... πολύς ...πατριωτικός πόνος !!!

*
Ριζοσπάστης
***
*

Είναι ενωμένοι

.

κατά των λαών...

*

KAI TO MEGA ερώτημα μας προέκυψε χτες: «Πού το πάνε οι Γερμανοί;»! Λες και οι ...υπόλοιποι, ΕΕ, ΔΝΤ, κυβέρνηση Παπαδήμου, ΣΕΒ, τραπεζίτες, εφοπλιστές το πάνε αλλού!!!

Σαν όλοι αυτοί να μη στόχευσαν με σαφήνεια και να μην ψήφισαν να πτωχεύσουν οι εργαζόμενοι, να μειωθούν μισθοί, να καταργηθούν Συλλογικές Συμβάσεις, ασφαλιστικά δικαιώματα.

Ολοι το ίδιο πράγμα θέλουν, το καλύτερο για τις επενδύσεις και την κερδοφορία των πολυεθνικών και των ανώνυμων εταιρειών. Το ομολογούν και το δηλώνουν με κάθε ευκαιρία και κάθε τρόπο.

Μπορεί, βέβαια, κάποιοι να προτιμούν κάποιες πολυεθνικές και κάποιες τράπεζες περισσότερο από κάποιες άλλες, όμως όσον αφορά τους λαούς πάντοτε τα βρίσκουν: Θέλουν το χειρότερο.

ΠΟΛΥΣ... ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ πόνος μας έχει προκύψει τελευταία, δε νομίζετε; Σχεδόν οι πάντες δηλώνουν αγανακτισμένοι από την εμπλοκή των Γερμανών ή των Ευρωπαίων γενικώς στα ζητήματα της χώρας.

Οι θεσμοί της χώρας ξαναπέκτησαν σημασία (άσχετα με το ότι τους κάνουν λάστιχο για να ψηφίσουν το κάθε μνημόνιο) και ξαναθυμήθηκαν ό,τι είχαν ξεχάσει πριν λίγα εικοσιτετράωρα.

Δε λέμε, καλά τα λογύδρια που ακούμε από εδώ και από εκεί, όμως... δεν πήγε το μυαλό τους σε τέτοιες καταστάσεις όταν ψήφισαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, της Λισαβόνας και όταν εκχωρούσαν εθνική κυριαρχία ακόμη και μέσω του Συντάγματος;

Επειδή δεν τους έχουμε για... ανόητους ούτε για «αδιάβαστους» ούτε για κορόιδα που τους πάσαραν κάποια κείμενα για να τα ψηφίσουν, προφανώς μιλάμε για... υποκρισία ολκής.

Στην περίπτωση του ΛΑ.Ο.Σ. και του Καρατζαφέρη ειδικά δεν το συζητάμε. Αυτό το κόμμα στους ελιγμούς έχει τη χάρη του ...ιπποπόταμου.

---

*

... Ελλάδα: πολιτικό και οικονομικό πείραμα ...

*
Γιώργος Δελαστίκ
***
*

Συγκλονίζει το ελληνικό δράμα

*

Στάθης

Ξερή, χωρίς την παραμικρή ταλάντευση ήταν η δήλωση της Μέρκελ για την Ελλάδα: «Αλλαγή του προγράμματος δεν μπορεί να υπάρξει και δεν θα υπάρξει»! Τελεία και παύλα. Εντυπωσιάστηκε ακόμη και η συντηρητική γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» από την άκαμπτη στάση της. «Παρά τις δραματικές εικόνες από την Αθήνα, η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ απέκλεισε διορθώσεις στις υποχρεώσεις της Ελλάδας» σημείωνε χθες στο κεντρικό πρωτοσέλιδο θέμα της.

Εντελώς διαφορετική ήταν η γραμμή του προέδρου των Γερμανών σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. «Επιτέλους, αυτό το πακέτο μέτρων λιτότητας πρέπει να είναι το τελευταίο που απαιτούμε από τον ελληνικό πληθυσμό» τόνισε αγανακτισμένος, ζητώντας την κατάρτιση ενός «σχεδίου Μάρσαλ» για τις χώρες της νότιας Ευρώπης διάρκειας είκοσι έως τριάντα ετών.

Πολύ πιο αυστηρός στις εκτιμήσεις του αναφορικά με τις ευθύνες της Ευρώπης στο ελληνικό πρόβλημα ήταν ο υποψήφιος των σοσιαλιστών για την προεδρία της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ. Χαρακτήρισε «εκκαθαριστικές επιχειρήσεις» εναντίον της Ελλάδας τα νέα μέτρα και υπογράμμισε ότι η κατάσταση αυτή συνιστά «αποτυχία της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης». Προέβλεψε δε ότι τα μέτρα αυτά θα αποτύχουν, τονίζοντας ότι «οι πάντες γνωρίζουν πως δεν υπάρχει ανάπτυξη στην Ευρώπη και στην Ελλάδα και πως η Ελλάδα ποτέ δεν θα πετύχει τα αποτελέσματα που αναμένονται από αυτήν». Δεν υπάρχει και κανένας, τουλάχιστον σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο οποίος να πιστεύει ότι αυτά τα μέτρα μπορεί να τα εφαρμόσει η Ελλάδα ή -ακόμη χειρότερα- αν τα εφαρμόσει θα λυθούν τα προβλήματά της.

«Η έγκριση του τελευταίου πακέτου λιτότητας από το κοινοβούλιο στην Αθήνα δίνει στην Αθήνα μια παύση για να πάρει μια ανάσα, τίποτα περισσότερο» τονίζεται ευθύς εξαρχής σε πρωτοσέλιδο άρθρο της γερμανικής «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Αποκαρδιωτική και η προσθήκη: «Ακόμη και αν γινόταν κατορθωτή η εφαρμογή των νόμων (σ.σ. που απορρέουν από το νέο Μνημόνιο), δεν θα ήταν σίγουρη η αποτροπή της χρεοκοπίας του κράτους».

Την ίδια ουσιαστικά γνώμη έχει και η ισπανική «Ελ Παΐς» σε χθεσινό κύριο άρθρο της, όπου αναφέρει μεταξύ άλλων: «Η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να εκπληρώσει τις απαιτήσεις, γιατί οι απαιτήσεις στις οποίες την έχουν υποβάλει επιδεινώνουν την άβυσσο της ύφεσης στην οποία έχει πέσει, πράγμα το οποίο με τη σειρά του βυθίζει βαθύτερα το έλλειμμα της χώρας».

Πολλά γαλλικά έντυπα πάντως αγανακτούν ολοένα και περισσότερο με τη συμπεριφορά της ΕΕ απέναντι στη χώρα μας.

«Η ευρωπαϊκή παρέμβαση στην Ελλάδα έχει προσλάβει απεχθή μορφή: εγκαθίδρυση ταπεινωτικού ελέγχου των κρατικών λογαριασμών, προφανή περιφρόνηση της κυριαρχίας του ελληνικού έθνους, ειδικά από τη Γερμανία» γράφει η «Λιμπερασιόν». Ο αρθρογράφος συνεχίζει: «Τελικά, οι περισσότεροι ειδικοί δεν πιστεύουν στις ευρωπαϊκές θεραπείες που συρρικνώνουν ακόμη περισσότερο μια οικονομία που ήδη βρίσκεται σε ύφεση και ως εκ τούτου οξύνει εν κατακλείδι την κατάσταση στην Ελλάδα, η οποία ήδη είναι πολύ σοβαρή. Σήμερα είναι οι πολίτες της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων των πιο φτωχών και αδύναμων, αυτοί που πληρώνουν το αντίτιμο. Για πόσο καιρό ακόμη θα αποδέχονται το απαράδεκτο;» αναρωτιέται.

«Είναι απίστευτο ότι οι ηγέτες της Ελλάδας έχουν συμφωνήσει να προχωρήσουν σε εσωτερική υποτίμηση προκειμένου να αποκαταστήσουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας τους. Αυτή είναι η πιο κτηνώδης λύση σε ό,τι αφορά τον λαό» γράφει το επίσης γαλλικό περιοδικό «Μαριάν».

Πικρία εκφράζει και η ιταλική εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα» για το κατάντημα όχι της Ελλάδας, αλλά της Ευρώπης. «Η Αθήνα στις φλόγες, το κοινοβούλιο εγκρίνει το πακέτο περικοπών και θυσιών, οι αγορές χειροκροτούν. Και ο λαός, ρωτάμε όλοι μας, και οι πολίτες; Φαίνεται ότι η ευρωπαϊκή νέα τάξη μπορεί να εγκαθιδρυθεί ανεξάρτητα από τη συγκατάθεση της κοινής γνώμης. Η Ευρώπη παρουσιάζει τον εαυτό της σαν μια μεγάλη τράπεζα...» υπογραμμίζει ο αρθρογράφος.

ΦΡ. ΟΛΑΝΤ
Διακυβεύεται η δημοκρατία

ΑΝΗΣΥΧΟΣ ο σοσιαλιστής υποψήφιος για την προεδρία της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, για τις γενικότερες επιπτώσεις της ευρωπαϊκής πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα. «Είναι δύο χρόνια τώρα που οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες προφασίζονται ότι θα σώσουν την Ελλάδα και της επιβάλλουν όλο και πιο σκληρά σχέδια λιτότητας. Η κοινωνία υποφέρει. Είναι όμως και η δημοκρατία που διακυβεύεται» δήλωσε στο κανάλι BFM TV. Για «ένα από τα μεγαλύτερα, τα πιο επικίνδυνα πολιτικά και οικονομικά πειράματα που έχουν γίνει ποτέ σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα» και για «απαξίωση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στα μάτια των ψηφοφόρων» κάνει λόγο η βρετανική εφημερίδα «Ιντιπέντεντ», προσθέτοντας ότι «έχει διογκωθεί η έχθρα εναντίον της ΕΕ γενικά και της Γερμανίας ειδικότερα».
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*

... από πού αγοράζετε παπούτσια; ...

*
stavrosx1
***
*

Πες μου το παπούτσι σου

.

να σου πω ποιός είσαι ...

*

... εδώ το παπούτσι (μπότα εν προκειμένω) δεν κάνει τη διαφορά !!!

... όλοι τα ίδια φοράνε - ΜΑΤατζήδες και "αναρχικοί" - Σύμπτωση ...

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies

*

... ο αστικός Τύπος προειδοποιεί ...

*
"Καθημερινή"
***
*

Ιδεολογικές τρικλοποδιές

*

Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΦΛΗ: «Για τους περισσότερους Ελληνες το μέλλον προβάλλει μουγγό και αβέβαιο, ίσως και ζοφερό. Το κοινωνικό σκηνικό αρχίζει να δίνει και αυτό ενδείξεις ταξικού πολέμου (...) Ηδη, σημαντικά τμήματα της κοινωνίας εμφανίζονται οργισμένα και τείνουν να κυριαρχηθούν από διάθεση καταδίκης. Το χειρότερο είναι ότι ανιχνεύονται συνθήκες κοινωνικού μίσους, οι οποίες αν επικρατήσουν, θα διαμορφώσουν περιβάλλον τυφλών συγκρούσεων.

Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΕΧΕΙ ΑΙΤΙΑ: Ανησυχητική, δυσοίωνη η εικόνα φτώχειας. Ασφαλώς συγκυριακή, αλλά τούτη η συγκυριακή εικόνα έρχεται να προστεθεί στη διαρκώς επεκτεινόμενη εικόνα των νεκρών μαγαζιών, στις άδειες βιτρίνες και στα ρυπαρά πεζοδρόμια. Στις δυσοίωνες εικόνες προστίθενται εξίσου δυσοίωνα μηνύματα: για απολυμένους, για επιχειρήσεις που κλείνουν, για κλάδους που φθίνουν. Ενας ιστορικός αποτόλμησε μια θλιβερή σύγκριση: Ο χειμώνας του 2012, υπό όρους, θα μείνει στις μνήμες των χορτάτων Ελλήνων του 21ου αιώνα σαν τον σκληρό χειμώνα του κατοχικού '41. Κινδυνεύουμε να δούμε πάλι το ξεχασμένο και απωθημένο φάσμα της φτώχειας, αυτό που είχε παρέλθει οριστικά από την αυτοσυνείδηση των μεσαίων στρωμάτων, κατά τις δεκαετίες της Μεταπολίτευσης. Το κοινωνικό συμβόλαιο της Μεταπολίτευσης, άλλωστε, στηρίχθηκε σε αυτή τη συνομολογία: ποτέ πια φτώχεια, ποτέ πια διχαστικές διακρίσεις, πολιτικές ή ταξικές.

ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΠΟΘΟΙ: Οι ανορθόδοξες, απρόοπτες συμπεριφορές εμφανίζονται σαν εκρήξεις, αλλά δεν προέρχονται εκ του μηδενός, πηγάζουν από υπόγεια ή και επιφανειακά ρεύματα ιδεών, που κυκλοφορούν πολλά χρόνια τώρα, επηρεάζουν, διαμορφώνουν στάσεις, ιδίως στη νεολαία, ευεπίφορη και ευάλωτη στο καινούργιο, στην υπέρβαση, στην ανυπακοή, στην αίρεση, στον οραματισμό, στη δημιουργία αλλά και στον μηδενισμό.

ΤΟ ΟΡΙΟ ΘΡΑΥΣΗΣ: Η συρρίκνωση του μέλλοντος, η διάχυση ενός μετανεωτερικού κυνισμού ντυμένου σαν πραγματισμός, ο προϊών αποκλεισμός λαϊκών και μικρομεσαίων στρωμάτων από το greek dream του αυτοδημιούργητου, η διαψευσμένη υπόσχεση της διαρκούς ευδαιμονίας, ο συστημικός αποκλεισμός των μαζών από το πολιτικό παιχνίδι ακόμη και σαν δυνατότητα φωνής, όλα αυτά τα, λίγο πολύ διεθνή, χαρακτηριστικά της άφωνης, απολιτικής μεταδημοκρατίας συγκεράζονται με εγχώριες ιδιοσυστασίες, με την υποχώρηση της παραδοσιακής οικογένειας, με απίσχνανση του παραγωγικού ιστού, με ξεθώριασμα ταυτοτήτων και αναπαραστάσεων. Συμποσούμενα και ανασυντιθέμενα δίνουν ένα δυνάμει εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα, εγκαιροφλεγές, έτοιμο να αναφλεγεί δοθείσης αφορμής. Η ύφεση και η συνακόλουθη πτώση του βιοτικού επιπέδου επισωρεύονται επιβαρυντικές, σε ένα κοινωνικό σώμα του οποίου πλέον δεν γνωρίζουμε τις αντοχές, το όριο θραύσης»

(τα αποσπάσματα από άρθρο της Ζέζας Ζήκου στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies

*

... αυτό που έρχεται μας ξεπερνάει όλους ...

*

Βασίλης Μπόνιος

Kourdistoportokali

***

*

- Έχουμε πόλεμο γλυκιά μου ...

.

Θορυβημένη η Όλγα Τρέμη προσπαθούσε με τη βοήθεια της Μίνας Καραμήτρου να μάθει τι έφταιξε και η Αστυνομία δεν μπόρεσε να ελέγξει την κατάσταση και κάηκε η Αθήνα.

Η Όλγα μιλούσε για... τα στιγμιότυπα που κάνουν το γύρο του κόσμου μέσω των ειδησεογραφικών πρακτορείων.

Στη συνέχεια εμφανίστηκε ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας Θανάσης Κοκαλάκης από τον οποίο η Όλγα, ο Πρετεντέρης και ο Τσίμας προσπαθούσαν να εκμαιεύσουν τι πήγε στραβά και απέτυχαν να αποτρέψουν τις φωτιές και τις λεηλασίες.

Ήταν πράγματι φιλότιμη η προσπάθειά τους. Μόνο που οι καλοί δημοσιογράφοι οφείλουν να γνωρίζουν ότι η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο. Με τα σωθικά της. Όπως και να ονομάσουμε εκείνους που καίνε την Αθήνα (παρακράτος, ακροδεξιοί, αναρχικοί, μπαχαλάκηδες) δεν είναι δυνατόν με αστυνομική λογική να περιγράψεις μια εκρηκτική κοινωνική κατάσταση.

Πώς να περιγράψεις τους ανθρώπους που κουρνιάζουν ανάμεσα στους κάδους των σκουπιδιών απέναντι από τα σουπερ μάρκετ και περιμένουν να πεταχθούν τα ληγμένα τρόφιμα για να τα απαλλοτριώσουν;

Πώς να περιγράψεις εκείνους που κοιμούνται στα χαρτόκουτα;

Πώς να περιγράψεις την απόγνωση των 18χρονων παιδιών που δεν έχουν αύριο σ' αυτή εδώ τη χώρα;

Πώς να περιγράψεις την εξαθλίωση που απλώνεται σαν ιστός της αράχνης και φυλακίζει όνειρα, ελπίδες, έρωτες, φιλοδοξίες των νέων ανθρώπων;

Σίγουρα όχι με αστυνομικούς όρους.

Η κοινωνία έπαψε να είναι ένα καζάνι που βράζει, πλέον έχει μετατραπεί σε κρατήρα ηφαιστείου και ξερνάει λάβα.

Κι αυτή τη λάβα δεν μπορούν να την περιγράψουν οι αστυνομικοί συντάκτες, ούτε να τη συλλάβει ο Θανάσης Κοκαλάκης.

Επίσης είναι ανώφελο να ζητάμε ευθύνες από τον Παπουτσή, τον αρχηγό της Αστυνομίας, πόσο μάλλον από τον εκπρόσωπό της.

Αυτό που έρχεται μας ξεπερνάει όλους ...

---

*

... ήρθε η ώρα !!!

*
Νίκος Μπογιόπουλος
***

*

Η Ιστορία τώρα αρχίζει!

*

Δόλιοι και άρπαγες. Εφιάλτες και Ηρόστρατοι, μαζί.

Η πολιτική τους ισοδυναμεί με κοινωνικό ολοκαύτωμα.

Φτιάχνουν μια ζούγκλα με τους ίδιους να έχουν αναλάβει τους ρόλους των κανίβαλων και των παχύδερμων.

*

Εξοντώνουν, εξαπατούν, τρομοκρατούν, κινδυνολογούν, εκβιάζουν, παραχαράσσουν, πλαστογραφούν, διαστρεβλώνουν. Αποφασίζουν και διατάζουν!

Είναι μια στυγνή κομαντατούρ της πλουτοκρατίας. Μια ακρίδα που έχει επιπέσει επί της κεφαλής του ελληνικού λαού.

*

Κατάργησαν μισθούς.

Εκμηδένισαν συντάξεις.

Διέγραψαν εργασιακά δικαιώματα.

Γύρισαν τη ζωή 100 χρόνια πίσω.

Φέσωσαν την Ελλάδα μέχρι Δευτέρας Παρουσίας.

Τίναξαν τους φόρους και τα χαράτσια στα ύψη.

Εφεραν στον τόπο τα βαμπίρ του ΔΝΤ.

Ξεπουλούν ό,τι έχει απομείνει να θυμίζει δημόσια περιουσία και πατρίδα.

Υπήγαγαν τη χώρα στους εγχώριους «πατριώτες» και τους διεθνείς «δανειστές» και μάλιστα υπό το αγγλικό δίκαιο.

*

Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, οι «λαγοί» του ΛΑ.Ο.Σ., το ΔΝΤ, η ΕΕ, η ΕΚΤ, οι πρωθυπουργοί τους, δηλαδή, οι εγχώριες και οι διεθνείς τρόικες με όλα τους τα παρακολουθήματα και δεκανίκια

πρέπει να αντιμετωπιστούν ως το αδίστακτο εκτελεστικό απόσπασμα που - με ελεύθερο σκοπευτή τα καθεστωτικά ΜΜΕ - έχουν στήσει οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες.

Μια ολιγαρχία που κάθε πόρος της στάζει το αίμα και τον ιδρώτα του εργάτη που τον οδηγούν στον πλήρη εξανδραποδισμό, του άνεργου, του άστεγου, του πεινασμένου που τον οδηγούν στον αφανισμό.

*

Ηρθε η ώρα ο ελληνικός λαός να πάψει να είναι εκείνος ο «πάντοτε ευκολόπιστος και πάντα προδομένος».

Να πάψει να σταυροκοπιέται στους ψευτοσωτήρες προσμένοντας το χαμό του,

Να πάψει να πορεύεται με «βάρκα» τον «Τιτανικό» και με τιμονιέρηδες τους μούτσους που γινήκανε καπεταναίοι.

Να πάψει να ποδηγετείται από τους «πειρατές» που έχουν για έμβλημα την «ανταγωνιστικότητα» των μονοπωλίων, που έχουν για πυξίδα τους τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών, που έχουν για σημαία τους την «περιορισμένη εθνική κυριαρχία» της δικής τους «περιορισμένης» πολιτικής αξιοπρέπειας!

*

Τα ενεργούμενα της πλουτοκρατίας νομίζουν ότι τα πράγματα συνεχίζουν να είναι όπως χτες. Ας το νομίζουν.

Δε νοούν τίποτα από τα λόγια του ποιητή:

«Αρκεί στον τοίχο/

ανεπαίσθητη ρωγμή/

να τον γκρεμίσει».

Με άλλα λόγια: Η Ιστορία δεν τελείωσε.

Τώρα αρχίζει!

Θα το διαπιστώσουν γρήγορα. Πολύ νωρίτερα απ' όσο φαντάζονται.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies

*

... η ώρα της μεγάλης σύγκρουσης έφτασε ...

*
Λιάνα Κανέλλη
***
*

Καταραμένα χρόνια μας

.

οι ...ώρες τους

*

Μας φοβούνται. Μας τρέμουν. Εμάς όλους τους πολλούς που δεν τους πιστέψαμε, δεν τους ακολουθήσαμε. Μας τρέμουν όμως κι όλους εκείνους που είπαν χρόνια το ναι, άλλοτε αβίαστα και βολεμένα, άλλοτε ταπεινά κι εκβιασμένα στην άρχουσα τάξη της αστικής «νομοτέλειας». Αυτής που πούλησε με περισσή αυθάδεια κι ικανότητα, με άκρως πετυχημένη μετεμφυλιακή και μεταδικτατορική προπαγάνδα, με πλούσια βοήθεια από ξένα κέντρα αποφάσεων, απέραντα φύκια για απέραντες μεταξωτές κορδέλες.

 

Φοβούνται και πουλάνε φόβο, καθώς οι ξεγελασμένοι όταν φτωχύνουν στη ζωή τόσο όσο και στα όνειρα για μια καλύτερη ζωή, είναι απρόβλεπτοι κινούμενοι στην κόλαση των άλλων. Γιατί συνειδητοποιούν ότι η κόλαση είναι οι άλλοι. Η λαϊκή εξουσία είναι οικονομία και έλεγχος και διανομή του πλούτου και παραγωγή ζωής κι ευτυχίας, είναι εργαλείο για κοινή, ομαδική, κοινωνικά δίκαιη και καθόλου νομοτελειακά, απλώς ιστορικά αναγκαία πρόοδος του συνόλου. Οταν έρχεται ως απότοκος των κοινωνικών σπλάχνων μοιράζεται στη βάση και στον καθένα ως δικαίωμα. Κατακτημένο με θυσίες και αγώνες. Με αποκοτιές και ανερμήνευτους ανυπολόγιστους ηρωισμούς. Είναι κοινός Γολγοθάς. Δεν είναι προνόμιο και πορφύρα. Είναι ανάληψη καθηκόντων και ευθύνης. Απ' τον καθένα κατά τις δυνάμεις του στον καθένα κατά τις ανάγκες του. Δεν είναι θρόνος και θώκος ή κάστρο ματαιόδοξων ζόμπι με την προσωρινή ψευδαίσθηση της αθανασίας.

Η ώρα της μεγάλης σύγκρουσης έφτασε. Βίαια και για πάμπολλους αιφνιδιαστικά. Για όσους δεν άκουσαν είτε γιατί δεν μπόρεσαν είτε γιατί δε θέλησαν τις κόκκινες «κασσάνδρες» και για το δούρειο και για τον ίππο. Ας ακουστούν τώρα. Που βγήκαν παγανιά οι φονιάδες με εξαιρετική λογιστική και προπαγανδιστικά άρτια επικοινωνιακή υποστήριξη. Με ψεύτικα διλήμματα να πατάνε στα πραγματικά. Ελευθερία ή θάνατος. Ελευθερία για την τάξη μας θάνατος για σας, αναμασούν αμήχανα σαν καπεταναίοι σε νερόλακκο... Γιατί η ελευθερία μας είναι ο θάνατός σας τώρα, απαντάμε, αυτοί που ορίσαμε να φυλάμε Θερμοπύλες. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ισαμε και καταπάνω στο φως δεν πας με αλυσίδες περασμένες για μαργαριτάρια στο λαιμό των πεινασμένων κι άβουλων. Πας με τα απαστράπτοντα οστά των θυσιασμένων να φωτίζουν και να θερμαίνουν τις βαριές κι ασήκωτες καρδιές, καλά φυλαγμένα στον κόρφο, με στεγνωμένα δάκρυα. Πας με την οργή που γεννάει τ' άδικο και την θέλεις να γίνεται συντεταγμένη ορμή, τρομερή απάντησή σου.

 

Συντρόφια, πρέπει να τους αφοπλίζουμε κάθε λεπτό. Με το που ανοίγουν το στόμα τους ξερνάνε το κάψιμο του πάγου, που ακουμπιέται σαν αναλγητικό πάνω στο τσακισμένο απ' το ξύλο σώμα και μένει εκεί, ώσπου παρασυρμένο απ' την προσωρινή ανακούφιση να καίγεται και να μαυρίζει χωρίς να φταίει ο σωτήρας... Ιδού το χυδαίο και φανερά κρυμμένο όπλο των τελευταίων ημερών: Ολοι τους και καθένας χωριστά οι δήμιοι, βγαίνουν και διατυμπανίζουν πως πέθαναν απ' την κούραση και κατάφεραν να μιλάνε και να συμφωνούνε την ποινή που θα μας επιβάλουν επί δεκαπέντε ώρες συνεχόμενες. «Δέκα ώρες ήμαστε κλεισμένοι εκεί μέσα», λέει ο ένας, «ξενυχτήσαμε για χάρη σας» λέει ο άλλος!!! Ξοδεύουν, λένε, ώρες μαύρες και δύσκολες, ώ ρ ε ς ! Ρε οι άτιμοι! Για να καταπιούν τα χρόνια της δουλειάς και της ζωής μας, της περασμένης και της μελλοντικής.

Ω ρ ε ς ! ξόδεψαν, ας τους λυπηθούμε, για να πεινάσει αυτός που σάπισε 15ωρα στις φάμπρικες, 24ωρα στα χωράφια, μέρες ατέλειωτες κι ολόιδιες φυλακισμένος σε γραφεία, με άγριους μήνες στις θάλασσες και γερασμένος πάνω στα τιμόνια, κυρτωμένος πάνω απ' τα βιβλία μ' άδειο συχνά στομάχι, μια ζωή στην οικοδομή... Λυπηθείτε το δήμιο! Που έκοβε δικαιώματα και κεφάλια κυριολεκτικά επί ώ ρ ε ς κι ύστερα έκανε και το γκαρσόνι στους δράκουλες, κουβαλώντας το ασήκωτο βαρέλι με το αίμα μας σ' ασημένια κύπελλα για να το πιουν.

Βρε άι στα τσακίδια και τον ιστορικό αγύριστο!

Καταραμένα χ ρ ό ν ι α μ α ς οι ώρες τους δ ε θ α γ ί ν ο υ ν. Γιατί το ξέρουνε και μπορούμε να το αποδείξουμε πως, μόνο αν είναι οι ώρες τους μετρημένες θα ξορκίσουμε τα χρόνια και θα τα 'χουμε δικά μας. Το λάδι απ' το καντήλι το 'χει και το βαστάει αναμμένο αυτός που φυτεύει, μεγαλώνει, μαζεύει τις ελιές, τις κάνει και λάδι και τρέφεται και τρέφει, γιατί τις έχει κι είναι αφέντης και παραγωγός και εισπράκτορας των κόπων του. Κάθε λαός αφέντης έχει και το λάδι και το φιτίλι του κύριος στον τόπο και το βιος του. Και μόνο τότε δε σβήνει ούτε απ' τις θύελλες το καντήλι του.

---

Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχaν οι Stavrovelonies

*