... και "το χρήμα στη θέση του" ...

*
Λιάνα Κανέλλη
***
*

Καρνάβαλος

(εκ του λατινικού carne=κρέας)
*

Σ' αυτόν τον ...υπέροχο ναό της αστικής δημοκρατίας, στα χρόνια του μεταπολεμικού καπιταλισμού της ψηφιακής εποχής, πολλή βρώμα πλάκωσε απ' τα σκαλιά ως το ιερό του κεφαλαίου. Σαράφηδες πουλάνε κι αγοράζουνε λαούς και κοινωνίες τυλιγμένες σε χαρτιά ανώνυμων τίτλων. Η τεράστια επιστημονική και τεχνολογική παγκόσμια περιουσία αλλάζει χέρια και συμπυκνώνεται σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα που τρέφουν λογαριασμούς, αφήνοντας νηστικούς τους ανθρώπους όπου Γης. Στο προαύλιο, τα παιδάκια μαθαίνουν να παίζουν μπάλα με ανθρώπινα κεφάλια κομμένα σύριζα στο πηγούνι, βαρβαρόπουλα μιας νέας εποχής που τα καμαρώνουν αποκτηνωμένοι γονείς. Η επιτυχία και η πρόοδος στις μέρες μετριέται με φόνους εξ ορισμού ανεξιχνίαστους και μαζικούς.

.

Το φραγγέλιο δεν το 'πιασε ακόμη ο λαός. Δεν αναποδογύρισε τους πάγκους των εμπόρων. Μπαινοβγαίνει και προσκυνάει τις αγορές, έχοντας προσαρμοστεί στην ιδέα «μια εταιρεία μια χώρα»... Κι έγιν' ο κόσμος μια χαψιά, άθροισμα εξαθλιωμένων χωριών που αγωνίζονται να γίνουν δορυφόροι των μεγάλων κάστρων του καπιταλισμού της οικονομικής νεοφεουδαρχίας. Σε μια γωνιά γεμάτη γαλανά νερά, βράχια ανθισμένα μέσα στη θάλασσα, με αμπέλια και ελιές, με ωραίους νεκρούς στα σπλάχνα της τέχνης της ζωής ικανούς να διδάξουν γενεές επί γενεών να σκέφτονται, στο παιχνίδι της ροής των κερδών μπήκε κι ο αιφνίδιος θάνατος της διαλεκτικής. Οι Ιησουίτες της πολιτικής αναζητούν έναν εκατομμυριούχο βουλευτή νόμιμο (!) που έβγαλε ανήθικα (!) τα λεφτά του έξω απ' το χωριό και τα πήγε στο κάστρο, στο οποίο του είπαν ότι ανήκει. Κι αυτό το βάφτισαν εξωτερικό. Και ψάχνει το πόπολο στα σκουπίδια να φάει, στα χαρτιά να μάθει τι έχασε απ' τα ματωμένα δικαιώματα που κέρδισε στα χωράφια, και τις φάμπρικες, και τα γραφεία, κι αλλάζει προτεραιότητα μυρίζοντας τον αέρα σα σκυλί, μην και τον βρει και τον ξεσκίσει στις βρισιές και τις μούντζες. Το χρήμα στη θέση του. Στο καταφύγιό του. Στην τραπεζούλα και την επενδυσούλα του.

.

Γέμισε ο τόπος κολοκοτρωναίους που περπατάνε ξυπόλυτοι με περικεφαλαία, πυρπολώντας ως καρνάβαλο τη λογική και σφίγγοντας τη γραβάτα σε μίμηση θυσίας. Εχουν πέραση ετούτον τον καιρό οι εγχώριες τροίες, τα ξύλινα αλογάκια μα προπάντων οι Ιφιγένειες διάδοχοι των εξαθλιωμένων προτεκτοράτων. Μια χώρα των μακάρων παίζεται στα ζάρια της πραγματικότητας. Ιλιγγιώδες σπορ ο εθισμός στη ναυτία. Ν' ακούς την κυρίαρχη επικράτεια της τηλοψίας, την αγράμματη κι απολίτιστη νομενκλατούρα να πουλάει έκπληξη για το κακό που βρήκε τον κόσμο με χορηγό την ίδια.
.

Εβλεπα, τις προάλλες, τυχαία μια αστυνομική σειρά απ' αυτές που παράγει με τη σέσουλα το πραιτόριο των πανίσχυρων ηλιθίων της βιομηχανικής ιδέας περί το σύγχρονο κόσμο. Μια εταιρεία αγροτική στην Αμερική απειλείται με κλείσιμο απ' τους αγαθούς μπάτσους, επειδή χρησιμοποιώντας μεταλλαγμένους σπόρους και χωράφια δίπλα σε βουστάσια, ένα στα πεντακόσια γεύματα με προϊόντα της μπορεί να εμπεριέχει το βακτήριο της αλλαντίασης. Δυο νέα παιδιά πεθαίνουν. Τρώγοντας σαλάτα και οικολογικό χάμπουργκερ. Σε εστιατόριο του καστροχωριού, σαν τα χάνια του μεσαίωνα ένα πράμα. Οταν βρίσκεται η άκρη του νήματος στο έγκλημα της τροφικής αλυσίδας, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας λέει: «Αν έφτιαχνα τροφή με καθαρό τρόπο οι άνθρωποι θα πείναγαν. Ενας νεκρός στους πεντακόσιους είναι μικρό τίμημα για να φάνε οι υπόλοιποι». Κι ο καθαρόμπατσος του απαντά: «Ναι αλλά έχουν δικαίωμα να ξέρουν τι τρώνε». Και παίρνει την υπέροχη απάντηση αντάξια των μεγάλων τραγικών: «Δεν θέλουν να ξέρουν άνθρωπέ μου! Μόνο να τρώνε θέλουν!».

.

Την επομένη των 199 «ναι σε όλα», γέμισε ο τόπος μοιρολόγια για την πείνα. Ανακαλύφθηκαν νοικοκυριά με... «ολική ανεργία» που ζουν χρόνια τώρα χωρίς ηλεκτρικό. Ανακαλύφθηκε η ανομία στα πανεπιστήμια ως καινούργια ονομασία της αντίστασης στη μετατροπή τους σε σούπερ μάρκετ. Στη Χαλυβουργία κατέβηκαν ναζί για συμπαράσταση. Νερό, σκατά, λεφτά και αίμα. Μόνο να τρώνε ήθελαν, λένε οι ανθρωποφάγοι κι οι δυο Πακιστανοί, που βρέθηκαν τυλιγμένοι με μια κουβέρτα από τη μυρουδιά της σήψης, σ' ένα διαμέρισμα στον Αϊ-Παντελεήμονα... Κι όχι τίποτ' άλλο, αλλά πώς, τώρα, θα νοικιαστεί; Ε! όλο και κάποιος εκατομμυριούχος θα βρεθεί να θυσιαστεί παίζοντας τον ενοικιαστή. Καρνάβαλος.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies

*

... Απόκρεω γαρ ...

*
mediablog
***
*

sugardaddie's tears

.

(τα δάκρυα του γλυκούλη μπαμπά)

*

Τον Τράγκα δεν τον αγαπάς ή τον μισείς. Τον προσπερνάς ή τη βρίσκεις με τις γκαρίκλες και τα ραδιοφωνικά του "χάδια". Αν μάλιστα είσαι και ηχολήπτης, μπορείς να επιχειρηματολογήσεις σοβαρά και για το "γιατί" τη βρίσκεις και για το "θέλω να ανταλλάξω την πρωινή μου βάρδια με 6 βραδινές".

Στο studio, και αναλόγως με το πως ξύπνησε ο εκπομπάρχης, η μέρα μπορεί να είναι συναρπαστική ή της κολάσεως. Στις καλές μέρες, κυλιέσαι στη μοκέτα (αν είναι του γούστου σου τα αστεία του κι αν είσαι μέγας φαν της Celline Dion). Στις κακές μέρες απομακρύνεις τα βαριά αντικείμενα κι αν είσαι και έμπειρος φοράς και κράνος. Φυσικά, όλα αυτά δεν τα γνωρίζει ο κ. Λασκαρίδης του ΕΣΡ. Ο οποίος αφού «καμπάνιασε» την «Ελληνοφρένεια» με 3.000 ευρώ (μόνο), σιγύρισε τον Τράγκα με 25.000.

Πέρα από τις χατζηνικολάκειες καταγγελίες περί «στημένου παιχνιδιού», πέρα από την παραίτηση Τράγκα που δεν έγινε δεκτή, πέρα από τη γενικότερη αλλεργία που καιρό τώρα έχει το ΕΣΡ και δεν το κρύβει απέναντι στο (όποιο) humor, είτε του Λαζόπουλου είτε των «Αρβυλαίων» είτε της «Ελληνοφρένειας» θα είχε μεγάλη αξία, κάποια στιγμή - και εφ' όσον ζούμε πλέον υπό καθεστώς ... διαφάνειας - να είναι λίγο πιο διαυγές το «πως», το «γιατί» (και why not;) και το «ποιος» μιας καταγγελίας.

Κατά τα λοιπά, στο blog για ... «γλυκούληδες» που συντηρεί ο πάλαι ποτέ mediaρχης, σήμερα έγραψε τα εξής:
"Ομολογώ ότι δεν περίμενα μία ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΧΗ να επιβάλλει πρόστιμο για τα σχόλια μου, (25.000 ευρώ στον Real Fm) και για τα υβριστικά επίθετα που εκτόξευσα εναντίον της Μέρκελ. Δεν περίμενα, ότι σε περίοδο τόσων δεινών που υφίσταται ολόκλήρος ο ελληνικός λαός, υπάρχουν Έλληνες που προωθούν πρόστιμα και διαφόρων μορφών 'τιμωρίες'' και λάσπες εναντίον όσων έχουν διαφορετική άποψη για την «αλληλεγγύη» και την «υποστήριξη» των 'γερμανικών δυνάμεων κατοχής''!

Και μία και είπα «Κατοχή», έτσι ακριβώς λειτουργούσαν τα SS και η Γκεστάπο, όταν μάθαιναν από 'Έλληνες'', κουκουλοφόρους και δοσίλογους, ότι «κάποιοι μίλησαν εναντίον του Αδόλφου Χίτλερ ή των Γερμανών». Όπως οι παλαιότεροι στην ηλικία γνωρίζουν, ή τους έχουν αφηγηθεί, έπιαναν τους διαμαρτυρόμενους υβριστές των γερμανών και τους οδηγούσαν στα κρατητήρια της Μέρλιν, για τα ...περαιτέρω! ΚΑΙ ΤΟΤΕ, εκείνη την εποχή, όσοι συλλαμβάνονταν, «δεν καταλάβαιναν την 'αξία'' της παραμονής των γερμανικών δυνάμεων στην Αθήνα», που όπως έλεγαν: «έθετε την Ελλάδα σε ασφαλές πεδίο εκτός της σύρραξης του Β' Παγκοσμίου πολέμου»!!! ΚΑΙ ΤΟΤΕ, εκείνη την εποχή, οι συνεργαζόμενοι με τις δυνάμεις κατοχής, μιλούσαν ουσιαστικά περί 'σχεδίου σωτηρίας'! Αυτοί,  που άρπαξαν ανεπιστρεπτί ένα «δανειάκι» από την Τράπεζα της Ελλάδος και ουδέποτε έδωσαν τις πολεμικές αποζημιώσεις για όσα πυρπόλησαν στη πατρίδα μας ...

Δεν σας κρύβω ότι σήμερα το πρωί συγκινήθηκα για τα χιλιάδες μηνύματα που μου στείλατε στον ραδιοφωνικό σταθμό. Κυριολεκτώ όταν λέω χιλιάδες! Δεν είμαι παρθένα σε τέτοιου είδους επιθέσεις. Αλλά οφείλω να σας καταθέσω μέσα από την ψυχή μου, ότι με κουράζει και ανεβάζει πολύ το ζάχαρο μου, η Κατοχική ατμόσφαιρα και κυρίως η ρουφιανιά και η δολιότητα ... Δυστυχώς επιβεβαιώνεται ο Σαρτζετάκης που έλεγε ότι «είμαστε Έθνος ανάδελφον»!

Δηλαδή, ποιος μπορεί να πιστέψει ότι διεγέρθηκαν -δήθεν- ακροατές του RealFmκαι έσπευσαν να καταγγείλουν στο ΕΣΡ ότι «ο Τράγκας βρίζει αγρίως την Μέρκελ, με ανεπίτρεπτα κακή ποιότητα γλώσσας»? Ποιος μπορεί να πιστέψει επίσης, ότι ξεσηκώθηκαν Έλληνες υπέρ της ..Μέρκελ και του Σόϊμπλε, και στην συνέχεια τα μέλη μίας ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ, καταδίκασαν τον Τράγκα και τον σταθμό σε πρόστιμο μαμούθ -για ραδιόφωνο- ύψους 25.000 ευρώ?!

Εγώ πίστευα από μικρός, στους «μύθους» που με δίδασκαν στο σχολείο για τα κατορθώματα των Ελλήνων. Εγώ ποτέ δεν πίστεψα ότι ζούσαμε καλά με τους Τούρκους κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας! Προτιμώ να πιστεύω σε όσα μου έλεγαν στο 49^ο Δημοτικό σχολείο της Πλατείας Κουμουνδούρου και στο 9^ο Γυμνάσιο. Όπως ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ ΟΤΙ ΜΕ ΣΩΖΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ, γιατί πριν έρθουν να με σώσουν, έμαθα από τον Θεόδωρο Τσουκάτο ότι λάδωναν τα πολιτικά κόμματα για να παίρνουν έργα από την Ελλάδα που ...Δάνειζαν:!!!!  Γι αυτό είπα και στον φίλο μου τον κ. Χατζηνικολάου, που μου συμπεριφέρεται ως αδερφός, ότι είναι πολύ ΚΟΥΡΑΣΤΙΚΟ- κυρίως για την ψυχή- να δουλεύει κάποιος, σε μία περιοχή με πολλούς «ανάδελφους», «γιοκαρίνους» και «νενέκους»".  

Αν προσπεράσει κανείς το δημοσιογραφικό στυλ της δεκαετίας του '50, αν ξεχάσει ότι ο Γιώργος Τράγκας έχει υπάρξει σχολή για κακοπληρωτές των media κι αν αντέξει τα άπειρα boldαρισμένα και μη κλισέ και πατριωτικά κλαψουρισματα του κειμένου θα καταλήξει ότι - ναι - όντως κάτι δεν πάει καλά με το ΕΣΡ. Ή τουλάχιστον με τον τρόπο που αποφασίζει (και ανακοινώνει) αυτά που αποφασίζει (και ανακοινώνει).

Και στην τελική το ... θεατρικό ύφος του δημοσιογράφου είναι παλιό. Τι νόμισε η ανεξάρτητη αρχή (που τη «σπατουλάρουν» νυχθημέρον όλοι οι ... «εραστές» των θεσμών); Ότι έτσι εύκολα, από το ... μπουρλέσκ περνάει κανείς στις ιψενικές τραγωδίες;

Σημ.1: Εννοείται ότι και σε αυτή την περίπτωση έχει διατηρηθεί η ορθογραφία του συντάκτη. Εννοείται επίσης ότι το κείμενο δεν είναι "φιλικό" προς τον κ. Τράγκα. Απλώς, η σεμνοτυφία του ΕΣΡ σκανδαλίζει ακόμη και εκείνους που αδιάφορη τους είναι η όλη περιφορά του δημοσιογράφου από mediaκό "χωριό" σε mediaκό "χωριό".

Σημ.2: Πολύ "εγώ" έχει πέσει σήμερα στις "εξομολογητικές" επιστολές. Πρώτα ο Κωστόπουλος, μετά ο Τράγκας. Βρε, τί γίνεται;
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

... η ΙΜΑΚΟ και ο θάνατος της εργασίας ...

*
Αφροδίτη Πολίτη
***
*

Οι τρεις «ταφές»

.

του Πέτρου Κωστόπουλου

*

Ο φυσικός θάνατος ενός μη τηλεοπτικού πνευματικού προσώπου, για παράδειγμα ενός ποιητή, ρεμπέτη ή ζωγράφου το πολύ να γίνει ένα μονόστηλο. Όμως η ατιμωτική αποκαθήλωση του εγχώριου εκπροσώπου του λάιφ-στάιλ, όπως αποτυπώθηκε στη χρεοκοπία του πρώην εκδότη της Ιμάκο Πέτρου Κωστόπουλου, μετατράπηκε σχεδόν σε εθνικό ντιμπέιτ. Απασχόλησε την τηλεόραση, τον Τύπο και το διαδίκτυο, συζητήθηκε σε παρέες, πυροδότησε δεκάδες άρθρα και χιλιάδες σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γέννησε δακρύβρεχτες επιστολές του ίδιου του Κωστόπουλου και της συζύγου του Τζένης, που έγραψαν από μόνοι τους το συμβολικό τους επικήδειο, αντλώντας θεαματική υπεραξία ακόμα και από τον οικονομικό θάνατο της «οικογενειακής» επιχείρησης.

Όλοι έχουν μια γνώμη για το πόσο κάθαρμα, βλάχος, λαμόγιο, απατεώνας ή αντίθετα μάγκας, ξύπνιος και καραμπουζουκλής ήταν ο βολιώτης με την απαστράπτουσα οδοντοστοιχία και ο εσμός που τον εξέθρεψε. Ολοι έχουν άποψη για την πασοκίλα των '90s, την εποχή της δανεικής χλιδής, των Πόρσε Καγιέν στο Κολωνάκι, της απενοχοποίησης της βίζιτας, το πόσο κακόγουστοι και βαρετοί ήταν τέλος πάντων όλοι αυτοί οι τόνοι ιλουστρασιόν χαρτιού με γυμνή φοτοσοπαρισμένη σάρκα, πόσο γλάστρες ήταν οι γλάστρες, πόσο μόδιστροι οι μόδιστροι και πόσο κενό το κενό. Η μετά θάνατον επιβεβαίωση της ματαιότητας μιας φούσκας καταντά ανούσια ταυτολογία, τόσο προφανής όσο η διαπίστωση ότι μετά τη δύση του ήλιου σκοτεινιάζει. Τόσο ανώφελη όσο η διαφήμιση με τον Πορτοσάλτε που ανακοινώνει ευτυχής «οχτώ και πέντε η ώρα», αφού το διασταυρώνει δυο φορές.

.

Πρώτος από όλους έχει γνώμη και άποψη γι' αυτό τον προανακοινωθέντα θάνατο ο ίδιος ο αποκαθηλωμένος βασιλιάς, που προφανώς γελάει ικανοποιημένος που ο Τιτανικός του πουλάει εισιτήρια στους ιθαγενείς θεατές - που ήδη πνίγονται στα απόνερα του μεγάλου ναυαγίου. Αυτοί για τους οποίους κανείς δεν μιλάει, παρά με λίγες αράδες για «τις παράπλευρες απώλειες» ή απλώς για να πει το εξωφρενικό «σόρι αλλά δεν μπορώ να σας συμπαρασταθώ» είναι οι δεκάδες απλήρωτοι και απολυμένοι χωρίς αποζημίωση υπαλλήλοι, οι εκατοντάδες φεσωμένοι ως και με δεδουλευμένα ενός χρόνου συνεργάτες και απασχολούμενοι με δελτίο παροχής στην ήδη από καιρό παραπαίουσα αυτοκρατορία της Ιμάκο.

.

Όταν πέρυσι την άνοιξη ο Κωστόπουλος έκανε απολύσεις, φέρνοντας μάλιστα την αστυνομία στις συνδικαλιστικές εκπροσώπους των εργαζομένων, τα σωματεία του Τύπου κήρυξαν 48ωρη απεργία συμπαράστασης. Στην ομάδα της περιφρούρησης είδαμε τραγελαφικά φαινόμενα φοβισμένων γυναικών και αντρών να πηδάνε κάγκελα, για να δουλέψουν άλλο ένα επισφαλές και προφανώς απλήρωτο απεργοσπαστικό μεροκάματο. Είδαμε βανάκι να μεταφέρει κρυφά απεργοσπάστες, είδαμε μπράβους να τρομοκρατούν την απεργιακή περιφρούρηση, ακόμα κι έναν οδηγό φορτηγού να γκαζώνει για να πατήσει απολυμένη εργαζόμενη.

Τότε ο «θείος Πέτρος», όπως τον αποκαλούσαν, έδινε συγχαρητήρια στο εργασιακό και εταιρικό ήθος των υπαλλήλων του και τους διαβεβαίωνε ότι με σκληρή δουλειά όλα θα πάνε καλά. Σήμερα, αφού τότε δεν τον πήραν με τις πέτρες, μοιράζει ανενόχλητος φέσια, κόλυβα και χαμόγελα παίζοντας το τελευταίο δράμα μιας κακόγουστης σαπουνόπερας.

.

Ό,τι και να γράψουμε για το θάνατο του λάιφ στάιλ, επικήδειους ή λίβελλους, κατάρες ή απολογισμούς, τίποτα δεν πιάνει τόπο μπροστά στο θάνατο της πραγματικής ζωής, το θάνατο της εργασίας, στο θάνατο του μέλλοντος, όχι του ενός φελλού που θα επιπλεύσει όπως οι όμοιοί του, αλλά των χιλιάδων ανθρώπων που ήδη βουλιάζουν. Για τους χιλιάδες είλωτες της βιομηχανίας όχι μόνο του λάιφ στάιλ, αλλά όλης της στρεβλής ανάπτυξης που καρπώθηκε η ελληνική ελίτ τις περασμένες δεκαετίες, πατώντας στις πλάτες ελλήνων και ξένων εργατών, αξίζει όχι μόνο να θάψουμε το κακοφορμισμένο πτώμα του λάιφ στάιλ, αλλά να αναστήσουμε το φάντασμα της ελευθερίας, πέρα από καταναγκασμούς και συνταγές, λαϊφσταϊλάτης ή τεχνοκρατικής κοπτοραπτικής.

.

Από το Nίτρο στο PSI, είναι μια φούσκα δρόμος. Όσο γελάμε με το σκάσιμο της πρώτης, μας πνίγει ήδη η μέγγενη του δεύτερου.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies

*

... πετρέλαιο 2 ευρώ το λίτρο - σύντομα ...

*
Ρούσσος Βρανάς
***
*
ΔΡΟΜΟΙ
*

Τί σκέφτονταν ...

... άραγε οι ευρωπαίοι ηγέτες όταν έθεταν υπό απαγόρευση το Ιράν; Σίγουρα πως το ευρωπαϊκό εμπάργκο θα μπορούσε να βυθίσει μεγάλα τμήματα της Ευρώπης σε ακόμη μεγαλύτερο οικονομικό πόνο. Ομως, αυτές ήταν οι αμερικανικές προσταγές που εξαιτίας τους κινδυνεύουν να ζήσουν μέσα σε συνθήκες ακόμη μεγαλύτερης εξαθλίωσης δεκάδες εκατομμύρια ευρωπαίοι πολίτες χωρίς πετρέλαιο. Τι λέει η Τεχεράνη απέναντι σε αυτούς τους πολίτες; Πως είναι διατεθειμένη να το συζητήσει. Αλλά και πως δεν έχει καμία διάθεση να εγκαταλείψει το πυρηνικό πρόγραμμά της.
.

Σαν να ήταν...

... το ιρανικό πετρέλαιο αυτό που έλειπε για να αποκαούν οι ήδη καμένες ευρωπαϊκές οικονομίες. Είμαστε έτοιμοι να αρχίσουμε να πληρώνουμε το πετρέλαιο 2 ευρώ το λίτρο; Είναι ζήτημα ενός μηνός. Εδώ και μία εβδομάδα η Βρετανία δεν παραλαμβάνει πια πετρέλαιο από το Ιράν. Αργά ή γρήγορα θα έρθει η σειρά και άλλων χωρών, αν αυτές οι χώρες εξακολουθήσουν να στηρίζουν τις ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά του Ιράν. Η Ιταλία, η Ελλάδα και η Ισπανία εισάγουν το 68% του συνολικού ιρανικού πετρελαίου που εισάγεται στην Ευρώπη. Και ιστορικά, η Ιταλία έκανε πάντα τις περισσότερες εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου. Τα διυλιστήρια των ευρωπαϊκών χωρών ζούσαν πάντα από το Ιράν. Οι πολίτες τους έχτιζαν δημοκρατικά τα σπίτια τους, έψηναν το ψωμί τους και το φαΐ τους, καλλιεργούσαν τα χωράφια τους και ζεσταίνονταν τους χειμώνες καίγοντας για σχεδόν 50 χρόνια τα ιρανικά αποθέματα πετρελαίου, πότε με τη δύναμη του χρήματος και πότε με τη δύναμη των όπλων, σε τιμές εξευτελιστικές, την ίδια ώρα που οι Ιρανοί ζούσαν επί τριάντα χρόνια με τις πιο απάνθρωπες δικτατορίες. Οι μισοί από αυτούς δεν έχουν οδηγήσει ποτέ στη ζωή τους αυτοκίνητο.
. 

Το Ιράν...

... δεν έχει αυταπάτες. Γιατί οι Δυτικοί μάς ζητούν να μην κατασκευάσουμε πυρηνικά όπλα, αναρωτιέται, την ώρα που οι ίδιοι αναπτύσσουν τα δικά τους; Το Ισραήλ είναι γεμάτο πυρηνικά όπλα. Γιατί να μην έχει και το Ιράν ένα αποτρεπτικό όπλο; Ομως, η επιδίωξη του Ιράν ισοδυναμεί με κήρυξη ανεξαρτησίας της χώρας. Τι θα είχε να φοβηθεί; Κυρώσεις; Ισραηλινό πλήγμα; Η διακοπή των θαλάσσιων μεταφορών πετρελαίου από την περιοχή θα βύθιζε τις δυτικές οικονομίες σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση.
.

Τι απομένει...

... λοιπόν εκτός από το να παριστάνουμε τους σκληρούς δημοκράτες με το Ιράν, υποκρινόμενοι πως είναι δημοκρατικό να κάνουμε τα στραβά μάτια όταν οι αντίπαλοί του δολοφονούν εν ψυχρώ ιρανούς πυρηνικούς επιστήμονες; Ισως αυτό που έβλεπε πριν από μερικά χρόνια ως μοναδική λύση ο γάλλος πολιτικός αναλυτής Ιβ Αρτέ στην εφημερίδα «Σιντ-Ουέστ»: Να αποδεχτούμε πως μπορούμε να συμβιώσουμε με ένα πυρηνικό Ιράν, όπως συμβιώνουμε και με τόσες άλλες πυρηνικές χώρες (στον βαθμό που δεν μπορούμε να επιβάλουμε έναν συνολικό αφοπλισμό τους).

---

* 

... το ΔΝΤ "διεισδύει" στο Σύνταγμά μας ...

*
Παντελής Μπουκάλας
***
*

Κακοήθεις διαδόσεις

*
Ωστε λοιπόν οι Βραζιλιάνοι, η επίσημη αντιπροσωπεία τους στο ΔΝΤ, είπαν ότι το Μνημόνιο 2, διά του οποίου η Ελλάδα σώθηκε για πέμπτη φορά σε μόλις δύο χρόνια, «διεισδύει» στο Σύνταγμα της χώρας μας και το ταράσσει. Αλλά Βραζιλιάνοι είναι αυτοί, πού να ξέρουν στη μακρινή χώρα τους τι συμβαίνει σ' εμάς εδώ. Σ' εμάς που δικαιούμαστε βέβαια να τους πούμε «έλα παππού μου να σου δείξω τ' αμπελοχώραφά σου» και να τους συμβουλεύσουμε να συνεχίσουν να ασχολούνται με το έκλυτο καρναβάλι τους, για να 'χουν και τα κανάλια μας χυμώδεις ενημερωτικές εικόνες. Ακου πράγματα. Υπονομεύεται λέει το Σύνταγμά μας. Μα από ποιους; Από τους αγαθούς συμμάχους, εταίρους και φίλους; Αν είναι δυνατόν...

Αν είναι δυνατόν επίσης να στέκουν όσα λένε διάφοροι πολιτικοί, Γάλλοι, Αγγλοι και Γερμανοί, εν ενεργεία και αποσυρμένοι, σοσιαλδημοκράτες και δεξιοί (για ν' αφήσουμε έξω τους αριστερούς, με την αγιάτρευτη συνήθειά τους να γκρινιάζουν, όλο να γκρινιάζουν).

Οτι, δηλαδή, με τη μασκαρεμένη επιτροπεία και με τους εξαναγκαστικούς «ειδικούς λογαριασμούς» μειώνεται ακόμα περισσότερο η κυριαρχία της Ελλάδας, που είχε ήδη πληγεί με το πρώτο Μνημόνιο και με το αλήστου μνήμης Μεσοπρόθεσμο. (Θυμάστε; Δεν θα χρειαστεί κανένα νέο μέτρο έλεγε τότε ο κ. Βενιζέλος. Κι έπεσε μέσα, όπως πάντα.) Μα καλά. Δεν άκουσαν τον αντιπρόεδρο της συγκυβέρνησής μας κ. Πάγκαλο να ξεκαθαρίζει τα πράγματα αποδεικνύοντας με τον γνωστό νηφάλιο επιστημονικό του τρόπο ότι ουδεμία απώλεια εθνικής κυριαρχίας σημειώθηκε; Τα εντελώς αντίθετα έλεγε προ καιρού ο άλλος αντιπρόεδρος και υποψήφιος πασοκάρχης, ομολογώντας πως η κυριαρχία μας τραυματίστηκε. Και λοιπόν; Το ότι δύο άνθρωποι στελεχώνουν την ίδια κυβέρνηση και το ίδιο κόμμα δεν σημαίνει ότι συνομιλούν κιόλας μεταξύ τους ή ότι συμφωνούν. Ποίος ο λόγος; Ο «συντονισμός του κυβερνητικού έργου» άραγε, ο οποίος επιτυγχάνεται πλέον διά τηλεχειριστηρίου βορειοευρωπαϊκής κατασκευής;

Εκτός όμως από τους Βραζιλιάνους του ΔΝΤ που συνταγματολογούν και τους Ευρωπαίους που κυριαρχολογούν, κάποιοι άλλοι, αναλυτές, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, μυστήριοι καθώς είναι, λένε μυστήρια πράγματα. Οτι δηλαδή η Ελλάδα δεν ανήκει σε κανένα σοβιετικό μπλοκ, το οποίο άλλωστε έχει εκλείψει προ πολλού. Παρέμεινε χώρα συγκροτημένη δυτικοπρεπώς. Τι σημαίνει αυτό; Οτι (με βάση το κεφαλαιοκρατικό δίκαιο) η παρέμβαση στον ελεύθερο ιδιωτικό τομέα είναι ιδεολογικά και πολιτικά ανεπίτρεπτη. Ουδείς καπιταλιστικής έμπνευσης και λογικής μηχανισμός (το ΔΝΤ ή η Ευρωπαϊκή Ενωση) δικαιούται να παρεμβαίνει στις επίσης καπιταλιστικές επιχειρήσεις μιας χώρας και να ρυθμίζει τη λειτουργία τους. Εκτός πια και η τρόικα αποφάσισε να βαθύνει και να πλατύνει εν έτει 2012 τον πασοκικής κοπής και ραφής υπαρκτοσοσιαλισμό που έζησε η Ελλάδα επί βαθέος ΠΑΣΟΚ.
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

... κυκλοφορούν "ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ" ...

*
stavrosx1
***

*

Το δεύτερο απεργιακό φύλλο

των απλήρωτων της "Ελευθεροτυπίας"

*

... κυκλοφορεί σήμερα το δεύτερο φύλλο των απλήρωτων εργαζομένων της Ελευθεροτυπίας, που συμπληρώνουν 66 ημέρες απεργίας...

... σ' όλα τα σημεία διανομής Τύπου, όπου θα παραμείνει μέχρι και την Καθαρά Δευτέρα...
... ζητείστε το - διαδώστε το ...

---

*

... σώζοντας (πάλι) τις τράπεζες ...

*
Ρούσσος Βρανάς
***
*
ΔΡΟΜΟΙ
*

Οι αριθμοί...

... συχνά δεν είναι παρά μια αυταπάτη. Παίρνουν κάθε φορά το περιεχόμενο που τους δίνουμε εμείς. Οχι όμως και αυτοί εδώ οι αριθμοί: 2.109, 1.419, 1.664.

. 

Οι Ελληνες...

... δούλεψαν κατά μέσο όρο 2.109 ώρες το 2010. Οι Ιρλανδοί 1.664 ώρες. Και οι Γερμανοί 1.419 ώρες, δηλαδή πολύ λιγότερο από όσο οι εργαζόμενοι όλων σχεδόν των περιφερειακών χωρών του ευρώ. Αυτοί οι αριθμοί που προέρχονται από τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης διέλυσαν τη γερμανική αυταπάτη πως οι εργαζόμενοι αυτών των χωρών είναι λιγότερο εργατικοί από τους Γερμανούς. Ηταν πάντως μια χρήσιμη αυταπάτη που καλλιέργησαν οι γερμανοί πολιτικοί για να εκτρέψουν και να αποφύγουν την οργή των γερμανών φορολογουμένων τους οποίους καλούσαν να πληρώσουν τις «διασώσεις» των υπερχρεωμένων χωρών (στην πραγματικότητα, τις διασώσεις των γερμανικών τραπεζών). «Οι αυταπάτες μάς επιβάλλονται επειδή μας γλιτώνουν πόνο και μας δίνουν ευχαρίστηση» έγραφε ο Φρόιντ. «Πρέπει λοιπόν να το δεχόμαστε αγόγγυστα, όταν κάποιες φορές συγκρούονται με την πραγματικότητα και γίνονται επάνω της συντρίμμια». Οι Γερμανοί, η Ευρώπη και η Ευρωπαϊκή Ενωση βρίσκονται ήδη στον δρόμο μιας τέτοιας σύγκρουσης πιστεύει ακράδαντα ο ιρλανδός οικονομολόγος Ντέιβιντ Μακουίλιαμς. Επειδή έχουν συσσωρευτεί πάρα πολλές αυταπάτες. Μέχρι πέρυσι, η μεγάλη αυταπάτη ήταν πως «η λιτότητα δημιουργεί ανάπτυξη». Φέτος βυθίζεται στην ύφεση όλη η ευρωζώνη.

. 

Ας παίξουμε...

... όμως πάλι με τους αριθμούς. Η τελευταία αυταπάτη που η Ευρωπαϊκή Ενωση προσπαθεί να μας επιβάλει, όπως παρατηρεί ο Μακουίλιαμς στην ιρλανδική «Ιντιπέντεντ», είναι πως το 120 ισούται με το 60, πως δηλαδή ένα χρέος στο 120% είναι βιώσιμο, μολονότι μόλις πριν από λίγες εβδομάδες ένα χρέος θεωρείτο βιώσιμο μόνο αν βρισκόταν στο 60%. Με δυο λόγια, 120=60 προστάζουν τα νέα ευρωμαθηματικά (ίσως επειδή στο 120 βρίσκεται ήδη σήμερα το χρέος της Ιταλίας και του Βελγίου, που σύντομα θα βρεθούν να κολυμπούν σε νερά το ίδιο θολά και ταραγμένα όσο τα ελληνικά).

. 

Να επιστρέψουμε...

... στον Φρόιντ; Γιατί άραγε το ευρωπαϊκό οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο επιμένει πως τα σχέδιά του και τα προγράμματά του είναι τα σωστά, μολονότι γνωρίζει καλά πως συμβαίνει το αντίθετο; Η αιτία βρίσκεται σε ένα μικρό βρώμικο μυστικό: στην πραγματικότητα, οι διασώσεις που προωθεί δεν αφορούν τις χώρες αλλά τις τράπεζες της ευρωζώνης. Δεν σώζει λαούς αλλά τραπεζίτες. Αυτό το κατεστημένο όμως δεν μπορεί να το ομολογήσει, επειδή τότε θα ξεσηκωθούν οι φορολογούμενοι, οι μισθοσυντήρητοι και οι συνταξιούχοι που πληρώνουν γι' αυτές τις διασώσεις. Ετσι προτιμάει να συντηρεί την αυταπάτη της επιτυχίας, επειδή, όπως είπε ο Φρόιντ, «μας γλιτώνει πόνο», αναβάλλοντας για λίγο αργότερα την αναπόφευκτη σύγκρουση με την πραγματικότητα.

---

*