... έτσι, να τα λέμε όλα και εν θερμώ ...

*

Για τη διάλυση της κοινωνίας

Τα διαλυτικά φαινόμενα (έλλειψη συνοχής, ασυνεννοησία, αυθαιρεσίες έως και αυταρχισμός) που παρατηρούνται στα συγκυβερνώντα κόμματα ανήκουν στην ελληνική πολιτική παράδοση.

Γράφει ο Γιώργος Σταματόπουλος

Παράδοση που υπηρετούν με αυταπάρνηση λες όλες οι πολιτικές δυνάμεις μέσα σε μια αμήχανη και εν πολλοίς διαλυμένη κοινωνία. Πώς φτάσαμε σ’ αυτή τη διάλυση; Πώς επιτεύχθηκε αυτή η διάλυση; Αντιγράφω (για να μην ξεχνιόμαστε πώς φτάσαμε ώς εδώ) από κείμενο φίλου, παλιού καλού συναδέλφου, γραμμένο, όπως μου εκμυστηρεύεται, εν θερμώ. Ιδού:

● «Με τη δήθεν ελευθερία, το σμπαράλιασμα της εκπαίδευσης, τον συνδικαλιστικό αμοραλισμό, την καταναλωτική αποχαύνωση.

● Με ρεσιτάλ σκανδάλων, την ατιμωρησία, το απυρόβλητο της βουλευτικής-υπουργικής ασυλίας, με το κανάκεμα και την αδράνεια της Δικαιοσύνης.

● Με κουτουρού δάνεια, μ’ ένα εισαγόμενο, χαζοχαρούμενο λάιφ στάιλ ζωής, ισοπεδώνοντας αξίες και παραδόσεις του νεοέλληνα.

● Με την κυριαρχία αριστερών διανοουμένων - πανεπιστημιακών, που πέρασαν ύπουλα και σιγά σιγά τον μηδενισμό, την απέχθεια στην πατρίδα και στο έθνος, την αλλοίωση της Ιστορίας, την αποδόμηση κλασικών έργων, πιπιλώντας τα αυτιά του πόπολου με τη μόδα της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης, που τα θέλει όλα ένα “χυλό”, ήτοι: πολυπολιτισμικότητα, ασυνέχεια, ρατσισμό, εθνικισμό κ.λπ., δίνοντας έτσι δύναμη και θράσος στα φασιστοειδή να καπηλεύονται και να “καίνε” ό,τι σημαντικό και άξιο μνείας, όπως η σοφία της αρχαίας Ελλάδας, οι παραδόσεις, η πνευματική κληρονομικά, η πίστη».

Γράφει κι άλλα· κυρίως για την καπηλεία της έννοιας «Αριστερά». Δεν τα μεταφέρω διότι πολλοί θα κοκκινίσουν ή θα εξοργιστούν. Εχω κι έναν πρόσθετο λόγο που το αποφεύγω, μια και σήμερα έχουμε αριστερή κυβέρνηση... Τούτο μόνο: «Τα μαγαζάκια του καθενός (δεξιά, κεντροαριστερά, αριστερά, ακροδεξιά), μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει, δουλεύουν καλά, αποδοτικά. Σε οχτώ χρόνια (δυο βουλευτικές θητείες) δικαιούνται σύνταξη. Ασυλία διαθέτουν και καμιά κυβέρνηση δεν τους πειράζει».

Τι να πω; Δεν καταλαβαίνω μόνο γιατί έσπευσε να διευκρινίσει ότι έγραψε το κείμενο εν θερμώ. Υπό το κράτος της λογικής και της σύνεσης είναι γραμμένο· έτσι το ανέγνωσα. «Είμαστε παγιδευμένοι -γράφει ως κατακλείδα- στα γεράκια των χρηματιστηρίων, των μεγάλων πολυεθνικών, των hedge funds, των τραπεζών.

Ζούμε την τοκογλυφική δημοκρατία στο απόγειό της. Μια αξιολύπητη δημοκρατία στην Εσπερία με κυβερνήτες-μαριονέτες, που υποκλίνονται δουλοπρεπώς και με το αζημίωτο σ’ αυτό το κυνικό, καταστροφικό παιχνίδι σε βάρος μικρών κρατών-εθνών, θέλοντας να τα μεταλλάξουν σε αποικιακές βίλες τους.

Από την άλλη, με περισσή υποκρισία αντιμετωπίζουν τα κύματα των δυστυχών προσφύγων από Συρία, Ιράκ, Λιβύη κ.α. Ποιοι κατέστρεψαν τις χώρες αυτές; Ποιοι πουλάνε όπλα στους εμπλεκομένους; Τουμπεκί ψιλοκομμένο».

Τέλος, δεν διστάζει να «καρφώσει» και την εφημερίδα μας. «Κρίμα και ντροπή που η “Εφημερίδα των Συντακτών” δεν έβαλε στην πρώτη σελίδα τον πραγματικό νικητή, το 45% αποχή (το έχωσε κάπου μέσα στα ψιλά)».

Αλλα λένε οι ευρωπαϊστές, αγαπητέ συνάδελφε, και ακόμη... πιο άλλα οι αριστεροί (ντούροι, λάιτ, κυβερνώντες...). Εντάξει, να μη χάσουμε την αυδή μας (να μη μείνουμε άναυδοι).

---

πηγή: www.efsyn.gr

---

*

... για να ξέρετε - όσοι θέλετε - με ποιους "μιλάτε" ...

*
stavrosx1
***
*

Κοσμοκαλογερικός κομμουνισμός
οι ...φτωχούληδες του Μαρξ

Τον Μαρξ να μελετάτε
τέκνα μου ...πρόσχωμεν

«Οι κομμουνιστές δεν είναι όργανα των ξένων. Ο κομμουνισμός είναι πανανθρώπινο ιδανικό και παγκόσμιο κίνημα. Ξεκίνησε μια φούχτα τον καιρό του Μαρξ, έφτασε σήμερα τα 800 εκατομμύρια και αύριο θα απλωθεί σε όλον τον κόσμο. Μπορεί ποτέ όργανα των ξένων να δημιουργήσουν ένα τέτοιο μεγαλειώδες κίνημα; Ποιος ξένος πράκτορας δίνει με τέτοια απλοχεριά τη ζωή του, όπως τη δίνουν χιλιάδες κομμουνιστές; Οι θυσίες αυτές μόνο με τις θυσίες των πρώτων χριστιανών μπορεί να συγκριθούν. Αλλά και πάλι υπάρχει μια διαφορά, ότι ενώ οι χριστιανοί δέχονταν το μαρτύριο και το θάνατο, ελπίζοντας να κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών, οι κομμουνιστές δίνουν τη ζωή τους μην ελπίζοντας σε τίποτα. Τη δίνουν για ν’ ανατείλει στην ανθρωπότητα ένα καλύτερο, ευτυχισμένο αύριο, που αυτοί δε θα το ζήσουν. Ποιο όργανο των ξένων μπορεί να προσφέρει τη ζωή του σ’ έναν τέτοιο μεγάλο σκοπό;»

- Το παραπάνω είναι απόσπασμα

από την απολογία του Νίκου Μπελογιάννη

Εκατομμύρια κομμουνιστών έχουν πεθάνει για να οικοδομηθεί ένας κόσμος καλύτερος μέσα στον οποίον θα ζήσουν κάποιοι άλλοι. Ο κομμουνιστής είναι λάθος να αγωνίζεται με την προϋπόθεση ότι θα δρέψει ο ίδιος τους καρπούς του κόπου του, αλλά δεν είναι κακό να τους δρέψει. Οι κομμουνιστές έχουν πεθάνει, έχουν βασανιστεί, έχουν ασκητέψει για τα ιδανικά τους, όμως δεν είναι αυτοσκοπός τους ούτε ο θάνατος, ούτε το βάσανο, ούτε και ο ασκητισμός. Υπό αυτήν την έννοια ο κομμουνιστής δεν είναι σαν εκείνους τους χριστιανούς που θεωρούσαν θεμιτό να ταλαιπωρείται/τιμωρείται η σάρκα τους προκειμένου να ανυψωθεί το πνεύμα τους και έτσι να κερδίσουν, ίσως, μια θέση σε ένα ψηλότερο συννεφάκι στον παράδεισο.

Οι κομμουνιστές είναι συχνά φτωχοί, εξαθλιωμένοι οικονομικά, κακοπληρωμένοι, σκληρά εργαζόμενοι κλπ. Παρόλα αυτά δεν έχουν την φτώχεια για καμάρι (όπως προτρέπει και στο "μεγάλο μας τσίρκο" η Τζένη Καρέζη), ούτε αγαπούν τις άσχημες συνθήκες εργασίας, τις εχθρεύονται. Οι κομμουνιστές μπορεί να έχουν αναγκαστεί να ζήσουν ακόμα και σε σπηλιές, δεν το θεωρούν όμως αυτό φυσική τους κατάσταση ούτε και το ζηλεύουν. Μπορεί να θαυμάζουν ανθρώπους που έχουν καταφέρει να μη λυγίσουν υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες, μπορεί και να τους έχουν σαν ήρωες. Δεν θαυμάζουν όμως την ταλαιπωρία αυτή καθ’ αυτή, αλλά το ότι αυτοί οι άνθρωποι ταλαιπωρήθηκαν για κάποιο σκοπό, για μια καλύτερη κοινωνία, εδώ στη Γη όχι στα ουράνια! Άμα κάποτε βρεθούμε στα ουράνια, που πολύ το αμφιβάλω, θα δούμε πως θα γίνει και εκεί να φέρουμε την αταξική κοινωνία.

Έτσι λοιπόν ο κομμουνιστής και όμορφα ρούχα θέλει να φοράει, και τις ανέσεις της σύγχρονης εποχής θέλει να απολαμβάνει, και το πνεύμα του θέλει να καλλιεργεί και το σώμα του! Ο κομμουνιστής δεν είναι ασκητής, δεν ζει στις παρυφές της κοινωνίας, δεν παραιτείται της διεκδίκησης του κλεμμένου πλούτου στο όνομα ενός «λιτού βίου». Αυτό είναι κάτι που πολύ θα βόλευε τους έχοντες και πολύ θα αγαπούσαν φαντάζομαι αυτού του είδους τους «κομμουνιστές», εκείνους που θα επιζητούσαν τον ασκητικό τρόπο ζωής και θα άφηναν τους Κροίσους να κολυμπάνε ανενόχλητοι στο χρυσάφι τους.

Οι κομμουνιστές δεν είναι ρομαντικοί αναρχικοί που ονειρεύονται την «επιστροφή στη φύση», σε πιο «απλούς τρόπους ζωής», διότι αυτοί οι τρόποι ζωής έχουν παρέλθει και χαρακτηρίζουν άλλες εποχές. Αυτοί οι τρόποι ζωής, αν και εμείς που δεν τους έχουμε ζήσει τείνουμε να τους εξιδανικεύουμε, όχι μόνο ιδανικοί δεν ήταν αλλά ήταν και ιδιαίτερα δύσκολοι. Οι κομμουνιστές θέλουν τις ανέσεις της τεχνολογίας, θέλουν και ελεύθερο χρόνο για να είναι κοινωνικοί, να αθλούνται, να ψυχαγωγούνται. Είναι υλιστές- γιατί ο άνθρωπος βρίσκεται σε πρωταρχική σχέση με τη ύλη- για αυτό δεν τους ενδιαφέρει το χρήμα ως φετίχ ούτε είναι οπαδοί του θησαυρισμού. Κατανοούν ότι το χρήμα είναι ένα μέσον που δεν μπορεί να καταργηθεί στην καπιταλιστική κοινωνία, και αγωνίζονται για μια κοινωνία άλλη(νε) που το χρήμα δεν θα είναι απαραίτητο μέσον για να αποκτηθούν τα όποια αγαθά.

Άλλοι μας ζητούν να ζούμε ασκητικά, και αυτοί δεν είναι σίγουρα κομμουνιστές. Οι οπαδοί του λιτού βίου (για τους άλλους), οι οπαδοί του «ε δε γίναν οι μισθοί σας και Βουλγαρίας» (αλλά κοντεύουν), οι οπαδοί του σύνταξη στα 70 (για να σώσεις και την ψυχή σου ως τόσο), οι οπαδοί του «μπορείς και χωρίς θέρμανση το χειμώνα», του «μπορούν τα παιδιά σου να πεινούν στο σχολείο», «μπορεί η ΔΕΗ να σου κόψει το ρεύμα αφού εμείς πρώτα σου έχουμε κόψει το μισθό», όλοι τούτοι δεν είναι ευαγγελιστές του κομμουνισμού. Αντιθέτως, είτε έρχονται με πράσινο, είτε με μπλε, είτε με ροζ μανδύα, είναι κήρυκες ενός άλλου συστήματος, του καπιταλισμού. Του συστήματος εκείνου που έχει ως αυτοσκοπό το ατομικό κέρδος μέσα από το εμπόριο, και που αν δεν υπάρχει το ενδεχόμενο κέρδους προτιμά να στείλει τα αγαθά στη χωματερή παρά να τα χαρίσει σε αυτούς που τα έχουν ανάγκη! Προτιμάει να κάνει πολέμους για να αρπάξει πλουτοπαραγωγικές πηγές του αντιπάλου, για να εξάγει κεφάλαια. Να κλέψει τις πρώτες ύλες κάποιου υπανάπτυκτου κράτους και ύστερα να γυρίσει να του τις ξαναπουλήσει με τη μορφή μεταποιημένου προϊόντος.

Αν λοιπόν υπάρχουν κάποιοι που έχουν συμφέρον από το να ζούμε όλοι οι υπόλοιποι ως ασκητές, αυτοί δεν είναι σίγουρα οι κομμουνιστές. Γιατί ακούγεται και αυτό, ότι εμείς οι κομμουνιστές θέλουμε ο κόσμος να υποφέρει έτσι ώστε να στραφεί σε εμάς. Αυτό είναι μεγάλο ψέμα, διότι μελετώντας την ιστορία γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν υπάρχει καμία αναγκαία συμπόρευση της εξαθλίωσης με την επαναστατικότητα. Αν ήταν έτσι τότε η Αφρική θα είχε τις μεγαλύτερες επαναστάσεις, αντίθετα είναι η ήπειρος που οι ιθαγενείς κάτοικοι της έχουν υποστεί τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση (αν εξαιρέσουμε τους ινδιάνους που τους εξαφάνισαν οι ευρωπαίοι) και παρόλα αυτά παραμένουν ιδιαίτερα «συντηρητικοί».

Τεσπα δεν το «περπατάω» άλλο το θέμα, απλά επειδή τον τελευταίο καιρό ακούω πάλι τις γνωστές μπαρούφες, μου βγήκε και έγραψα αυτό το αρθράκι… είναι και που δεν με έπαιρνε ο ύπνος γιατί έχει πολλά κουνούπια στο κότερο:) ...

---

*

... με τη γνώση διώχνουμε το ναζισμό ...

*

Νίκος Μπογιόπουλος

***
*

Με αφορμή τα ντιμπέιτ

Παρενθετικά: Αν θα υπήρχε ένα ντιμπέιτ με γαργαλιστικό ενδιαφέρον, θα ήταν εκείνο ανάμεσα στον Τσίπρα (των εκλογών του Γενάρη) και στον σημερινό Τσίπρα (του τρίτου Μνημονίου). Πέρα από τους… τεχνικούς λόγους που δεν επιτρέπουν την πραγματοποίησή του, υπάρχουν και κάποιοι κακεντρεχείς που υποστηρίζουν απίθανα πράγματα. Λένε, επί παραδείγματι, ότι για να δραπετεύσει από ένα τέτοιο ντιμπέιτ ο σημερινός Τσίπρας, λίγο πριν την έναρξή του και αναζητώντας αληθοφανείς λόγους για την μη προσέλευσή του, θα επέλεγε ακόμα και να σπάσει το αριστερό του χέρι… 

***

Πάμε, τώρα, στο σημερινό μας θέμα:

Ο αρχιφυρερίσκος της ναζιστικής Χρυσής Αυγής διαμαρτυρήθηκε γιατί δεν τον κάλεσαν στο ντιμπέιτ των πολιτικών αρχηγών.

Ως εκ τούτου η στήλη παραχωρεί σήμερα τη θέση της στον κατάλογο που παρουσίασε η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή (ΚΕΕΡΦΑ) με τη βοήθεια των δικηγόρων της πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής, όπως δημοσιεύτηκε σε σχετικό ρεπορτάζ της «Εφημερίδας των Συντακτών».

Τα παρακάτω είναι μερικά μόνο ενδεικτικά στοιχεία. Και δεν εξηγούν απλώς τους λόγους για την αποβολή της Χρυσής Αυγής από τα ντιμπέιτ. Η σημασία τους δεν περιορίζεται επίσης ως χρήσιμο υλικό που καταδεικνύει την χρόνια υποκρισία των πολιτικών εκπροσώπων του συστήματος που γεννά και εκτρέφει το φασισμό.

Αλλά – λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι στον κατάλογο δεν συμπεριλαμβάνεται καν η δολοφονία του Παύλου Φύσσα – αποτελούν στοιχεία που υπενθυμίζουν γιατί ο ναζισμός και οι φορείς του πρέπει να αποβληθούν και να εξοβελιστούν συνολικά, πραγματικά και όχι εικονικά ή τηλεοπτικά, από την κοινωνία των ανθρώπων.

1. Απόφαση 1932/2003 Γ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο (Εφετείο) Αθηνών: Καταδίκη Δημητρίου Ζαφειρόπουλου και Χαράλαμπου Κουσουμβρή για επίθεση σε βάρος μελών της αριστερής οργάνωσης ΟΣΕ στην Κυψέλη (6/4/1996). Τα τότε ηγετικά στελέχη της ναζιστικής οργάνωσης καταδικάστηκαν για πρόκληση σωματικών βλαβών. Έξι μήνες φυλάκισης ο πρώτος που επιτέθηκε με μπουνιά και κλοτσιές και 8 μήνες ο δεύτερος που χτύπησε το θύμα του με πέτρα στο κεφάλι.

2. Απόφαση 116, 162, 163/2009 Β’ Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών: Καταδίκη Περίανδρου για απόπειρα ανθρωποκτονίας του Δημήτρη Κουσουρή έξω από την Ευελπίδων (6/6/1998). 10μελής φάλαγγα της Χρυσής Αυγής με επικεφαλής τον τότε υπαρχηγό της Αντώνιο Ανδρουτσόπουλο, πιο γνωστό ως «Περίανδρο», επιτέθηκε με ξύλινα ρόπαλα κατά των φοιτητών Δημήτρη Κουσουρή και Ηλία Φωτιάδη και κατά του καθηγητή Ιωάννη Καραμπατσόλη.

3. Απόφαση 3110/2008 Ε’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο (Εφετείο Αθηνών): Καταδίκη Ιωάννη Αδράσκελα για επίθεση στο «Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο» στην Αθήνα (17/6/2000). Το μέλος της Χρυσής Αυγής, το οποίο επιτέθηκε μαζί με άλλα περίπου 7 άτομα, καταστρέφοντας το μαγαζί, καταδικάστηκε για απρόκλητη φθορά ξένης ιδιοκτησίας από κοινού σε φυλάκιση 5 μηνών.

4. Απόφαση 72207/2006 Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών: Καταδίκη Ι. Αδράσκελα για επίθεση σε μέλη της ΟΣΕ στην πλατεία Κυψέλης (30/6/2000). Μαζί με 8-10 άτομα επιτέθηκε στον Γεώργιο Πίττα με γροθιές στο πρόσωπο και στον αυχένα και με κλοτσιές σε όλο του το σώμα, ενώ αυτός είχε γονατίσει. Καταδικάστηκε για επικίνδυνη σωματική βλάβη και εξύβριση σε φυλάκιση ενός έτους.

5. Απόφαση 4020/2006 Δ’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο (Εφετείο) Αθηνών: Καταδίκη Δημήτρη Παπαγεωργίου για επίθεση σε μέλος του ΣΕΚ στην Ευελπίδων (10/1/2001). Το τότε στέλεχος της Χρυσής Αυγής και μετέπειτα «Αυτόνομος Εθνικιστής» συμμετείχε σε ομάδα μελών της ναζιστικής οργάνωσης η οποία επιτέθηκε εναντίον αστυνομικών και μελών του ΣΕΚ με γιαούρτια και λοιπά αντικείμενα και προξένησε φθορές στα σταθμευμένα αυτοκίνητα. Καταδικάστηκε για διατάραξη κοινής ειρήνης και εξύβριση σε φυλάκιση επτά μηνών.

6. Απόφαση 4775/2009 Β’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο (Εφετείο) Αθηνών: Καταδίκη Χαράλαμπου Κουσουμβρή και Θεόδωρου Μαγκώτσου για επίθεση σε φοιτητή την παραμονή του εορτασμού του Πολυτεχνείου (16/11/2002). Ο Πάρης Χρυσός μαχαιρώθηκε από μέλη της Χρυσής Αυγής, τα οποία επιτέθηκαν και κατά των δύο γυναικών. Ο Κουσουμβρής καταδικάστηκε για πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών σε 5 μήνες φυλακή και ο Μαγκώτσος σε 4 μήνες.

7. Απόφαση 738, κ.λπ./2014 Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών: Καταδίκη Σιατούνη και Στράτου για επίθεση στο Στέκι Αντίπνοια στα Πετράλωνα (30/6/2008). Ο Βασίλειος Σιατούνης, μέλος τότε της Κ.Ε. της Χρυσής Αυγής και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στην Αθήνα, ο Αθανάσιος Στράτος και άλλα άτομα χαιρέτησαν ναζιστικά και δήλωσαν στα παριστάμενα άτομα ότι «θα πεθάνετε», ενώ άρχισαν να προκαλούν φθορές. Οι δύο δράστες χτύπησαν με πτυσσόμενα μαχαίρια και τσεκούρι δύο άτομα με ανθρωποκτόνο πρόθεση που σύμφωνα με την απόφαση δεν ολοκληρώθηκε λόγω εντολής να αποχωρήσουν. Καταδικάστηκαν για απόπειρα ανθρωποκτονίας από πρόθεση, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία, με ποινές κάθειρξης 11 ετών και 6 μηνών και 13 ετών και 6 μηνών, αντίστοιχα. Οι δύο δράστες είναι κατηγορούμενοι στη μεγάλη δίκη της Χρυσής Αυγής..

8. Απόφαση 1580/2011 Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πολυγύρου: Καταδίκη Νίκου Ρήγα για επίθεση με λαστιχένιο κλομπ εναντίον δύο Αλβανών υπηκόων στη Χαλκιδική (2/6/2011). Το μέλος της Κ.Ε. και υποψήφιος βουλευτής της Χρυσής Αυγής καταδικάστηκε για επικίνδυνη σωματική βλάβη, εξύβριση και απειλή σε 5 μήνες και 20 ημέρες.

9. Απόφαση 62284/2011 Β’ Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών: Καταδίκη Ηλία Κολιόπουλου για φθορά καταστήματος στην πλατεία Βικτωρίας μετά τη δολοφονία του Μανώλη Καντάρη (10/5/2011). Ο υποψήφιος βουλευτής Αρτας της Χρυσής Αυγής συμμετείχε σε ομάδα 10 ατόμων, τα οποία προκαλούσαν φθορές σε καταστήματα μεταναστών. Καταδικάστηκε για φθορά ξένης ιδιοκτησίας και διατάραξη κοινής ειρήνης σε 12 μήνες.

10. Απόφαση 8723/2011 Α’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά: Καταδίκη Ιωάννη Λαγού για παράνομη οπλοφορία στον Πειραιά και οπλοκατοχή (26/7/2011). Καταδικάστηκε σε εννέα μήνες φυλάκισης.

11. Απόφαση 65738/2014 Η’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών: Καταδίκη Αλέξανδρου Πλωμαρίτη για προτροπή σε πράξεις ρατσιστικής βίας στον Αγιο Παντελεήμονα (1-30/5/2012). Ο υποψήφιος βουλευτής και μέλος της Κ.Ε. της Χρυσής Αυγής προέτρεψε μπροστά στην κάμερα του κινηματογραφιστή Κ. Γεωργούση σε πράξεις δυνάμενες να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος και βία κατά ανθρώπων με μόνο τον λόγο της φυλετικής και εθνικής καταγωγής τους. «Είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε τους φούρνους», «κάνα λαμπατέρ θα φτιάξουμε με το δέρμα τους», ήταν μερικές από τις φράσεις που εκστόμισε για τους μετανάστες. Καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους.

12. Απόφαση 1465/2012 Μονομελές Πλημμελειοδικείο Μεσολογγίου: Καταδίκη Σπυρίδωνα Φλωροσκούφη και Βασίλειου Χατζή για αντιποίηση αρχής σε λαϊκή αγορά στο Μεσολόγγι (11/9/2012). Καταδικάστηκαν σε 10 μήνες φυλακή.

13. Απόφαση 114, κ.λπ./2014 Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών: Καταδίκη Κωνσταντίνου Κοντομού για εμπρησμό κομμωτηρίου και δολοφονικές επιθέσεις κατά Πακιστανών στη Μεταμόρφωση (10/9/2012 και 22/9/2012). Δύο άτομα εισήλθαν σε κουρείο ιδιοκτησίας υπηκόου Πακιστάν, χτύπησαν και μαχαίρωσαν Έλληνα οδηγό ταξί, ξυλοκόπησαν Πακιστανό εργαζόμενο και έβαλαν φωτιά στο κουρείο την ώρα που ο τελευταίος βρισκόταν μέσα. Δώδεκα μέρες μετά, ομάδα τουλάχιστον τεσσάρων ατόμων πραγματοποίησε τρεις διαδοχικές επιθέσεις σε Πακιστανούς, τους οποίους λήστεψε και μαχαίρωσε. Οι επιθέσεις ταυτοποιήθηκαν ως δράσεις σχετιζόμενες με τη Χρυσή Αυγή. Ο Κοντομούς καταδικάστηκε για απλή συνέργεια σε απόπειρα ανθρωποκτονίας, συναυτουργία σε ληστεία, επικίνδυνες σωματικές βλάβες, εμπρησμό κ.λπ., με ποινή κάθειρξης 14 χρόνια και 3 μήνες.

14. Απόφαση ΒΤ 1727/2015 Β’ Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά: Καταδίκη Νικόλαου Αποστόλου και Νεκτάριου Σαλούφα για επίθεση σε μέλη της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας Πειραιά, μαζί με άλλους δύο, με ξύλα, γροθιές και κλοτσιές (15/9/2012). Οι δύο δράστες καταδικάστηκαν για πρόκληση απλών σωματικών βλαβών σε ποινές φυλάκισης επτά μηνών. Ο Αποστόλου είναι μέλος του πυρήνα Πειραιά της Χρυσής Αυγής και κατηγορείται για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση.

15. Απόφαση 44444/2013 Γ’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης: Καταδίκη Παναγιώτη Σεκερτζή για επίθεση σε Αλβανίδα υπήκοο στη Νέα Ραιδεστό, Θεσσαλονίκη (15/11/2012). Την περίμεναν έξω απ’ το σπίτι της πέντε άνδρες με μπλούζες της Χρυσής Αυγής και μία γυναίκα. Ανάμεσά τους και ο Σεκερτζής, συνεργάτης στη Βουλή του Γρέγου, ο οποίος, δηλώνοντας ότι είναι χρυσαυγίτης και εκτοξεύοντας απειλές, της έδωσε διορία ενός μηνός να φύγει απ’ το σπίτι της. Δύο μέρες μετά τηλεφώνησε στον σύζυγό της δίνοντάς του 15 μέρες διορία. Ο Σεκερτζής καταδικάστηκε για απόπειρα παράνομης βίας, απειλή και εξύβριση σε 12 μήνες, ενώ η ίδια ποινή επιβλήθηκε και στην Αγαθή Ταμπάκη για ηθική αυτουργία.

16. Απόφαση 1835/2012 Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κοζάνης: Καταδίκη Αθανάσιου Καρπούζα για επίθεση με μαχαίρι στην Κοζάνη (15/12/2012). Ο χρυσαυγίτης έβαλε μαχαίρι στον λαιμό του θαμώνα ενός καταστήματος επειδή ο τελευταίος είχε αποκαλέσει τον ίδιο και τους δύο συνοδοιπόρους του «φασίστες». Σύμφωνα με την απόφαση, είχε την πρόθεση να μαχαιρώσει το θύμα, αλλά αναγκάστηκε να αποσύρει το μαχαίρι όταν του επιτέθηκαν άλλοι θαμώνες. Καταδικάστηκε για απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία σε 14 μήνες.

17. Απόφαση 1079/2014 Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λασιθίου: Καταδίκη στελεχών Τ.Ο. Ιεράπετρας για επίθεση σε Πακιστανούς (13/2/2013). Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της Τ.Ο. Ιεράπετρας τέσσερα στελέχη της Χρυσής Αυγής συγκεντρώθηκαν στα γραφεία τους και αποφάσισαν να μεταβούν σε ελαιουργείο όπου εργάζονταν Πακιστανοί με σκοπό να βιαιοπραγήσουν σε βάρος τους, όπως και έκαναν χτυπώντας τους με ξύλα. Σύμφωνα με την απόφαση, «ενήργησαν με κίνητρα ξενοφοβικά και ρατσιστικά αισθήματα». Ο Αριστόδημος Δασκαλάκης, υπεύθυνος της Τ.Ο. και υποψήφιος βουλευτής Λασιθίου, καθώς επίσης και οι Γεώργιος Πετράκης, Εμμανουήλ Μαυρικάκης και Εμμανουήλ Ψυλλάκης καταδικάστηκαν για απρόκλητες, επικίνδυνες και απλές σωματικές βλάβες και συμμορία με ποινές φυλάκισης τριών ετών και εννέα μηνών και ο Σάββας Γαροφαλάκης σε έντεκα μήνες. Όλοι τους είναι κατηγορούμενοι στη μεγάλη δίκη της Χρυσής Αυγής.

18. Απόφαση 14532/2013 Β’ Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών: Καταδίκη Παναγιώτη Δράκου και Λουκά Χαϊδά, μελών της Χρυσής Αυγής της Κορίνθου, για οπλοφορία και οπλοκατοχή στο Χαϊδάρι Αττικής (5/2/2013). Εμφανίζονται σε φωτογραφίες με επικεφαλής τον Μπούκουρα. Καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης οκτώ και τεσσάρων μηνών, αντίστοιχα.

19. Απόφαση 60084/2013 Β’ Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών: Καταδίκη Νίκου Παπαβασιλείου και Γιώργου Περρή για τον εμπρησμό του μπαρ «Cointreau» ιδιοκτησίας υπηκόου Καμερούν, στην πλατεία Αμερικής στην Αθήνα (13/5/2013). Σύμφωνα με την απόφαση, «ωθήθηκαν στις πράξεις τους από μίσος προκαλούμενο λόγω της φυλής και της εθνικής καταγωγής τού πολιτικώς ενάγοντα». Καταδικάστηκαν για εμπρησμό, παράνομη βία και διακεκριμένη περίπτωση φθοράς, με συνολική ποινή φυλάκισης τριών ετών και πέντε μηνών. Και οι δύο κατηγορούνται για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση. Ο Παπαβασιλείου ήταν μέλος του Πυρήνα Νίκαιας της Χρυσής Αυγής και μετέπειτα πήρε «μεταγραφή» στην περιοχή Kυψέλης-Πατησίων.

20. Απόφαση 7752/2013 Α’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά: Καταδίκη Σωτήρη Δεβελέκου, μέλους της Κ.Ε. της Χρυσής Αυγής και οδηγού-σωματοφύλακα του Μιχαλολιάκου, για παράνομη οπλοκατοχή (18/9/2013). Ποινή φυλάκισης δύο ετών και έξι μηνών.

---

*

... "τυχαίες" ερωτήσεις συστημικών δημοσιογράφων ...

*

Λαγωνικάκης Φραγκίσκος

***
*

Μέσα από τα τηλεσκόπια

της συστημικής δημοσιογραφίας…

Βλέπουμε εδώ και κάνα μήνα στα κανάλια και στα ραδιόφωνα τους δημοσιογράφους να κάνουν τις ίδιες και τις ίδιες ερωτήσεις στους εκπροσώπους του ΚΚΕ.

«Θα συνεργαστείτε με τη «Λαϊκή Ενότητα» (ή πριν αποφασιστεί το όνομα) αν «θα συνεργαστείτε με την «Αριστερή Πλατφόρμα»;

Ή

"Φοβάστε ότι η «Λαϊκή Ενότητα», που έχει θέσεις κοντά σε αυτές του ΚΚΕ, θα σας αποσπάσει εκλογική επιρροή;"

Αυτές οι ερωτήσεις δεν γίνονται καθόλου τυχαία αλλά έχουν πονηρή σκοπιμότητα. Σε τι αποσκοπούν; Στο να δώσουν στην μερίδα εκείνη του λαού, η οποία έχει σιχαθεί ένα προς ένα τα αστικά κόμματα, την εντύπωση ότι η «Λαϊκή Ενότητα» είναι κάτι παρόμοιο με το ΚΚΕ. Τι πετυχαίνουν έτσι; Πετυχαίνουν να αρωματίσουν ένα κόμμα, που είναι και υπέρ της Ε.Ε, και υπέρ του καπιταλισμού, και που τα στελέχη του προέρχονται από το Σύριζα των μνημονίων, με το άρωμα της αριστεροσύνης και έτσι να καλύψουν την πτωματίλα που αναδίδει. Είναι ακριβώς μια απόπειρα λαθροχειρίας ο «εξευγενισμός» των Λαφαζάνιανς, με το να τους φέρνουν, χρησιμοποιώντας το κιάλι της ξεπουλημένης δημοσιογραφίας(ή πιο σωστά το τηλεσκόπιο), κοντά ιδεολογικά με το ΚΚΕ. Η σύγκριση γίνεται, επειδή στα μυαλά μεγάλης μερίδας του κόσμου το ΚΚΕ είναι συνεπές, τίμιο και καθαρό, είχε σταθερή και πραγματική αντισυστημική θέση όλα αυτά τα χρόνια που οι άλλοι ψήφιζαν μνημόνια της αριστεράς της δεξιάς και της αριστεροδεξιάς. Κατασκευάζουν δηλαδή το μύθευμα της ιδεολογικής εγγύτητας του ΚΚΕ με την Λ.Ε για να το χρησιμοποιήσουν αφενώς ως κολυμβύθρα του Σιλωάμ για τη δεύτερη, και ως μπούσουλα για το πόσο ριζοσπαστική/αριστερή είναι(κοιτάχτε αγγίζει το ΚΚΕ!!!). Και ο σκοπός τους δεν είναι κανένα ιερό προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ, αλλά να λειτουργήσει το νέο αυτό απόκομμά ως ανάχωμα, έτσι ώστε να συγκρατήσει μια μερίδα ψηφοφόρων στα ίδια και στα ίδια, οι οποίοι πιθανόν αν δεν παιζόταν αυτό το παιχνίδι να ψήφιζαν ΚΚΕ.

«Μα να ρε παιδιά και αυτοί αντιμνημονιακοί είναι όπως και εσείς!»

Βέβαια όταν το Σύριζα ψήφιζε τα μνημόνια οι Λαφαζάνιανς ήταν μεν κατά των μνημονίων αλλά υπέρ της κυβέρνησης -ντοινγκ- όπως οι ίδιοι λέγανε. Εκεί το κρατάνε το κιάλι ανάποδα τα παπαγαλάκια.

«Μα να ρε παιδιά, και αυτοί αριστεροί, σχεδόν κομμουνιστές, είναι»

Ναι, αλλά το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος μιλάει για συγκεκριμένα πράγματα που αυτοί ποτέ δεν τα έλεγαν. Ξέρετε, αποδέσμευση από Ε.Ε και ΝΑΤΟ, λαϊκή εξουσία, εργατικό έλεγχο και τα ρέστα… και ενώ εμείς υποστηρίζαμε όλα τούτα, ο Κοτζιάς χόρευε «We are the world» με τους γραμματείς και τους φαρισαίους των χωρών του ΝΑΤΟ… και δεν είδα καμιά αριστερή παντόφλα (κατά του αριστερή πλατφόρμα) να τον βαράει.

Τι σημασία όμως έχουν οι πολιτικές θέσεις και το πολιτικό παρελθόν των στελεχών ενός κόμματος όταν το αστικό σύστημα αποφασίζει να του ράψει την καινούρια του προβιά; Καμία όσο τουλάχιστον μένουμε στις εντυπώσεις που θέλουν να δημιουργήσουν τα δελτία ειδήσεων, μεγάλη όταν βάζουμε την μνήμη μας και την κρίση μας να δουλέψει, διότι πολλά από τα πολιτικά τους εγκλήματα διαπράχθηκαν στο φως της μέρας και μάλιστα πολύ πολύ πρόσφατα.

---

πηγή: poexania.wordpress.com

---

*

... αναγκαστικά πελάτες τραπεζών ...

*

Μαρία Τσολακίδη

***

*

Οικονομία στα μέτρα του Ράιχ

Το υπουργείο Οικονομικών ορίζει τις Τράπεζες ως κυβερνήτες - ΑΦΜ εκ γενετής, επιβολή πλαστικού χρήματος

Η μνημονιακή διακυβέρνηση καλά κρατεί ακόμα κι αν η χώρα δεν έχει πρωθυπουργό. Μέσα στην αναμπουμπούλα για το νέο κυβερνητικό σχήμα που θα έχει η Ελλάδα στις εκλογές, οι μνημονιακοί νόμοι με το προκάλυμμα τις μεταρρυθμίσεις οδεύουν προς εφαρμογή.

Ο καλύτερος μνημονιακός κυβερνητικός υπάλληλος αποδεικνύεται ο υπουργός Αλεξιάδης. Τρία σχέδια φορολογικής μέγγενης βάζει μπροστά καθιστώντας άκυρες τις εκλογές πριν καν γίνουν εφόσον τα μέτρα αφορούν την καθημερινότητα και το μέλλον των πολιτών άσχετα με την πολιτική επιλογή τους.

Ισχυροποίηση της ελίτ

Το πρώτο σχέδιο με εντολές του Κουαρτέτου είναι η ενιαία κλίμακα για όλα τα εισοδήματα χωρίς εξαιρέσεις, είτε πρόκειται για μισθούς και συντάξεις, είτε αφορούν εισοδήματα από ομόλογα, μετοχές ή εισοδήματα από ενοίκια. Με αυτόν τον τρόπο η κατά τα άλλα κοινωνική φορολογική πολιτική της αριστεράς βάζει στο ίδιο τσουβάλι τους δουλεμένους μισθούς και τις προπληρωμένες συντάξεις των Ελλήνων με όσους τζογάρουν ή έχουν εισόδημα από "αέρα".

Κανένας απολύτως διαχωρισμός μεταξύ των μεσαίων και κατώτερων οικονομικά κοινωνικών ομάδων με όσους ποντάρουν σε ομόλογα, παίζουν με μετοχές ή έχουν ενοίκια από δεκάδες ακίνητα.

Αναγκαστικοί πελάτες Τραπεζών

Το δεύτερο σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών είναι το αφορολόγητο που θα ισχύει για όσους χρησιμοποιούν πιστωτική ή χρεωστική κάρτα. Το υπουργείο αναγκάζει κατ' αυτόν τον τρόπο όλους τους Έλληνες να γίνουν πελάτες των Τραπεζών αν θέλουν να μην πληρώνουν επιπλέον φόρο όταν συναλλάσσονται μόνο με μετρητά. Από την στιγμή που το μέτρο θα γίνει νόμος του κράτους θα ελέγχεται ακόμα και η αγορά ενός κιλού φασολιών από το παντοπωλείο της γειτονιάς.

Το υπουργείο μετατρέπεται σε έναν Μεγάλο Αδελφό που θα ελέγχει κάθε αγοραστική κίνηση του πολίτη και βέβαια τα στοιχεία θα είναι ανοιχτά τόσο στις Τράπεζες όσο και στις πολυεθνικές εταιρείες που θα μπορούν ανά πάσα στιγμή να διαμορφώνουν την πώληση των καταναλωτικών προϊόντων τους όπως τις συμφέρει.

Επίσης, με την θέσπιση του μέτρου οι μικροί παραγωγοί και προμηθευτές της αγοράς θα είναι οι χαμένοι εφόσον στον αόρατο ανταγωνισμό που θα παίζεται μεταξύ των πολυεθνικών με εργαλείο τα στοιχεία των Τραπεζών πάντα θα είναι δεύτεροι μην έχοντας τμήματα marketing.

Αν το επόμενο στάδιο του υπουργείου της οποιαδήποτε κυβέρνησης είναι η τιμολόγηση των προϊόντων να γίνεται αποκλειστικά μέσω τραπεζικής τιμολογιακής κάρτας τότε κλείνει άμεσα η αγορά για τους μικροπαραγωγούς και τους μικροβιοτέχνες που δεν είχαν και ούτε έχουν την ευχέρεια της μακροχρόνιας πίστωσης των πρώτων υλών. Το χειρότερο όμως όλων θα είναι όταν θα "κλειδώνει" η οποιαδήποτε χρηματική συναλλαγή μέσω τραπέζης από την στιγμή που ο πελάτης-παραγωγός ή μικροεπαγγελματίας έχει χρέη προς την τράπεζα ή το δημόσιο.

Ο Μεγάλος Αδελφός έρχεται

Το τραγικότερο όμως μέτρο που αγγίζει τα όρια της τρέλας είναι η υποχρεωτική απόκτηση ΑΦΜ για όσα παιδιά γεννηθούν από την 1η Ιανουαρίου του 2016. Ο μνημονιακός υπουργός Αλεξιάδης δήλωσε ότι το μέτρο είναι ορθό αφού εφαρμόζεται σε πολλές χώρες του εξωτερικού. Ο κ. Αλεξιάδης βέβαια, δεν είναι υπέρ του μέτρου διότι αυτό εφαρμόζεται σε "πολιτισμένες" χώρες, αλλά για να μπορεί ο κάθε Έλληνας πολίτης από την ημέρα που εγγράφεται στο ληξιαρχείο να έχει τις επιβαρύνσεις των φόρων ως προστατευόμενο μέλος οικογένειας που σίγουρα θα έχει χρέη.

Επίσης, δεν ξεχνάμε την δήλωση της κας Κωνσταντοπούλου ότι "κάθε παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα χρωστάει 32.500 ευρώ". 

Αυτό που δεν διευκρίνισε ο υπέρμαχος του Μεγάλου Αδελφού, κ. Αλεξιάδης, αν το παιδί με την γέννησή του εκτός από ΑΦΜ υποχρεωτικά παίρνει και IBAN (Internation Bank Account Number) για να καταγράφεται πόσα γάλατα βρεφικής ηλικίας και ποιας μάρκας κατανάλωσε αλλά και την ποσότητα και ποιας μάρκας πάνες φόρεσε μέχρι να καθίσει στο γιογιό.

Επίσης, δεν γνωρίζουμε αν η επόμενη φάση του προγράμματος υποχρεωτικής ηλεκτρονικής εγγραφής των νεογέννητων θα είναι και η υποχρεωτική κάρτα ασφαλισμένου όπου θα καταγράφονται τόσο τα γεννητικά χαρακτηριστικά του ατόμου όσο και οι θεραπείες και τα φάρμακα που θα "χρειαστεί" στο μέλλον και αναγκαστικά θα είναι πελάτης εκ γενετής φαρμακοβιομηχανιών και ασφαλιστικών εταιρειών.

Εκλογές άνευ ουσίας

Η προεκλογική περίοδος είναι η καλύτερη εποχή εργασίας των αποικιοκρατών αφού η κοινή γνώμη είναι στραμμένη στα Μέτωπα αντίστασης (αλλά μέσα στην Ε.Ε) και στις μνημονιακές κυβερνήσεις. Μέτρα σαν αυτά που περνά η αριστερή κυβέρνηση ξεκαθαρίζουν το τοπίο για την επόμενη ημέρα των εκλογών.

Το πείραμα Ελλάδα όχι απλά συνεχίζεται αλλά από τα μέτρα που εξαγγέλλει ο υπηρεσιακός υπουργός των δανειστών κ. Αλεξιάδης μπαίνει σε άλλα επίπεδα που εκεί καμία αλλαγή πολιτικού συστήματος δεν τα αλλάζει. Το "πολίτης του κόσμου" είναι μια πολιτική που δεν είναι στημένη στην αλληλεγγύη μεταξύ των λαών αλλά στον έλεγχο της ζωής των πολιτών μέσω του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος.

---

πηγή: http://www.stontoixo.com/

---

*

... τα μαγειρέματα τώρα δικαιώνονται ...

*

Λιάνα Κανέλλη

***
*

Κοκκινοπίπερο!

Κι ο κύβος εκσφενδονίστηκε! Δεν ερρίφθη. Δεν γίνονται τέτοια τετριμμένα πράματα από ψημένους και άψητους αριστερούς. Ούτε με ευρώ ούτε με δραχμή. Εκσφενδονίστηκε λοιπόν ο κύβος, με την τσαμπουκαλεμένη αγανάκτηση του παπατζή στην πλατεία, που γκαρίζει ότι πρωτοτυπεί επειδή δεν ξεγελάει με χαρτιά αλλά με ζάρια το πόπολο. Νταν! τα σκάει τα δυο χοντροκομμένα ζάρια τα τσιπρολαφαζάνικα, κατακούτελα στο ζαρωμένο απ' την αστική ψευδαίσθηση μεσόφρυδο, αυτό που οι νοικοκυραίοι αποκαλούν σταυρό. Σαν να τους λέει διάφορα γαλλικά με τρόπο τέτοιο ώστε να μην απολεσθεί η πελατεία: Θα ψηφίζετε μέχρι τελικής παράδοσης. Ωσπου ο λιτός βίος του άι - Γιάνη που άγιασε εξοικονομώντας ένα ν, να σας γίνει δεύτερη φύση. Ωσπου να προσφέρετε τα κορμιά σας για πιόνια στην υπερμάχω στρατηγώ τα βουλευτήρια. Ωσπου να γίνει η πλατφόρμα λάντζα και να σας χρεώνει περατατζίδικα σαν κρουαζιερόπλοιο με πλαστή ενότητα και κλεμμένη λαϊκότητα απ' τον αστικό τσελεμεντέ... Ο θείος Πάνος έγινε άλλωστε σεφ προ πολλού, και προτείνει ως εθνικό πιάτο το τουρλού (και γαμώ τις ιδέες για οριστική αντικατάσταση του συρτάκι - τζατζίκι - σουβλάκι) σα λαϊκή συσπείρωση ή λαϊκή συμμαχία, λαδερό χωρίς κομμουνιστικό λάδι, ευρωπαϊκών προδιαγραφών πιάτο με ακόρεστα λιπαρά εξουσίας.

Τα μαγειρέματα τώρα δικαιώνονται. Στο νέο κύκλο της μεταπολίτευσης. Θα πάμε σε φαστ τρακ προεκλογική εκστρατεία, με τα κενά να χάσκουν στα σχολεία και τους μετανάστες της φρικαλέας φυγής απ' τη δυτική ιμπεριαλιστική κόλαση να κρίνονται απ' την αξία των κινητών και των μετρητών τους, ως ιδιότυπος προπαγανδιστικός τουρισμός... Ολοι στις κάλπες, όπως στα ταμεία του γερμανικού «Λιντλ», όπου διαγωνίζονται καθημερινά δυο πραγματικοί τηλεμάγειροι (με το συμπάθιο και χωρίς πρόθεση αμφισβήτησης επαγγελματικών ικανοτήτων), ο Σκαρμούτσος κι ο Λαζάρου, για το φθηνότερο νοστιμότερο μενού στην εποχή των ελεγκτικών καρτών της φτώχειας. Ετσι κι αλλιώς εδώ και καιρό, μόλις στο μενού των κοινοβουλευτικών εστιατορίων της μεσευρώπης εμφανιστεί π.χ. μουσακάς ή κάτι παρόμοιο, αποτελεί μείζονα πολιτική είδηση προς ανάλυση σε μπλόγκια και σάιτ.

«Η παραίτηση Τσίπρα είναι μέρος της λύσης κι όχι μέρος της κρίσης», ήταν η ζαριά που έριξε η αρχιμαγείρισσα κυρ Αγκέλα, λέγοντας τη μεγάλη αλήθεια για την επόμενη μέρα. Οταν θα στρωθεί το τραπεζομάντιλο για το γεύμα της μεγάλης, της ευρύτερης συναίνεσης, που θα προκύψει απ' τη σοφία του ελληνικού λαού, τα κλειστά του αυτιά, το βουλωμένο του στόμα, τα κομμένα απ' την ορθοστασία ποδάρια. Της άσκησης, δηλαδή, που επέβαλε ο ίδιος στον εαυτό του, ως ακραία αυταπάτη, αρχίζοντας τη μεγάλη του αριστερή πορεία απ' την πλατεία των αγανακτισμένων ως τους λόφους των τιμημένων ΑΤΜ, τα ηρωικά ξενύχτια της προεδροβουλευτικής γραφειοκρατίας και τα προσκυνήματα σε ανελίστικες δεξιές στροφές συνεπούς αριστεροφροσύνης.

Ο στόχος επετεύχθη! Με το αγγελτήριο της μεγαλοπρεπούς τρίτης μνημονιακής κηδείας, βρέθηκε το κατάλληλο γραφείο κηδειών του εργατικού κινήματος, αυτό που μαζεύει υπογραφές χιλιαπλάσιες απ' τον κόσμο στο δρόμο. Βολικές τελετές... Μέσα σ' ένα εξάμηνο, οι μονοπωλιακοί ευρωμάγειροι κι οι Αμερικάνοι σερβιτόροι του ιμπεριαλιστικού φαγοποτιού έστησαν την επιχείρηση σοκ - Αλέξης και δέος - Αριστερόρευμα, στήσανε κι ένα ποτάμι μπίρες, δυο μαύρα με μονόγραμμα χα μαχαιροπίρουνα, κάλεσαν και κάνα - δυο πολιτικά αυτοαπασχολούμενους γελωτοποιούς, και μας καλούν να φάμε τις σάρκες μας κυριολεκτικά, με εκλογές τρίτη φορά αριστερά και τον αυτόματο πιλότο κολλημένο πέρα δεξιά.

Οποιος δε θέλει να είναι ομοτράπεζος των βολεμένων στην κατάντια. Οποιος δε θέλει να του λένε πως κάνει καλό στην υγεία να τρώει την ίδια του τη ζωή, τα όνειρα των παιδιών του, τα κόπια των γονιών του. Οποιος δε θέλει να χορταίνει την πείνα του για έναν καλύτερο κόσμο με τη δήθεν αξιοπρέπεια της λευκής πετσέτας των διπλωμένων υπάκουα αγώνων, τους φαρμακώνει με χιλιάδες των χιλιάδων καυτερά ΚΚΕ ψηφοδέλτια. Κοκκινοπίπερο ώσπου να φουρδακλιάσει η γλώσσα των ψεμάτων. Ν' αναγουλιάσει το παστωμένο από χολή και ξίδι προδοσίας στομάχι. Να αναβλύσουν δάκρυα πραγματικής οργής. Ν' αρχίσει να ζυμώνεται άλλη πολιτική, άλλη ζωή, άλλη δύναμη και κρίση που δεν πουλάει την κηδεία για γιορτή.

---

*

... αντί εκλογολογίας - θέμα σοβαρό ...

*

Χρήστος Ξανθάκης

***
*

Athènes, c’est fini

Κατά διαόλου ο Δείκτης Βιωσιμότητας της πρωτεύουσας σύμφωνα με τον Economist

«Μαλάκα γέρασες!» Αυτό μου απαντάνε οι φίλοι μου όταν τους λέω ότι με έχει κουράσει η Αθήνα και ότι άμα βρω ποτέ την ευκαιρία θα την κάνω γι’ αλλού. Τους κάνουν κάτι σε γκρίνια υπερήλικα οι παρατηρήσεις μου για την πρωτεύουσα. Ότι δηλαδή δεν αντέχω πια να εισπράττω αρνητικές εικόνες όπου σταθώ κι όπου βρεθώ. Ότι με πνίγουν τα bad vibes και η καφρίλα των συμπολιτών μου. Ότι η πλήρης κατάρρευση του κέντρου με έχει κάνει έξαλλο και ότι ακόμη περισσότερο οργίζομαι με βλακώδεις καλλωπιστικές πρωτοβουλίες τύπου πουλοβεράκια στα δεντράκια. Tα λέω όλα αυτά εδώ και πολύ καιρό, προσθέτοντας ότι ούτε στα Τρίκαλα, ούτε στη Μυτιλήνη, ούτε στη Σαλονίκη που ξέρω και επισκέπτομαι έχω συναντήσει τέτοια απόλυτη ντεκαντάνς. Μόνο στην Αθήνα…

Κι έρχεται τώρα ο Economist (το Economist Intelligence Unit για να είμαι ακριβής) να επιβεβαιώσει τα λεγόμενά μου. Δηλώνοντας ευθαρσώς ότι η Αθήνα είναι η μοναδική πόλη της Δυτικής Ευρώπης και της Ευρωζώνης κάτω από το μέσο όρο στον Δείκτη Βιωσιμότητας. Με πτώση μεγαλύτερη τα τελευταία χρόνια κι από το πτωχευμένο Ντιτρόιτ, μεγαλύτερη κι απ’ του Κιέβου που είναι πρωτεύουσα χώρας σπαρασσόμενης από εμφύλιο πόλεμο, μεγαλύτερη κι απ’ το Κάιρο που τα έχει δει όλα με τους αδερφούς μουσουλμάνους και τη στρατιωτική δικτατορία. Δόξα τω Γιαραμπή, τα πάει καλύτερα απ’ τη Δαμασκό, την Τρίπολη (Αφρικής, όχι Πελοποννήσου) και την Τύνιδα!

Να μην τα πολυλογώ με νούμερα και στατιστικές, άμα θέλετε να δείτε ακριβώς πτώσεις και ποσοστώσεις κάντε ένα γκουγκλάκι με λέξεις κλειδιά Athens, Daily Telegraph, Economist Intelligence Unit και θα τα βρείτε όλα τα στοιχεία. Εκείνο που θέλω να επισημάνω είναι ότι ο Δείκτης Βιωσιμότητας προκύπτει από μελέτη πέντε κατηγοριών, των εξής: σταθερότητα, υγεία, κουλτούρα, πολιτισμός και περιβάλλον, παιδεία και υποδομές. Και ρωτάω εγώ τώρα με το φτωχό μου το μυαλό: σε ποια ακριβώς από τις ανωτέρω κατηγορίες δεν την έχει πάρει ο διάολος την Αθήνα τα τελευταία πέντε έτη; Άντε να δώσω θετική ψήφο στην κουλτούρα, με τις χειροποίητες δημιουργίες τόσων και τόσων πιτσιρικάδων που βρέθηκαν χωρίς «καλή» δουλειά και αποφάσισαν να εμπιστευτούν την έμπνευσή τους. Επειδή όμως ο πολιτισμός «συστεγάζεται» με το περιβάλλον, το τελικό αποτέλεσμα εντάσσεται ολοσούμπιτο στο μείον. Διότι άμα είστε εσείς ενθουσιασμένοι και ενθουσιασμένες από το περιβάλλον το αθηναϊκό…

Και αχτίδα φωτός για το μέλλον δεν προβλέπεται. Διέξοδος δεν θα υπάρξει γι’ αυτό το τέρας των πέντε (και βάλε) εκατομμυρίων κατοίκων, που έχει καταπιεί σχεδόν τον μισό πληθυσμό της μαμάς πατρίδας. Πουθενά αλλού δεν συμβαίνει αυτό, πουθενά στον κόσμο, όλους τους άτλαντες να ψειρίσετε δεν θα το συναντήσετε το φαινόμενο. Μόνο στην Αθήνα μαζεύτηκε τόσος κόσμος, μόνο στην ελληνική πρωτεύουσα συγκεντρώθηκαν τέτοια πλήθη, απομυζώντας την πυραμίδα της οικοδομής και πουλώντας σέρβις ο ένας στον άλλο. Και τώρα, το πάρτι τελείωσε.

Τελείωσε οριστικά, εξεμέτρησε το ζην, αποδήμησε εις Κύριον, όπως θέλετε πείτε το. Δεν μπορεί πλέον η υπόλοιπη χώρα να στηρίζει με τους φόρους της και την παραγωγή της ένα τέρας που κωλοκάθεται πάνω στις δάφνες του παρελθόντος. Και διόλου τυχαία δεν είναι η πτώση στον δείκτη του Economist. Από εδώ και πέρα, μόνο διολίσθηση προβλέπει το πρόγραμμα. Αυτό που μένει να διευκρινισθεί είναι αν θα πάμε σε συνολική καταστροφή τύπου Ντιτρόιτ, σε γκέτο τύπου Λος Άντζελες ή σε διακεκαυμένες ζώνες τύπου Μπρονξ. Και αν θα διατηρήσει τον πληθυσμό του το λεκανοπέδιο Αττικής ή θα χάσει κανά-δυο μύρια εντός της προσεχούς δεκαπενταετίας…

---

*