*
Νίκος Μπογιόπουλος
***
*
Νίκος Μπογιόπουλος
***
*
Ο πόλεμος στο Ιράκ... «τελείωσε»
*
Προχτές, ο Ομπάμα κήρυξε το... τέλος του πολέμου στο Ιράκ. Βέβαια, ο πόλεμος δεν τέλειωσε.
Είναι όμως μια καλή αφορμή το διάγγελμα του Αμερικανού Προέδρου, για να γίνει ένας «απολογισμός» των όσων έχουν συμβεί μέσα σε αυτά τα χρόνια από την έναρξη της εισβολής και κατοχής του Ιράκ, τον Μάρτη του 2003.
Σε αυτά χρόνια της «εξαγωγής δημοκρατίας», της ασύλληπτης καταστροφής, του ολοκαυτώματος, της συνενοχής και υποκρισίας της ΕΕ,
της τρομοκρατίας και της υπαγωγής της ανθρωπότητας στο καθεστώς μιας βαρβαρότητας που ξεπερνά σε κτηνωδία όλα τα εγκλήματα που γνώρισε μέχρι σήμερα ο πλανήτης,
στα χρόνια που μεσολάβησαν και που μοιάζουν να αποτελούν τη συνέχεια της χιτλερικής θηριωδίας με τη σκυτάλη να έχει περάσει από τα Ες - Ες στους πεζοναύτες του Μπους, της Χίλαρι και του Ομπάμα:
*
α) Πάνω από 1.500.000 είναι οι νεκροί Ιρακινοί - σύμφωνα με την ιατρική επιθεώρηση Lancet - από τους βομβαρδισμούς, τις δολοφονικές επιθέσεις και την καταστροφή (υγειονομική, επισιτιστική κ.λπ.) που επέφερε η εισβολή και η κατοχή!
*
β) Πάνω από 5.000.000 ήταν οι πρόσφυγες από την «ευρεία Μέση Ανατολή» που είχαν καταγραφεί μέχρι το 2007!
*
γ) Πάνω από 4.800 τα φέρετρα που γύρισαν στις ΗΠΑ και στις χώρες των προθύμων συμμάχων τους.
*
δ) Πάνω από 320.000 Αμερικανοί βετεράνοι του πολέμου εμφανίζουν σοβαρά εγκεφαλικά προβλήματα.
***
Ας δούμε, όμως, μια ακόμα διάσταση:
Σ' αυτά τα χρόνια, το κόστος του πολέμου υπολογίζεται
στα 807,2 δισ. δολάρια!
Δεν πρόκειται για χρήματα που πληρώνουν οι ΗΠΑ. Είναι τα χρήματα που πληρώνει η ανθρωπότητα για να τρέφεται
ο Μινώταυρος του ιμπεριαλισμού.
*
Με αυτά τα χρήματα που κερδίζουν οι πετρελαϊκές εταιρείες και το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα θα μπορούσε εντός των ΗΠΑ:
1) Να έχει εξασφαλιστεί η υγειονομική περίθαλψη για 300 εκατομμύρια ανθρώπους.
.
2) Να έχει εξασφαλιστεί η επάνδρωση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης με 15 εκατομμύρια δασκάλους.
.
3) Να έχει εξασφαλιστεί η πανεπιστημιακή εκπαίδευση όλων των αποφοίτων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για την επόμενη 15ετία.
.
4) Να έχουν κατασκευαστεί 8 εκατομμύρια συγκροτήματα κατοικιών.
.
5) Να έχουν κατασκευαστεί πάνω από 1 δισεκατομμύριο (!) εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
.
6) Να έχει εξασφαλιστεί πάνω από 8 φορές η ασφάλιση των 50 εκατομμυρίων ανασφάλιστων Αμερικανών πολιτών.
.
7) Με το κόστος ενός μόνο μήνα πολέμου θα μπορούσε να έχει 3πλασιαστεί η δαπάνη για την έρευνα εναντίον του καρκίνου.
.
8) Με το κόστος μιας μόνο μέρας του πολέμου θα μπορούσε να έχει εξασφαλιστεί η πανεπιστημιακή εκπαίδευση για 100.000 φτωχούς φοιτητές.
*
Και κάτι ακόμα:
Με το κόστος (των 807,2 δισ. δολαρίων) του πολέμου στο Ιράκ
θα μπορούσε να έχει εξαλειφθεί η πείνα παγκοσμίως πάνω από 5 φορές.
*
Τίποτα απ' όλα αυτά, όμως, όπως η εξάλειψη της πείνας και η εξασφάλιση περίθαλψης και εκπαίδευσης στους ανθρώπους δεν επιφέρει το επιδιωκόμενο για τους καπιταλιστές κέρδος.
Ως εκ τούτου, τα μονοπώλια για την εξασφάλιση του κέρδους τους επιδίδονται στη γνωστή εκείνη ιστορία, την ιστορία του πολέμου που έχει περιγραφεί ως συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα.
Ιστορία που στην περίπτωση (και) του Ιράκ σημαίνει εισβολή, κατοχή, βασανιστήρια, αίμα, πολύ αίμα.
Ιστορία που - μετά και την κήρυξη της λήξης του πολέμου από τον Ομπάμα - συνεχίζεται.
***
Σημείωση:
Το ποσό των 807,2 δισ. δολαρίων είναι μόνο το επίσημο νούμερο για το κόστος του πολέμου, όπως δίνεται από τις αμερικανικές αρχές.
Το πραγματικό κόστος, όμως, που δεν περιορίζεται στις πολεμικές δαπάνες, αλλά περιλαμβάνει από την άνοδο της τιμής του πετρελαίου μέχρι τις δαπάνες για επισκευές υποδομών, την εκπαίδευση κατοχικών δυνάμεων, τις επιπτώσεις στην οικονομία κ.λπ.
έχει αγγίξει την τελευταία δεκαετία - αν υπολογιστεί και ο πόλεμος στο Αφγανιστάν - τα 4,5 τρισ. δολάρια!
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχαν οι Stavrovelonies
*
Μετά τις πρωτοφανείς δημόσιες τοποθετήσεις περί μετατροπής της Ευρωζώνης ή και ολόκληρης της ΕΕ σε ένα πεδίο μάχης ανάλογο με αυτό του Β' Παγκόσμιου Πολέμου και τη δημιουργία ενός σκηνικού που θα χαρακτηρίζεται από εσωτερική βία, συνοριακές και διεθνικές συγκρούσεις,
«Ο καπιταλισμός - σημείωνε ο Λένιν - σημαίνει ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και αναρχία στην παραγωγή (...). Στις συνθήκες του καπιταλισμού δεν μπορεί να υπάρχουν άλλα μέσα για την αποκατάσταση της παραβιασμένης ισορροπίας, εκτός από τις κρίσεις στη βιομηχανία και τους πολέμους στην πολιτική»1.
Με τα οδοιπορικά που εισπράττουν οι πολυεθνικές του στρατιωτικού, βιομηχανικού και κατασκευαστικού συμπλέγματος για να στείλουν στον επουράνιο παράδεισο τα θύματά τους, με το αίμα που απαιτείται για την εξολόθρευσή τους και με τα δολάρια (ή με τα ευρώ) που εγγράφονται στο ενεργητικό των πολυεθνικών (και που επιβαρύνουν το παθητικό των ελλειμματικών κρατικών ταμείων), ο καπιταλισμός τροφοδοτεί την οικονομία του.
- Αν απ' εδώ σ' αφήσουν κι αν εκεί
Από τη μια η Ελλάδα των μνημονίων.
Οι καταναλωτές καλούνται: 
Η σκηνή αυτή φαίνεται να επαναλαμβάνεται συχνά και με τραγικό τρόπο στις σχολικές αυλές. Πολλοί εκπαιδευτικοί μιλούν πια για κρούσματα ασιτίας στα σχολεία τους. Κάποιοι μάλιστα ήδη δραστηριοποιούνται σε επιτροπές και ομάδες που συγκροτούνται για να στηρίξουν τους μαθητές τους και να τους εξασφαλίσουν ρούχα ή τρόφιμα. 
Και οι κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων έχουν δεχθεί αιτήματα. Οπως ανέφερε η πρόεδρος του Βρεφοκομείου Αθηνών και υπεύθυνη των δημοτικών σταθμών κυρία Μαρία Ηλιοπούλου, τα μηνύματα που παίρνει τον τελευταίο καιρό είναι πραγματικά ανησυχητικά. 
«Τα κρούσματα μαθητών που έρχονται στο σχολείο το πρωί και φεύγουν το μεσημέρι χωρίς να έχουν φάει τίποτα ή δεν έχουν τα κατάλληλα παπούτσια για τη γυμναστική είναι καθημερινά πλέον» λέει ο δάσκαλος σε σχολείο των Αμπελοκήπων κ. Δ. Μαργιόλης. 
Τους ακούει ο κόσμος και μοιάζει σαν παστωμένοι θεατές σε δημόσια εκτέλεση της Ιεράς Εξέτασης στην καρδιά του Μεσαίωνα, όλους αυτούς τους δήθεν περισπούδαστους ευρωηγέτες στις συσκέψεις. Κι αντιλαμβάνεται πως έχουν βάλει το μέλλον του σιδηροδέσμιο στο ικρίωμα των αγορών, στο βωμό του καπιταλισμού. Κι ύστερα μαζεύονται κι οι ντελάληδες της εποχής και μεταδίδουν τους καυγάδες για το ποιος θ' ανάψει πρώτος το σπίρτο να καούν οι λαοί. Στάχτη και μπούρμπερη να γίνουν, γόνιμο έδαφος για νέες επενδύσεις πάνω στα χαλάσματα και τις ξεχαρβαλωμένες ζωές.