλειά σαν χρυσοτόκο όρνιθα, έτοιμοι να τη σφάξουμε στο γόνατο όταν γεννάει απλά, βρώσιμα αβγά…
.
 Αυτά προς το παρόν. Νεότερα από το ημερολόγιο καταστρώματος (της γαλέρας) αύριο. Ελπίζουμε να ’χουμε καλύτερα νέα. Και να μην κάνει ψοφόκρυο…
                                                                                                       Οι κωπηλάτες
---
*
 

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

... περιπέτειες αστέγων ...

*
Ρούσσος Βρανάς
***
*
ΔΡΟΜΟΙ
*
300 οικογένειες...
... την ημέρα. Βρέξει, χιονίσει χάνουν τα σπίτια τους, πετάγονται στον δρόμο. Στην Ισπανία. Μα όσο πληθαίνουν οι εξώσεις τόσο πληθαίνουν εκείνοι που υποστηρίζουν τους αστέγους. Οπως στη Βαρκελώνη.
.
Στο Κτίριο 15-0...
... εννέα οικογένειες ζουν χωρίς να φοβούνται πια μήπως οι δικαστικοί κλητήρες τούς πετάξουν στον δρόμο. Το άδειο κτίριο είχε καταληφθεί από νέους που συνεχίζουν την παράδοση των μεγάλων ισπανικών κινητοποιήσεων εναντίον της λιτότητας. Χάρη σε ένα μικρό δικαστικό θαύμα, οι οικογένειες που εγκαταστάθηκαν εκεί δεν φοβούνται πια την έξωση. Το δικαστήριο δεν έκρινε τη διαμονή τους παράνομη. Το Κτίριο 15-0, που ανήκει στην τράπεζα Cajamar, δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση στην Ισπανία. Τρία εκατομμύρια άδειες κατοικίες, πολλές από αυτές ημιτελείς, παραμένουν ανεκμετάλλευτες, καθώς οι κατασκευαστικές εταιρείες περιμένουν να ανακάμψουν οι τιμές που κατέρρευσαν μαζί με τη στεγαστική αγορά. «Οταν το κράτος είναι ανίκανο να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή κατοικία, τότε η κατάληψη γίνεται μια νόμιμη επιλογή» λένε στο περιοδικό «Μπάστα» μέλη του κινήματος «Παϊσάχε Τρανσβερσάλ». Ολοι οι Ισπανοί έχουν το δικαίωμα μιας αξιοπρεπούς και επαρκούς κατοικίας, προβλέπει το άρθρο 47 του ισπανικού Συντάγματος. Με την απόφασή του, το δικαστήριο εφάρμοσε αυτό το άρθρο στην πράξη, λαμβάνοντας υπόψη τις εξαιρετικές συνθήκες της οικονομικής κρίσης: η κατάληψη δεν είναι άσχετη «με την ανεργία των νέων, με τις δυσκολίες απόκτησης κατοικίας και με τη στεγαστική κερδοσκοπία». Μια απόφαση που αποτελεί πια δεδικασμένο.
Η ιδέα...
... των καταλήψεων ως πολιτικού όπλου δεν είναι νέα. Στη Βαρκελώνη όμως διαδίδεται γοργά. «Στην περίπτωση του Κτιρίου 15-0, βέβαια, οι νέοι ένοικοί του δεν είναι ακτιβιστές αλλά θύματα της στεγαστικής κρίσης» εξηγεί ο Μανουέλ Ντελγάδο, ανθρωπολόγος του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης. «Πάντως, το κίνημα των καταλήψεων έχει γίνει πια μαζικό. Και το υποστηρίζει ένα μεγάλο μέρος της Αριστεράς, από τη πιο ριζοσπαστική μέχρι και τμήματα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Αποτρέποντας εκατοντάδες εξώσεις και βρίσκοντας στέγη για τις οικογένειες, δείχνουν ότι υπάρχει ακόμη τρόπος για νίκες». Περίπου 150.000 ισπανικές οικογένειες απειλούνται σήμερα με έξωση. Η οργάνωση «500x20» βρίσκεται κοντά τους. Πεντακόσιες κατοικίες με ενοίκιο που θα αντιστοιχεί στο 20% του εισοδήματος των ενοίκων τους. Αυτό διεκδικούν τα μέλη της οργάνωσης που γεννήθηκε στις γειτονιές του Νου Μπάρις το 2006 και που, αν κάποτε αναγκάζονται να ξεπερνούν τα όρια της νομιμότητας, όπως εξηγούν, είναι επειδή η κρατική στεγαστική πολιτική βρίσκεται στα χέρια της ιδιωτικής κερδοσκοπίας.
Η πίεση...
... που ασκεί το κίνημα των καταλήψεων έχει μερικές φορές απροσδόκητα αποτελέσματα. Τον περασμένο Νοέμβριο, το κοινωνικό ίδρυμα της τράπεζας Caixa αποφάσισε να διαθέσει 3.000 κατοικίες σε φτωχές οικογένειες, με προσιτό ενοίκιο. «Θα έπρεπε να μην υπάρχει ακατοίκητο κτίριο στη Βαρκελώνη αλλά είναι μια καλή αρχή», λένε τα μέλη της «500x20». «Το κάνουν για να "ξεπλύνουν" την εικόνα τους». Εστω. Μακάρι να έκαναν οι τράπεζες τέτοια και αλλού.
---
*

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

... άκου Νίκο Χατζηνικολάου ...

*
aplhrotoiergazomenoi.blogspot.com
***
*
Άκου Νίκο ...
*
Επειδή απ' ότι φαίνεται δεν γνωρίζεις τι ακριβώς συμβαίνει στο Alter, ίσως λόγω του ότι δεν είσαι ρεπόρτερ πλέον, αλλά επιχειρηματίας και συνέταιρος του Κουρή, θα σε ενημερώσω εγώ.
Άκου Νίκο...
Θα πρέπει αρχικά να καταλάβεις ότι το κανάλι ΔΕΝ το έχουν κλείσει οι εργαζόμενοι. Το έκλεισε καταρχήν ο ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ όταν έκανε ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ πριν καν γίνουν οι συνελεύσεις των εργαζομένων στις οποίες και αποφάσισαν να προχωρήσουν σε επίσχεση εργασίας.
Το έκλεισε ο ΚΟΥΡΗΣ όταν αθέτησε τη συμφωνία του Μαΐου. '' Γυρίστε και θα μπαίνουν στο κανάλι 2.000.000 το μήνα από διαφημιστικές. Θα πληρωθείτε 15 και 30 Ιουνίου και έπειτα κάθε 30 του μήνα'' Θυμάσαι τη θέση σου? '' Μην ανησυχείτε, τώρα ανέλαβε ο Κουρής.'' Άρα έχεις και ΕΣΥ ευθύνη ΝΙΚΟ.
Το κανάλι το έκλεισε ο ΚΟΥΡΗΣ παραμονή Χριστουγέννων. '' Ή αποδέχεστε να γυρίσετε ΧΩΡΙΣ ούτε καν μερική εξόφληση δεδουλευμένων ή το Alter κλείνει. '' Αν δε το θυμάσαι, μπες στο REAL.GR, την είχες δημοσιεύσει την επιστολή.
Το κανάλι λίγες μέρες μετά το έκλεισε πάλι ο ΚΟΥΡΗΣ, όταν έστειλε τον διαμεσολαβητή να διαμηνύσει στα σωματεία, πως '' αν δε γυρίσετε με 1 μισθό, τέλη Γενάρη θα γνωμοδοτήσω αρνητικά για την ένταξη του Alter στο άρθρο 99 ''
Τέλος το κανάλι το έχουν κλείσει αυτοί που έχουν ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ τους εργαζόμενους κοντά στους 12 ΜΗΝΕΣ. Αν και προσωπική μου γνώμη είναι ότι ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΠΟΙΟΤΙΚΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΠΟΤΕ!

Άκου Νίκο...
Όλη η Ελλάδα γνωρίζει το ποιόν του Κουρή. Με το να προσπαθείς να τον εμφανίσεις θύμα απλά εκτίθεσαι. Πάμε παρακάτω τώρα.
Θυμάσαι τι απάντησες στους ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ALTER όταν σου ζήτησαν να βγεις και να μιλήσεις; Είπες '' Η ερώτηση που μου απευθύνουν οι συνάδελφοί μου του ΑΛΤΕΡ για την ύπαρξη ή όχι νέου επενδυτή, απευθύνεται σε ΛΑΘΟΣ ΠΡΟΣΩΠΟ. Ούτε ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ, ούτε διευθυντής του σταθμού είμαι ή υπήρξα.'' Αν δε το θυμάσαι, μπες στο REAL.GR, δημοσιευμένη είναι η απάντηση σου.
Άκου λοιπόν Νίκο...
Την έκκληση που κάνεις να ανοίξει το κανάλι την κάνεις σε ΛΑΘΟΣ ΠΡΟΣΩΠΑ. Οι ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ALTER, ΔΕΝ υπήρξαν ποτέ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ του σταθμού, ΔΕΝ άσκησαν ποτέ τους διοίκηση και ΔΕΝ μοιράστηκαν ποτέ τα οποιαδήποτε κέρδη του σταθμού! Είναι τουλάχιστον άστοχο για να μην πω ανήθικο να απευθύνεσαι σε αυτούς αντί να απαιτήσεις από την εργοδοσία να καταβάλει ΑΜΕΣΑ όλα τα ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΑ προκειμένου να ανοίξει το κανάλι.
Άκου Νίκο...

Οποιαδήποτε πρόταση γίνει από την εργοδοσία ΠΛΗΝ ΤΗΣ ΕΞΟΦΛΗΣΗΣ θα είναι ΑΣΟΒΑΡΗ. Ο λόγος είναι πολύ απλός. Σε κάθε έναν κοινό θνητό εκεί μέσα αντιστοιχούν περίπου 1200 ευρώ μηνιαίως. Την εργασία του λοιπόν κανείς δεν δύναται να την κοστολογήσει λιγότερο. Αν θεωρείς ότι ήταν καλοπληρωμένοι και αξίζουν λιγότερα τότε πάω πάσο. Έχεις το ακαταλόγιστο, δεν εξηγείται αλλιώς... Εσύ με 3-4-5 μηνιάτικα μπορεί να γυρνούσες. ΔΕΝ έχετε τις ίδιες απολαβές όμως Νίκο. Και είναι πολύ άσχημο να κρίνεις εξ ιδίων τα αλλότρια. Όταν οι φίλοι σου λοιπόν εξοφλήσουν τα δεδουλευμένα των εργαζομένων, τότε και αυτοί θα απογειώσουν και πάλι το δελτίο σου στην πρώτη θέση.
.
Το '' Βρείτε έναν τρόπο να λειτουργήσει και πάλι το μαγαζί διαφορετικά δεν έχει νόημα όλη η αγωνία και η προσπάθεια σας'' να το απευθύνεις αλλού. Να το απευθύνεις στους έχοντες. Ο τρόπος υπάρχει και είναι αυτονόητος. ΠΛΗΡΗΣ ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΩΡΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ.
Άκου Νίκο...

Λες με περισσή ευκολία '' Ξέρω πως νιώθετε. Πρέπει όμως να σκεφθείτε με περισσότερη στρατηγική, να σκεφτείτε πως θα μπει το Alter σε μια ρότα. Και να μην τους ισοπεδώνετε όλους. Δεν είστε δίκαιοι να το ξέρετε.''

Ξέρεις πως νιώθουν οι ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ; Αλήθεια λες;
Ξέρεις πως είναι να κοιμάσαι στο κανάλι επειδή σου έχουν κάνει έξωση;
Ξέρεις πως είναι να μην έχεις χρήματα να πάρεις δώρο στο παιδί σου τα Χριστούγεννα;
Ξέρεις πως είναι να μην έχεις χρήματα να το ταΐσεις;
Ξέρεις πως είναι το παιδί σου να κρυώνει και εσύ να του λες να ντυθεί γιατί δεν έχεις χρήματα για πετρέλαιο;
Ξέρεις πως είναι να μην μπορείς να πας super market;

Ξέρεις πως είναι να περιμένεις με αγωνία πότε οι συνάνθρωποι μας θα δωρίσουν τρόφιμα στο κανάλι για να πας να πάρεις από κει;
Ξέρεις πως είναι να μην έχεις χρήματα για βενζίνη;
Ξέρεις πως είναι να μην μπορείς να πας ούτε για έναν καφέ;
Ξέρεις πως είναι να μην μπορείς να βρεις δουλειά;
Ξέρεις πως είναι να είστε όλοι στην οικογένεια άνεργοι και απλήρωτοι για 12 μήνες και εσύ να σπας το κεφάλι σου να σκεφτείς το πως θα επιβιώσει το παιδί σου;

Ξέρεις πως είναι να κάνεις απόπειρες αυτοκτονίας επειδή δεν μπορείς να τα αντιμετωπίσεις όλα αυτά;
ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΖΗΣΕΙΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΒΙΩΣΕΙΣ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΝΙΩΣΕΙΣ ... ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ!! Κόψε τις ''μακακίες'' λοιπόν.

Άκου Νίκο...

Οι ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ALTER υπήρξαν άδικοι. Έχεις δίκιο σε αυτό. Υπήρξαν άδικοι γιατί για κάποιο περίεργο λόγο τον οποίο πραγματικά δεν καταλαβαίνω σε έχουν αφήσει στο απυρόβλητο όλον αυτόν τον καιρό.
Αν σκεφτείς,
ότι έπαιξες ρόλο στο να γυρίσουν τον Μάιο του 2011 από την τότε επίσχεση εργασίας,
ότι το όνομα σου όλον αυτόν τον καιρό ακούγεται πακέτο με του Μαρινάκη και δεν παίρνεις θέση,
ότι ΔΕΝ στάθηκες ποτέ έμπρακτα στο πλευρό τους,
ότι στο REAL.GR
δημοσιεύεις όσα θέλει ο ΚΟΥΡΗΣ,
ότι ποτέ δεν πήρες θέση για το ΑΝΗΘΙΚΟ πρωτοσέλιδο της Αυριανής,
ότι τόσο καιρό είσαι ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΣ (συμμετέχοντας ή όχι στις μπλόφες και τους εκβιασμούς του ΚΟΥΡΗ),
ότι ξαφνικά παρότι ''Δυστυχώς για μένα, το ΑΛΤΕΡ αφήνει πίσω του μόνο στενοχώρια. Προσωπικά βρίσκομαι ήδη σε αναζήτηση νέας τηλεοπτικής στέγης", εσύ τελικά μένεις στο κανάλι για να στηρίξεις τους ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ και τους καλείς να αλλάξουν στρατηγική και να δεχτούν να ξεχάσουν τα δεδουλευμένα τους για να κάνεις εσύ δελτίο,
ότι ΠΟΤΕ δεν απευθύνθηκες δημόσια στους εργοδότες και συνεταίρους σου να εξοφλήσουν τον κόσμο,
και ότι εν κατακλείδι τους περνάς για τόσο 'μακάκες'', ε ναι! Μου κάνει φοβερή εντύπωση το ότι δεν είσαι φάτσα κάρτα να σε κράζουν όλη μέρα και ναι, είναι άδικοι απέναντι σε ΚΟΥΡΗ και ΓΙΑΝΝΙΚΟ.
Έχεις κερδίσει με την αξία σου θέση στις κάρτες που προβάλλουν οι ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ALTER. Πραγματικά, τι άλλο να κάνεις για να σε βάλουν;
.
Άκου Νίκο... Μια συμβουλή κλείνοντας... Παρ' το αλλιώς γιατί θα βρεις.
Πάντα φιλικά Νίκο, με αγάπη, στοργή, φροντίδα και προδέρμ...
---
*

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

... σκουπίδια - τα πολύτιμα ...

*
Παντελής Μπουκάλας
***
*
Τα απορρίμματα της κρίσης
*
Μια από τις μικρές ειδήσεις με τις οποίες μας αποχαιρέτισε το βαρύτατο 2011 για να δώσει τη θέση του στο 2012, που οι μάντεις, ξεσκονίζοντας τάχα τα αρχεία των Μάγια, προβλέπουν πως θα είναι συμπαντικώς καταστροφικό, αφορούσε κάτι το ευτελές: τα σκουπίδια. Ακούστηκε δηλαδή και γράφτηκε ότι ο όγκος των σκουπιδιών που εναποτίθενται στη χωματερή των Λιοσίων μειώθηκε κατά 17% στη διάρκεια του 2011 και βαίνει ολονέν μειούμενος. Μικρή και ταπεινή λοιπόν η είδηση, λίαν ενδιαφέρουσα πάντως, αρκετές δε οι πιθανές ερμηνείες της, και όχι αντικρουόμενες. Μάλλον συνέβησαν πολλά ταυτόχρονα ώστε να μειωθούν τα εμβληματικά απορρίμματα του πολιτισμικού μας μοντέλου, τα επισήμως καταμετρούμενα, την ώρα ωστόσο που, εξαιτίας της κρίσης, πολλαπλασιάζονται τα ανθρώπινα απορρίμματα, όσα με τις «αντιπαραγωγικές» ή και «αντεθνικές» αξιώσεις τους «εμποδίζουν τη σωτηρία της πατρίδας».
.
Ερμηνεία πρώτη, ελαφρώς παραμυθητική: Επιτέλους, έπειτα από τόσα χρόνια «περιβαλλοντικής παιδείας» πήρε να ξυπνάει η οικολογική μας συνείδηση, επί μακρόν υπνώττουσα· και όχι απλώς υπνώττουσα παρά και περήφανη για τον ύπνο της, γιατί, έτσι ήθελε να πιστεύει, δεν την είχε χτυπήσει το μικρόβιο των οικολογούληδων. Δεν χωράει αμφιβολία ότι πλήθυναν με τον καιρό οι οικογένειες που χωρίζουν τα σκουπίδια τους σε μπλε και γκρίζα, ανακυκλώσιμα και μη, έστω και αν τους αποθαρρύνει το γεγονός ότι συχνά το περιεχόμενο των μπλε κάδων το περισυλλέγουν οι συνήθεις σκουπιδιάρες και όχι οι «πράσινες». Αλλά δεν χωράει επίσης αμφιβολία ότι η Αθήνα παραμένει μία από τις ρυπαρότερες πόλεις του κόσμου, με ευθύνη τόσο των χρηστών της όσο και των διοικητών της - κι από κοντά το ίδιο συμβαίνει στις περισσότερες πόλεις της περιφέρειας, που ακολουθούν σεβαστικά το πρωτευουσιάνικο μοντέλο σε όλες τις εκφάνσεις του. Δεν λέω ότι πρέπει να τοποθετηθούν πάραυτα τασάκια στους δρόμους επί ειδικών μικροστύλων, όπως συμβαίνει σε κάποιες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Δεν είμαστε για τέτοιες πολυτέλειες, όπως αποδείχτηκε και με τα ειδικά κουτιά που εγκατέστησε ο δήμος σε διάφορα σημεία της πόλης, από τα οποία μπορούσαν οι απροετοίμαστοι φιλόζωοι να αποσπούν πλαστικά γάντια για να μαζεύουν τα οσμηρά παραπροϊόντα της σκυλίσιας ζωής: Τα γάντια εξαφανίζονταν εν ριπή οφθαλμού, όσες φορές κι αν ανεφοδιάζονταν τα κουτιά, είτε επειδή κάποιοι «σπάνε πλάκα» καταταστρέφοντας οτιδήποτε δημόσιο («Χα! Οι ηλίθιοι! Δες τι έβαλαν...») είτε επειδή οι μικροβιοφοβικοί σαν τον Νίκο Σταυρίδη της παλιάς ταινίας είχαν βρει την ευκαιρία να εξοπλίζονται τζάμπα.
.
Οχι τασάκια λοιπόν στους δρόμους, κάπως σαν μοντέρνες ερμές κεφαλές. Αλλά μ' εκείνα τα «βαρέα αντικείμενα» που μένουν στους δρόμους των συνοικιών δέκα και είκοσι μέρες δεν μπορεί να υπάρξει ταχύτερη μέριμνα, αν βέβαια δεν πρόκειται για εικαστική παρέμβαση; Και με τα παρατημένα αυτοκίνητα, που όχι μόνο στερούν θέσεις παρκαρίσματος (για τις οποίες σφαζόμαστε μεταφορικώς και κυριολεκτικώς) αλλά καταντούν και συλλέκτες σκουπιδιών, δεν μπορεί να γίνει τίποτα ύστερα από δύο και τρία χρόνια που έχουν στο παρμπρίζ τους το επίσημο απειλητικό αυτοκολλητάκι, «θα σας το πάρουμε αν δεν το περιμαζέψετε» ή κάτι τέτοιο; Τουλάχιστον ας ξεκολλήσουν οι υπηρεσίες το αυτοκόλλητο, ώστε και αυτό να μην πανηγυρίζει καγχάζοντας και εμείς να μην κουνάμε την κεφαλή μας επιτιμητικά μόλις το βλέπουμε.
.
Ερμηνεία δεύτερη: Υπακούοντας στις εντολές του ραγδαίως εξασθενούντος βαλαντίου μας και όχι στις αυστηρές συστάσεις των βλοσυρών πολιτικών και οικονομικών προυχόντων, Ελλήνων και τροϊκανών, «χαμηλώσαμε το επίπεδο της ζωής μας» για να το φέρουμε πιο κοντά στην αληθινή ισχύ των οικονομικών μας. Είχαμε πιστέψει βέβαια κάποια στιγμή, ευτυχώς όχι όλοι, ότι μπορούμε να απολαμβάνουμε εσαεί δανεική ζωή. Αλλά φαίνεται ότι βγαίνουμε πια από τον λήθαργο στον οποίο είχαμε βουλιάξει από την ευπιστία μας, την πνευματική μας πτωχεία ή την οργιώδη διαφήμιση που προπαγάνδιζε τις μεταξωτές της κορδέλες χωρίς έλεγχο από όσους υποτίθεται πως έχουν την υποχρέωση να ελέγχουν τη διαφημιστική βιομηχανία. Και πια χαλάμε λιγότερα. Στο σπίτι και όταν βγαίνουμε έξω, με την παρέα. Τα δώρα λιγόστεψαν (ή μάλλον διαλέγουμε τα χρήσιμα παρά τα εντυπωσιακά), η γκαρνταρόμπα μας δεν ανανεώνεται αναιτίως κάθε λίγο και λιγάκι για να ανταποκρίνεται υστερικά στις επιταγές της μόδας, το αμαξάκι των δύο χρόνων δεν μας φαίνεται παλιομοδίτικο, από τους εσπρέσο των τεσσάρων ευρώ παίρνουμε τις αποστάσεις μας και το κρέας δεν μετέχει καθημερινά στη δίαιτά μας όπως τον παλιό καλό καιρό - ποιον «παλιό», μόλις χθες. Και αφού χαλάμε λιγότερα, πολύ λιγότερα, μειώθηκαν και τα κάθε λογής σκουπίδια που παρήγε ο καταναλωτισμός μας. Υπέστη λοιπόν τις συνέπειες της κρίσης και αυτός ο σημαδιακός κατά κεφαλήν δείκτης της ψεύτικης ευμάρειάς μας.
.
Ερμηνεία τρίτη: Οσο οικολόγοι κι αν γίναμε, όσο κι αν νερώσαμε εξ ανάγκης την καταναλωτική μας μέθη, δεν αρκούν αυτά για να εξηγήσουν τη μείωση των απορριμμάτων. Στην όλη υπόθεση έχουν συμβάλει καθοριστικά τα φαντάσματα της ημέρας. Λέω για τους συνανθρώπους μας, μελαψούς συνήθως, εξ Ανατολής, που διασχίζουν σαν αόρατοι από το πρωί ώς το βράδυ τις συνοικίες μαζεύοντας οτιδήποτε μεταλλικό. Οδηγώντας καροτσάκια των σούπερ μάρκετ ή και πεταμένα καροτσάκια νηπίων στην ανάγκη, τα φορτώνουν με ό,τι βρουν αφημένο στα πεζοδρόμια και με ό,τι τους αποφέρει η επιμελής διερεύνηση του περιεχομένου των κάδων. «Ξεπερασμένες» ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, σωλήνες, σύρματα, κατσαρολικά, κρεμάστρες, χαλασμένα παιχνίδια, μπιμπελό, τα πάντα βρίσκουν τη θέση τους στα καροτσάκια, που δείχνουν απεριόριστης χωρητικότητας. Μετέχουν όλοι αυτοί σε αλυσίδες περισυλλογής, που τις διοικούν και τις εκμεταλλεύονται κάποιοι «δικοί μας», λευκοί; Ισως. Το βέβαιο είναι πως οι μεταλλοσυλλέκτες, μαζί με τους «παραδοσιακούς» ρακοσυλλέκτες, που πληθαίνουν όσο βαραίνει η κρίση, προάγουν την ανακύκλωση περισσότερο απ' ό,τι η επίσημη πολιτεία.
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

... τράπεζες σε απόγνωση !!!

*
Γιώργος Δελαστίκ
***
*
Θέλεις γερμανικά ομόλογα; Πλήρωσε!
*
Ακούγεται... σχιζοφρενικό, αλλά τη Δευτέρα έγινε πραγματικότητα: όποιος ήθελε να δανείσει το γερμανικό κράτος αγοράζοντας έντοκα γραμμάτια εξάμηνης διάρκειας, έπρεπε να ήταν έτοιμος όχι να εισπράξει τόκους, έστω και χαμηλούς, αλλά να... βγάλει λεφτά από την τσέπη του και να δώσει το «κάτι τις» στην κυβέρνηση Μέρκελ που θα έχει τη μεγαλοψυχία μετά από έξι μήνες να του ξαναδώσει τα λεφτά του χωρίς βεβαίως τον παραμικρό τόκο!
.
Οχι, δεν κάνουμε κακόγουστα αστεία για να μπερδέψουμε τους αδαείς. Οχι, δεν αναφερόμαστε σε «μυστήριες» συναλλαγές της δευτερογενούς αγοράς. Μιλάμε για το πρωτοφανές γεγονός να βγαίνει η ίδια η γερμανική κυβέρνηση για να ζητήσει από τις αγορές, από τους επενδυτές 3,9 δισεκατομμύρια ευρώ δάνειο εξάμηνης διάρκειας και αυτοί όχι μόνο να δέχονται να δανείσουν τη Γερμανία, όχι μόνο να μη ζητούν ούτε ένα ευρώ τόκο για τα δισεκατομμύρια που τη δανείζουν, αλλά να δέχονται να καταβάλουν αυτοί, οι δανειστές... τόκο στη Γερμανία που δανείζουν!
.
Το Βερολίνο δηλαδή πήρε 3,9 δισ. ευρώ με... αρνητικό (!!!) επιτόκιο -0,012% που σημαίνει ότι οι δανειστές της Γερμανίας της έδωσαν από πάνω και 242.000 ευρώ που δέχτηκε να τη δανείσουν σχεδόν τέσσερα δισεκατομμύρια και απλώς θα τους τα ξαναδώσει πίσω μετά από έξι μήνες. Μιλάμε για πρωτοφανή φαινόμενα. «Ποτέ δεν είχε συμβεί κάτι ανάλογο», δήλωσε εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών.
.
Προχθές επίσης τα διετή γερμανικά ομόλογα (στη δευτερογενή όμως αγορά) είχαν επιτόκιο... 0,14%, δηλαδή το χαμηλότερο που έχει καταγραφεί ποτέ. Αλλά και τα δεκαετή γερμανικά ομόλογα είχαν επιτόκιο μόλις 1,8%. Για να καταλάβουμε συγκριτικά τι σημαίνει αυτό, αρκεί να πούμε ότι το 2002 που μόλις είχε εισαχθεί το ευρώ σε γενική χρήση, δεν υπήρχε καμιά κρίση και το κλίμα ευφορίας ήταν στα ουράνια, η Γερμανία πλήρωνε επιτόκιο μεγαλύτερο του 5% για τα δεκαετή ομόλογά της.
.
Τις προηγούμενες ημέρες η Ολλανδία και η Δανία διέθεσαν επίσης τρίμηνα και εξάμηνα έντοκα γραμμάτια με επιτόκιο... 0% στην πρωτογενή αγορά. Εντυπωσιακά όντως αυτά τα στοιχεία, αλλά τι ακριβώς συμβαίνει; Ποια είναι η βαθύτερη αιτία που κάνει τους θεσμικούς επενδυτές να συμπεριφέρονται με αυτόν τον επιφανειακά παρανοϊκό τρόπο, να δίνουν δηλαδή τα λεφτά τους στο γερμανικό κράτος και αντί να ζητούν τόκους να... πληρώνουν και φύλακτρα από πάνω;
.
Με δεδομένο μάλιστα ότι σχεδόν αποκλειστικοί πελάτες των κρατών κατά τη διάθεση βραχυπρόθεσμων εντόκων γραμματίων είναι οι τράπεζες, οι οποίες έχουν πλήρη γνώση όλων των πτυχών του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αυτή η φαινομενικά αλλόκοτη συμπεριφορά τους έχει βαρύνουσα σημασία. Γιατί δηλαδή οι τράπεζες δεν επενδύουν τα ωραία τους δισεκατομμύρια πιο παραγωγικά για να αποκομίσουν κέρδη, που είναι άλλωστε και η μοναδική δουλειά τους;
Η απάντηση είναι απλή και ταυτόχρονα ανησυχητική: γιατί το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται σε άθλια κατάσταση!
.
Οι ευρωπαϊκές τράπεζες βρίσκονται σε τέτοια απερίγραπτα χάλια που επειδή τα γνωρίζουν από τα μέσα, καμιά ευρωπαϊκή τράπεζα δεν εμπιστεύεται την άλλη! Θεωρούν η μία την άλλη υποψήφια προς κατάρρευση ανά πάσα στιγμή! Μιλάμε για δυσπιστία τέτοιου βαθμού που η μια τράπεζα δεν δανείζει την άλλη στην Ευρώπη ούτε για μια... νύχτα! Φοβούνται ότι θα χάσουν τα λεφτά τους.
.
Προτιμούν έτσι τα χρήματα που δεν χρειάζονται να τα καταθέτουν στην... Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όπου είναι σίγουροι ότι τουλάχιστον δεν θα χάσουν τα λεφτά τους, παρά να τα διαθέτουν με κέρδος στη διατραπεζική αγορά, να τα δανείζει δηλαδή διαρκώς η μια τράπεζα στην άλλη, όπως έκαναν πάμπολλες δεκαετίες μέχρι τώρα.
.
Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι οι ευρωπαϊκές τράπεζες, οι οποίες συνέχεια δανείζονται από την ΕΚΤ, να έχουν παράλληλα καταθέσεις στην ΕΚΤ που αυτήν τη στιγμή ανήλθαν στο ύψος - ρεκόρ του σχεδόν μισού... τρισεκατομμυρίου ευρώ - 463 δισεκατομμυρίων για την ακρίβεια.
.
ΕΥΡΩΖΩΝΗ
Φοβούνται ακόμη και οι τραπεζίτες

.
Κανένας στην Ευρώπη δεν φοβάται περισσότερο μη τυχόν και χάσει τις καταθέσεις που έχει στην τράπεζα από τους Ευρωπαίους... τραπεζίτες! Δεν αναφερόμαστε σε τραπεζίτες που οι τράπεζές τους έχουν δανείσει δισεκατομμύρια σε κράτη όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία κ.λπ. που απειλούνται με χρεοκοπία, αλλά σε όλους ανεξαιρέτως τους τραπεζίτες, συμπεριλαμβανομένων και των Γερμανών, των Ολλανδών ή των Αυστριακών και Σκανδιναβών. Οι τραπεζίτες δεν εμπιστεύονται καμία τράπεζα - ούτε καν τη δική τους! Γι' αυτό και έφτασαν στο σημείο να προτιμούν να δανείζουν ακόμη και με αρνητικά επιτόκια ή κυριολεκτικά μηδαμινά τα πραγματικά λεφτά των τραπεζών τους σε κράτη που ακόμη τουλάχιστον είναι σίγουροι ότι θα τους τα επιστρέψουν.
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

... η συγκατοίκηση με το παράλογο ...

*
Λιάνα Κανέλλη
***
*
Η απατηλή κόκκινη γραμμή
*
Τρόμος πάνω από την πόλη. Ανεργία, φτώχεια, πείνα, απελπισία, κατάθλιψη... Με γιαούρτια και προγκαρίσματα κάποιοι προσπαθούν να ξορκίσουν, θαρρείς, τα μεσαιωνικά δαιμόνια των σύγχρονων καιρών. Στις συνάξεις ημιπαράλυτοι από την αγωνία μικροαστοί της πρόσφατης ευδαιμονικής εικοσαετίας, αναζητούν χύδην και κυρίως βιαστικά μια αόρατη τιμωρό χούντα, απρόθυμοι οι ίδιοι να δικάσουν, και συνάμα μια εξίσου αόρατη τάξη που θα επιβληθεί ωσάν εξ ουρανού. Ωρες ώρες έχεις την εντύπωση, αν ακούς κι αν βλέπεις κάτω από το επιφανειακό σπάραγμα των διπλανών σου, πως μια μεγάλη, κρίσιμη μάζα κουράστηκε να ασχημαίνει η ζωή της περισσότερο από το να διακυβεύεται αυτή καθαυτή.
Ο διάλογος με τις μάζες των βιαίως εξαθλιούμενων Ελλήνων βρίσκεται σε εξαιρετικά λεπτό σημείο. Σαν εκείνη τη στιγμή που, με τεντωμένα νεύρα για διαφορετικούς λόγους, μπορεί δυο άνθρωποι, ενώ πριν από δέκα λεπτά έπιναν μαζί ένα κρασί, λυκοκοιτάζονται στα μάτια σαν ανήμερα θεριά και στο σκοτάδι της στιγμής εκτός απ' τα δόντια τους αστράφτουν κι αναίτια μαχαίρια. Η συγκατοίκηση με το παράλογο γίνεται συνήθειο και μαραζώνει και το τελευταίο βλαστάρι που απέμεινε να θυμίζει τη φυσική ανάσταση μετά τη βαρυχειμωνιά του καιρού και του μυαλού.
.
Σε ένα τέτοιο επικοινωνιακό κοινωνικό τοπίο ανθεί ο αφασικός λόγος και η παρελκυστική των μαζών προπαγάνδα. Ο τρόμος καταβάλλει τις αντιστάσεις κι ενίοτε η λογική υποχωρεί για να ξεκουραστεί το μυαλό από την κοπιώδη αναζήτηση λύσεων. Ελλογο ον παραμένει ο άνθρωπος κι ο τυραννισμένος πολύ συχνά εκπλήσσεται από το κτήνος μέσα του. Για να πλησιαστεί και να αναθαρρήσει ο άλλος στη θύελλα της αγωνίας χρειάζεται εκτός από επιμονή και υπομονή, κάτι από εκείνη την αποφασιστική τρυφερότητα που έχουν οι νοσοκόμες αντιμέτωπες με τον πόνο και το φόβο του θανάτου των ασθενών. Είναι απ' αυτές που περιμένεις το κάτι παραπάνω, ένα λόγο, μια έγνοια, μιαν απαντοχή την ώρα της κρίσης.
.
Οχι, δεν απλώνω, σύντροφοι, σεντόνια διαπίστωσης. Σιχαίνομαι την αφασία ως κορυφαία υποκρισία στο δημόσιο λόγο και στην πολιτική διαλεκτική. Ισως γιατί είναι το πιο φανερό και συνάμα μυστικό βρώμικο όπλο της άθλιας προπαγάνδας που χιλιάδες χρόνια τώρα χρησιμοποιούν τα εκάστοτε ιερατεία για να χειραγωγούν τις μάζες. Το χειρότερο υπόδειγμα αυτής της άθλιας τακτικής είναι μετά την «αλλαγή» της πρώτης μεταπολιτευτικής περιόδου, είναι η λεκτική κατάχρηση της «κόκκινης γραμμής».
Δείτε κι ακούστε προσεκτικά γύρω σας πόσοι και πόσο διαφορετικοί για αναρίθμητους λόγους και με εξόχως διαφορετικά κίνητρα, χρησιμοποιούν την έκφραση «κόκκινη γραμμή» για να οριοθετήσουν από ένα διάλογο ως μια πολιτική, από μιαν αντίδραση ως μιαν ανακωχή!!! Αυτή η ρημάδα η κόκκινη γραμμή έχει τώρα τελευταία γίνει ένα τεράστιο φίδι που τυλίγεται γύρω από κουρασμένους πολίτες κι εργαζόμενους και τους τραβάει στον πάτο, τους ακινητοποιεί εκεί ιδεολογικά και τους υποχρεώνει να θεωρούν σημείο εκκίνησης κάθε δράσης το ελάχιστο, το μίνιμουμ, το σημείο ναδίρ ή μηδέν των αντοχών και κυρίως των προσδοκιών τους.
.
Δεν είναι τυχαία, το αντίθετο μάλιστα, η έννοια της γραμμής. Το ίδιο και το χρώμα. Είναι κόκκινη για να είναι ζωτικής σημασίας, σαν τη γραμμή του αίματος, της ίδιας της ζωής δηλαδή. Είναι εγκαυματική σαν το κόκκινο της φωτιάς κι άρα επικίνδυνη εξ ορισμού να την περάσεις. Είναι γραμμή γιατί εκτείνεται στο άπειρο κι όταν τεθεί μπροστά σου δεν μπορείς να ξεφύγεις ούτε από αριστερά ούτε από δεξιά. Είναι γραμμή για να διατηρεί την ψευδαίσθηση της ράγας, του δείκτη αλλά συνάμα να ασκεί πάνω σου την επίδραση της ευθείας που δε γίνεται κύκλος για να δεις τον απέναντί σου και τον παραδίπλα σου και ταυτόχρονα αν ξεφύγει απ' τη φύση της τότε μόνο θηλιά και σφιγκτήρας μπορεί να γίνει να σε πνίξει.
.
Η επίκληση της κόκκινης γραμμής, του ορίου δηλαδή πέρα απ' το οποίο όλα τα μαύρα κι άραχνα, τα επικίνδυνα κι ανεξέλεγκτα είναι πιθανά, γίνεται κατά κόρον στις μέρες μας ακριβώς γιατί μπορεί να ερμηνευτεί απ' τον καθένα και την καθεμία χωριστά και πραγματικά και συνάμα απ' όλους μαζί τεχνητά, όπως θέλει. Το όριο επιβίωσης και απελπισίας του άνεργου και φτωχού εξομοιώνεται με το όριο του ισχυρού που καθορίζει με βάση τα κέρδη του, οικονομικά ή πολιτικά, το όριο της φτώχειας. Η αντίσταση αρχίζει μετά την υποχώρηση σε εκείνο το σημείο που λίγο διαφέρει η σφαγή από την άτακτη φυγή στο μέτωπο του πολέμου. Κι αυτήν πάλι την καθορίζουν οι ...αξιωματικοί και οι αξιωματούχοι. Η κόκκινη γραμμή θέλει εξαιρετική προσοχή. Χαράσσεται για να οριοθετεί τα φέουδα και να μαντρώνει λαούς, ξεγελάει ως ηθικός φραγμός, αποπροσανατολίζει μάζες και ανακόπτει δράσεις και «κουζουλάδες». Η κόκκινη γραμμή είναι κατ' εξοχήν στρατιωτικός όρος πεταμένος έντεχνα ως φάκα τον καιρό της δήθεν ειρήνης στις μάζες για να οριοθετήσει την ανεκτή από τα αφεντικά ριζοσπαστικοποίηση.
Κόκκινη γραμμή βάζουν όλοι. Το ΔΝΤ κι ο Τσίπρας και ο παπάς κι ο γείτονας και ο γονιός και ο εγγονός... Ο καθένας τη δική του κι έτσι όταν το αίμα σχηματίζει εκείνη τη γραμμή της ζωής που χάνεται κανένας δεν την προσέχει. Οι Αμερικανοί που ξεπέρασαν την κόκκινη γραμμή ουρώντας πάνω στα πτώματα των Αφγανών θυμάτων τους, αντιμετωπίστηκαν με την κόκκινη γραμμή του Πενταγώνου που τους βρήκε και θα τους τιμωρήσει... Κι ο πόλεμος ο βρώμικος καλά κρατεί...
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*