Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

... ποιος θυμάται τον Διονύση Σαββόπουλο; ...

*
stavrosx1
***
*

Ο Διονύσης Σαββόπουλος
με τη μπουρδολογία και τις
διχαστικές -πια- συναυλίες του

Θυμάμαι πριν από τρία τέσσερα χρόνια τον Σαββόπουλο να κατεβαίνει από μία τζιπάρα στο Κολωνάκι, στην Πατριάρχου Ιωακείμ, για να αγοράσει κάτι σε ένα μαγαζί. Ήταν η εποχή που είχε πει σε συνέντευξή του πως «η οικονομική κρίση είναι ευκαιρία».

Ευκαιρία ναι, εντάξει, αλλά δεν διευκρίνισε για ποιους; Για μας ή για τον ίδιο; Για το λαό, μήπως; Τέλος πάντων, πέρναγαν τα χρόνια, η κρίση μεγάλωνε όλο και περισσότερο (άρα γεμίζαμε με ευκαιρίες!) κι ευτυχώς ο Σαββόπουλος σταμάτησε να μιλάει πια τόσο πολύ. Και δεν αναφέρομαι στις συνεντεύξεις του στις οποίες μπορεί να υποστηρίζει όσες συντηρητικές αηδίες θέλει (δικαίωμά του), αλλά στις συναυλίες του. Έκοψε αυτά τα γελοία σχόλια στα οποία έβαζε δίπλα-δίπλα τα παιδιά των Εξαρχείων με τους ΧρυσΑυγίτες, τους μπαχαλάκηδες με τους χαφιέδες. Και ησυχάσαμε κι εμείς σαν θεατές. Ηρεμήσαμε λίγο. Επιστρέψαμε στον παλιό Σαββόπουλο.

Μέχρι που στη συναυλία του στο Μέγαρο τις προάλλες επανήλθε. «Τον χειμώνα τούτο άμα τον περάσουμε / και τον απατεώνα αν τον ξεπεράσουμε / για άλλα δέκα χρόνια κάτι θα προφτάσουμε» διαβάζω πως τραγούδησε για τον... απατεώνα τον Τσίπρα. Για να ακολουθήσει το «πεθαίνω για σένα κι ας είσαι απάτη» μιλώντας για αυταπάτες! Τώρα είδε τους απατεώνες ο Σαββόπουλος, τώρα τους ανακάλυψε, ξαφνικά; Μέχρι πριν από ένα χρόνο που ζούσε άραγε και το είχε βουλώσει;

Είναι διχαστικές πλέον οι συναυλίες του Διονύση. Διχάζει το κοινό ο ίδιος. Προσωπικά ενοχλούμαι να τον ακούω να τραγουδάει για απατεώνες, έστω κι αν δεν τρέφω καμία συμπάθεια προς τον Αλέξη Τσίπρα. Αν θέλει ο Σαββόπουλος να πολιτικολογεί έτσι φτηνά στα live του, ας το κάνει. Αλλά να περιμένει και αντίδραση. Πιθανότατα να σηκωθεί κάποιος στο Ηρώδειο τον Σεπτέμβριο και να του φωνάξει εκείνη την ώρα «λες μαλακίες». Δίκαιο θα το βρω. Άλλο να εκφράζεσαι ενάντια στο φασισμό λόγου χάριν, κάτι για το οποίο όλοι συμφωνούν, και άλλο να πέφτεις στο επίπεδο της φτηνής κριτικής κάνοντας λόγο για απατεώνες σε μία συναυλία. Ο μέγας Σαββόπουλος άρχισε ξανά τη μπουρδολογία.

Νομίζω πως αντίστοιχο πρόβλημα θα αντιμετωπίσει και ο Κωστής Μαραβέγιας με το καινούργιο του τραγούδι. Ένα κομμάτι που όπως σας είπα δεν με ενοχλεί -το αντίθετο, μου αρέσει κιόλας- αλλά δεν θα ήθελα να το ακούσω σε ένα live. Εκτός και αν πηγαίνουμε σε πολιτικές συζητήσεις αντί για συναυλίες και δεν το ξέρουμε...
---
---
*

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

... οι πρόσφυγες έφυγαν - και τώρα; ...

*
stavrosx1
***
*

"Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;"

- Δήμαρχε, τι μας έκανες;

Γιατί διώχνεις τους πρόσφυγες;




«...Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις».
ΚΑΒΑΦΗΣ
Ειδομένη,
αποστολή: Σταύρος Τζίμας


Ησαν πράγματι
 «μια κάποια λύσις», ένα χρόνο τώρα οι πρόσφυγες για τη χειμαζόμενη οικονομία στα βόρεια σύνορα και τώρα που η μεθόριος αδειάζει, οι ντόπιοι αναρωτιούνται «τι θα γίνει...»«Αν δεν είχαν έρθει οι πρόσφυγες, θα είχαμε φύγει εμείς. Θα είχαμε κλείσει τα μαγαζιά. Ηταν μια γερή ένεση στην αγορά, δούλεψαν επιχειρήσεις, απασχολήθηκαν άνεργοι. Φαγώθηκαν να τους διώξουν και τώρα εμείς θα βρεθούμε πάλι στο πηγάδι της αναδουλειάς», λέει ο Σταμάτης Μίσιος, ιδιοκτήτης τυροπιτάδικου.

«Δήμαρχε, τι μας έκανες; Γιατί τους διώχνεις;», διαμαρτύρονται πολλοί, κάποιοι μάλιστα εξ εκείνων που είχαν πρωτοστατήσει στις εκδηλώσεις εναντίον των προσφύγων και των μεταναστών με το που εμφανίστηκαν στην «αυλή» τους.

Δευτέρα πρωί στο Πολύκαστρο, λίγα χιλιόμετρα από την Ειδομένη. Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά, όχι μόνο λόγω του συννεφιασμένου ουρανού. Η αστυνομία είχε ξεκινήσει από το πρωί την επιχείρηση εκκένωσης του χώρου μπροστά στο πρατήριο υγρών καυσίμων PLAZA, στον εθνικό δρόμο προς τους Ευζώνους, με την απομάκρυνση περίπου 2.000 προσφύγων.

Μετά τη διάλυση του καταυλισμού της Ειδομένης, άδειαζε τώρα και το «βενζινάδικο», όπως έγινε γνωστό, και τις επόμενες μέρες επρόκειτο -όπως και έγινε τελικά- να εκκενωθεί και το ξενοδοχείο «ΧΑΡΑ», λίγο παραπάνω, με άλλους τόσους πρόσφυγες και μετανάστες, οι οποίοι θα μεταφερθούν σε οργανωμένα κέντρα στη Θεσσαλονίκη.

Θα περίμενε κανείς ότι οι ντόπιοι θα αντιμετώπιζαν με ανακούφιση την όλη επιχείρηση «απαλλαγής» από τους «ανεπιθύμητους», όπως θεωρήθηκαν στην αρχή, «καταληψίες», έστω και αν κατανοούσαν το δράμα τους.

Ομως οι άνθρωποι δεν έδειχναν χαρούμενοι που έφευγαν οι πρόσφυγες. Και μας το είπαν καθαρά πολλοί από αυτούς στο Πολύκαστρο, το ορμητήριο επί ένα και πλέον χρόνο εκατοντάδων μελών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και ακόμα περισσότερων εθελοντών. Γιατί οι πρόσφυγες και μαζί όλοι όσοι συνέρρευσαν στην περιοχή για να τους βοηθήσουν ήταν για εκείνους πηγή πλούτου.

Τώρα, οι τοπικές κοινωνίες αισθάνονται ότι η οικονομία τους, η οποία είχε πάρει βαθιά ανάσα, θα υποστεί συντριπτικό πλήγμα. Η κουβέντα στο καφέ «Τέσσερις Εποχές», με ντόπιους θαμώνες είναι αποκαλυπτική.

«Δούλεψαν πολύ τα μαγαζιά, δεν έβρισκες θέσεις σε εστιατόρια, ταβέρνες, κρεβάτι κενό στα ξενοδοχεία του νομού δεν υπήρχε ούτε για δείγμα, δούλευαν τα μαγαζιά με τα οικοδομικά υλικά, τα περίπτερα, έρχονταν καραβάνια προσφύγων και ψώνιζαν, γινόταν μεγάλος τζίρος, κυκλοφορούσε χρήμα, περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι στον νομό βρήκαν δουλειά και με καλά λεφτά», μας λέει χαρακτηριστικά ο Κυριάκος Τσόγκας και προσθέτει: «Τώρα θ’ αρχίσει και πάλι το πηγαινέλα στη Γευγελή για φτηνά ζαρζαβατικά και βενζίνη...».

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τοπικών παραγόντων, περισσότεροι από χίλιοι ντόπιοι προσελήφθησαν από ΜΚΟ σε μια περιοχή που μαστίζεται από την ανεργία, ενώ όπως αποκάλυψε στην «Κ» ο δήμαρχος Παιονίας, κ. Χρήστος Γκουτενούδας, μόνο μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση έριξε στην τοπική οικονομία 22 εκατομμύρια ευρώ! «Αυτοί έσωσαν την κατάσταση από την ανεργία. Η αυλαία όμως έπεσε, περιμένουμε το επόμενο προσφυγικό κύμα», προσθέτει ο συνταξιούχος αξιωματικός. Αθανάσιος Παυλίδης. «Καλά ήταν, έπεσε χρήμα και το πιο πολύ “μαύρο”. Η κοινωνία πήρε και ένα καλό μάθημα, έμαθε να συμβιώνει με ξένους, της έφυγε κάπως η ξενοφοβία. Η πρώτη επαφή ήταν δύσκολη, μετά συνήθισαν οι άνθρωποι, ειδικά όταν άρχισαν να κυκλοφορούν πολλά λεφτά».

Δεν ξέρουν τι θέλουν

Ο δήμαρχος Παιονίας βρίσκεται και πάλι σε δύσκολη θέση. Με το που άρχισαν να εγκλωβίζονται στην Ειδομένη και στην ευρύτερη περιοχή του Πολυκάστρου οι πρώτοι πρόσφυγες, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που, όπως λέει, στράφηκαν εναντίον του γιατί δεν ενήργησε «ώστε να αποτρέψει την παραμονή τους»«Τώρα με κατηγορούν ότι αφήνω τους πρόσφυγες να φύγουν και θα χαθούν δουλειές. Κάποιοι προσπαθούν να στρέψουν εναντίον μου την αγωνία του κόσμου. Ομως εμείς κοιτάμε το γενικό καλό, που έχει να κάνει με θέματα ασφάλειας και υγιεινής του», αναφέρει.

Το ξενοδοχείο PARK, στην είσοδο της πόλης, ήταν επί ένα χρόνο το «στρατηγείο» των ΜΚΟ, από το οποίο κατευθύνονταν οι δραστηριότητες υποστήριξης των αυτοσχέδιων καταυλισμών στην Ειδομένη, τους Ευζώνους αλλά και τα βενζινάδικα στην εθνική οδό. Μέχρι πριν από λίγες μέρες δεν υπήρχε άδειο δωμάτιο ούτε για δείγμα.

Τώρα η πελατεία των ΜΚΟ μειώθηκε δραματικά. «Δούλεψαν όλα τα ξενοδοχεία του νομού καλά, τώρα έφυγαν οι ΜΚΟ και πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε, πώς θα δουλέψουμε...», μας λέει η ιδιοκτήτριά του Κατερίνα Χαραλαμπίδου.

Και κάπως έτσι, η ζωή στην περιοχή ξαναγυρνά στην προτέρα δύσκολη κατάσταση. Και φεύγοντας κανείς από εκεί, δεν ξέρει με τι ακριβώς συναισθήματα αφήνει τους ανθρώπους πίσω του.

Στον «φράχτη των δακρύων»

Μετά την εκκένωση του καταυλισμού, η Ειδομένη βυθίστηκε πάλι στη γαλήνια απομόνωσή της. Κάποιες μεγάλες σκηνές των ΜΚΟ που δεν έχουν αποσυναρμολογηθεί, σωροί σκουπιδιών προς απομάκρυνση, μα, κυρίως, ο διπλός αγκαθωτός ατσαλένιος φράχτης, θυμίζουν ότι σε αυτό το κομμάτι του κάμπου, έως πρόσφατα παιζόταν ένα δράμα.

Αστυνομικοί μας εμποδίζουν να πλησιάσουμε τον «φράχτη των δακρύων», καθώς όπως λένε, αποτελεί στρατιωτική ζώνη. Στο καφενείο δίπλα στον σιδηροδρομικό σταθμό, όπου τα τρένα πηγαινοέρχονται κανονικά πλέον, το κλίμα είναι διαμετρικά αντίθετο απ’ ό,τι λίγο παρακάτω στο Πολύκαστρο.

Η Ειδομένη δεν έχει επιχειρήσεις και νέους ανθρώπους να δουλέψουν, ώστε να «θρηνούν» για τη φυγή των προσφύγων. «Τώρα δεν κλειδώνουμε τα σπίτια μας, κυκλοφορούμε άφοβα τις νύχτες», λέει χαρακτηριστικά ένας συνταξιούχος. «Ησυχάσαμε, ήμασταν 80 κάτοικοι και είχαμε 13.000 “φιλοξενουμένους”, ήταν αδύνατο να το διαχειριστούμε», προσθέτει η πρόεδρος του κοινοτικού διαμερίσματος, κ. Ξανθή Σουπλή και αποκαλύπτει ότι σχεδιάζει να δημιουργήσει στην Ειδομένη μουσείο προσφύγων.

---

---
*

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

... ο Στάθης και οι τύψεις του(;) ...

*
stavrosx1
***
*

Το μανιφέστο του μαλάκα


Μήπως είμαι μαλάκας; (μη σπεύδετε να απαντήσετε καταφατικά ορισμένοι – σας βλέπω, ρητορικό είναι το ερώτημα). Πλην όμως δεν μπορώ να αισθανθώ αλλιώς, όταν βλέπω όλην αυτήν την ορδή να αγορεύει

επί των ερειπίων που δημιουργεί, λες και δημιουργεί Παρθενώνες. Πουλάει
ο κ. Τσίπρας το Ελληνικό και πανηγυρίζει, λες και θα πάει ο κ. Φλαμπουράρης να πιάσει δουλειά κρουπιέρης στο Καζίνο. Που θα χτίσει ο κ. Σπίρτζης με τα χεράκια του. Και τα δάκρυά του.
Ετοιμάζουν ομαδικούς τάφους για ομαδικές απολύσεις από Σεπτέμβριο και η κυβέρνηση μας διαβεβαιώνει ότι θα υπερασπισθεί ό,τι έχει απομείνει από την εργασία, «ακριβώς όπως υπερασπίσθηκε τις συντάξεις και τα σπίτια από τα κόκκινα δάνεια» - δεν εξηγείται αλλιώς, με έχουν για μαλάκα.
Ήδη μιλούν για μικροεργασία, - οι νάνοι – αλλά παινεύουν ο ένας τον άλλον, όπως ο Ρονάλντο τον εαυτόν του. Έχουν κρύψει τα χίλια δόντια του Δράκου μέσα σε κάθε δόντι του Κόφτη, αλλά θα μας αλείψουν τις δαγκωματιές με ζιπέλαιο να γιάνουν – σαλεύουν οι φρένες μου
όταν τους ακούω να μιλάνε για την αναθεώρηση του Συντάγματος (που έχουν παραδώσει λάφυρο στα χέρια των Γερμανών) μόνον και μόνον για αποπροσανατολισμό, μόνον και μόνον για να «αλλάξουν την ατζέντα» - ποια ατζέντα; σημειωματάριο εκτέλεσης εντολών για αλλεπάλληλους φόνους είναι. Λένε μπαρούφες για δημοψηφίσματα
κι ύστερα τις ανακαλούν, λες και δεν τρέχει τίποτα. Έχουν τους Έλληνες για μαλάκες – δεν εξηγείται αλλιώς. Αμολάνε κοτσάνες για την ανοχή του Συντάγματος (του ποιου;) στις διαδηλώσεις (έστω) κατσαρόλας κι ύστερα χωρίζονται στα δύο: σ’ αυτούς που υποστηρίζουν τη μαλακία που ελέχθη και σε εκείνους που διακηρύσσουν ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να λέει μαλακίες – μας έχουν για ζωντόβολα, δεν εξηγείται αλλιώς.
Το 50% των νέων είναι άνεργοι, σε όλο και πιο πολλά σπίτια δεν έχουν να φάνε και ο κ. Τσίπρας έχει αναστήσει την οικονομία από το Πάσχα, ενώ από Σεπτέμβρη πάμε για την ανάληψη (του Μήτσου στους ουρανούς). Μαλάκας κι ο Μήτσος. Αλλά όχι ο CoscoΔρίτσας.
Έχουνε βρει παπά (ότι είναι Αριστεροί) και θάβουνε πέντε – έξι εκατομμύρια Ελληνες. Από πέντε – έξι φορές τον καθένα. Τριάμισι μέτρα κάτω απ’ τη γη. Αν αυτό είναι Αριστερά, να της κάνουμε ευχέλαιο να συνέλθει! Πλην Πολάκη. Αυτός χρειάζεται εξορκισμό! Μπας και καταλάβει ότι όταν το ΚΑΤ δεν έχει ούτε ναρθηκάκια για σπασμένα δάκτυλα, δεν φταίνε όσοι δεν καταλαβαίνουν
πόσο λεβεντιάς είναι ο παλικαράς απ’ τα Σφακιά, αλλά ο ίδιος που νομίζει ότι είναι λεβεντιάς. Μας έχουν για μαλάκηδες – τι το θέλει το ούζο, τον καφέ και τα τσιγάρα ο μαλάκας; Να τα μετριάσει! Να τα κόψει! Γιατί διαμαρτύρεται για την αύξηση του ΦΠΑ και την καθιέρωση του ΕΝΦΙΑ; ο Μητσοτάκης θα ήταν καλύτερος; - νιώθω μαλάκας
Εγώ (ο μαλάκας) που δεν καταδέχθηκα σαράντα χρόνια τώρα να διαλέξω ανάμεσα σε δύο κακά, ακούω όσους πίστευα ότι σκέφτονται το ίδιο, να μου βάζουν το δίλημμα της Σκύλλας ή της Χάρυβδης. Ή έχουν σαλέψει ή με έχουν για μαλάκα με περικεφαλαία (διότι μάλλον με έχουν και για
εθνικιστή μαλάκα, επειδή δεν μάσηξα να θεωρώ αυτοπροσδιορισμό των εθνικισμό των Σκοπιανών και πολυπολιτισμό την Οθωμανική βαρβρότητα). Όμως
χάνω τα λόγια μου, όταν ακούω τον σύντροφο Γκρέγκορ Γκίζι να μιλά στη Γερμανική Βουλή για Γενοκτονία των Ποντίων (εθνικιστής κι αυτός;), ενώ εδώ οι ΦίληςΛιάκος και το κακό συναπάντημα δεν βάζουν καν στη διδακτέα ύλη της ελληνικής (αλλά και της παγκόσμιας) ιστορίας τέτοια ακανθώδη θέματα. Και γιατί να βάλουν; εδώ
οι άνθρωποι εξαίρεσαν από τη σχολική ύλη τον Επιτάφιο του Περικλέους, μαλάκες είναι να μην κάνουν ό,τι γουστάρουν; Έντρομοι είναι, σου λέει, οι Έλληνες, γονατισμένοι είναι, σιγά που θα ασχοληθούν οι κακομοίρηδες με τις δολοφονίες που κάνουμε. Αλλά,
αν μας θεωρούν μαλάκηδες, το μέγα ερώτημα είναι μήπως είμαστε. Δεν θα μιλήσω για τους άλλους (ουδένα θεωρώ μαλάκα), αλλά θα μιλήσω για τον εαυτόν μου – που μάλλον είμαι η χαρά του Καρανίκα. Δουλεύω σαν σταχανοβίτης από 18 χρονώ, ποτέ δεν θεώρησα τη δουλειά καριέρα, άρα στα ματάκια αυτού του σημαιοφόρου της Αριστεράς είμαι το ισοδύναμο της χολέρας. Καλά να πάθω
κι ας μη σείονται τώρα οι φρένες μου, όταν οι Αμερικανοί επαινούν τον κ. Τσίπρα, όταν το ΔΝΤ σχεδιάζει να μετατρέψει τον δημόσιο τομέα σε έναν «παράδεισο» που θα δουλεύει με ιδιωτικά οικονομικά κριτήρια (εις όσα αφορούν την εργασία) διότι, κατά τα άλλα, η διοίκηση του δημόσιου τομέα στην Ελλάδα δούλευε πάντα προς χάριν των κρατικοδίαιτων του ιδιωτικού τομέα.
Ελπίζω, όσο διαβάζετε αυτό το κείμενο να μη νιώθετε μαλάκες – αν είσθε Συριζάκηδες βεβαίως και όχι, αν όμως είσθε Συριζαίοι, κάποιο φιδάκι θα σας ζώνει.
Το Ινστιτούτο της Φλωρεντίας, η μάχη κατά της διαπλοκής (να σκοτώνεσαι με έναν και να σε υποστηρίζουν τέσσερις), οι offshore Ιμαλαΐων, η κυρία Τζάκρη να κάνει δύο βήματα πίσω κι ένα μπρος (όταν χορεύει φοξ τροτ), τα γεμιστά της κυρίας Φωτίου με τα οποία ο Ιησούς τάισε τους πεινώντες στο παράλληλο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, η έξοδος του κ. Καμμένου απ’ τα μνημόνια (η…απομνημονιοποίηση – μνημειώδης έκφραση!), το ταξικό κωθώνι που θέλει να βάλει ταξικό πρόστιμο στην άποψη, τα γαρίφαλα του κ. Τσίπρα στον Ερντογάν, το αμίμητο τιρμπουσόν Τρύφων, η ρουφιάνα η θάλασσα που δεν έχει σύνορα, όλα αυτά
και άλλα τόσα, η αναίδεια, η αλαζονεία, η μεγαληγορία, η δημαγωγία, η εξαπάτηση, η μετάλλαξη, ο παχυδερμισμός, ο αμοραλισμός, όλα αυτά και άλλα τέτοια με κάνουν να νιώθω μαλάκας, διότι με νομίζουν μαλάκα. Μάλιστα με κρυφοτρώει
η θλίψη εκείνου που υποψιάζεται ότι, εν τέλει, μπορεί να είναι και μαλάκας…
---
*

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

... από το Χαμζά Μπέη Τζαμί στην Αγία Σοφία ...

*
stavrosx1
***
*

Οταν στο τζαμί έπαιζε πορνό


Αν ρωτήσεις Θεσσαλονικιό που βρίσκεται το Χαμζά Μπέη Τζαμί το πιθανότερο είναι να σηκώσει τους ώμους και να σμίξει τα φρύδια, ακόμα και αν ακουμπάει στον τοίχο του. Αν όμως του ζητήσεις να σου δείξει το Αλκαζάρ, θα σου πει και ποιο λεωφορείο να πάρεις – στάση Αλκαζάρ.

Ηταν το πρώτο τζαμί που χτίστηκε στην πόλη, το 1468. Ο αρχαιότερος εν Θεσσαλονίκη ισλαμικός ευκτήριος οίκος. Χιλιάδες μουσουλμάνοι άφησαν εκεί τις προσευχές τους. Και, ποιος ξέρει, ίσως και ο πιο διάσημος Σαλονικιός, ο Κεμάλ Ατατούρκ, να γονάτισε στα χαλιά του. Η απόσταση από το σπίτι που γεννήθηκε δεν είναι ούτε ένα τέταρτο με τα πόδια.

Το 1927 πέρασε στην ιδιοκτησία της Εθνικής Τράπεζας η οποία, αν και επρόκειτο για μνημείο, το πούλησε σε ιδιώτη. Το Χαμζά Μπέη Τζαμί απέκτησε καταστήματα. Και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80 λειτουργούσε ως κινηματογράφος. Με καράτε, ινδικά, αιγυπτιακά και πορνό. Ναι, σε μουσουλμανικό τέμενος. Εκεί που ακουγόταν ο ιμάμης, βόγκηξαν η Τίνα Σπάθη και ο Κώστας Γκουσγκούνης. Τώρα αντικαταστήστε την ημισέληνο με σταυρό. Φανταστείτε να παίζει τσόντα εκεί που κάποτε ήταν ένας ναός της Μεγαλόχαρης.

Χαμζά Μπέη Τζαμί (σινε - Αλκαζάρ)
Η εθνικά αποδεκτή ιστορική αφήγηση της σκλαβιάς και του Κρυφού Σχολειού περιέχει μία μικρή, διακριτική αντίφαση: η χώρα μας είναι σπαρμένη από βυζαντινούς και παλαιοχριστιανικούς ναούς, αλλά απουσιάζουν τα μουσουλμανικά μνημεία, τουλάχιστον στο μέγεθος και στη διασπορά που προδιαθέτει η μακραίωνη συνύπαρξη. Είναι λογικό να υποθέσει κάποιος ότι το καθεστώς που περιγράφεται ως σκλαβιά θα αποψίλωνε την ελλαδική επικράτεια από χριστιανικά μνημεία. Ασφαλώς αυτό δεν ήταν δυνατό να συμβεί στα σημεία που δεν υπήρχε μουσουλμανικό στοιχείο. Αλλωστε και η πολιτική των Οθωμανών ευνοούσε τη συνύπαρξη των θρησκειών. Ωστόσο στη Βόρεια Ελλάδα η ένταση του μουσουλμανικού στοιχείου αποτυπώθηκε στην ταυτότητα του τόπου. Και ναι, ήταν λογικό και θεμιτό να τοπωνύμια να αλλάξουν άμεσα προκειμένου να επιτευχθεί η ενσωμάτωση στον ελληνικό εθνικό ιστό. Η τύχη, όμως, των οθωμανικών μνημείων είναι μία διαφορετική ιστορία που, φυσικά, δεν μπορείς να αφηγηθείς παραβλέποντας την εθνική φόρτιση της εποχής. Στα Βαλκάνια είμαστε και, ναι, όσο και αν σήμερα σοκάρει, στη δεκαετία του ’80 δεν ενοχλούσε κανέναν να παίζουν τσόντες μέσα σε τζαμί. Εξίσου λογική φάνηκε η απόφαση να γκρεμιστούν τα πέντε από τα επτά τζαμιά της Φλώρινας. Πολλά τζαμιά σε όλη τη χώρα απέκτησαν άλλες χρήσεις. Γκρεμίστηκαν μέχρι και εκκλησίες που χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 άρχισε να εκδηλώνεται ενδιαφέρον για τη διάσωση των πολλών οθωμανικών μνημείων της χώρας – εξαρτάται πάντα και από το ποιος δήμαρχος περνάει δίπλα από το τζαμί ή το χαμάμ. Όμως διαχρονικά τα βασικά συστατικά της συμπεριφοράς μας προς αυτά είναι η ασέβεια και η αδιαφορία. Αυτό, αλήθεια, μας αφαιρεί το δικαίωμα λόγου για όσα γίνονται στην Αγία Σοφία της Πόλης; Είναι μία μεγάλη συζήτηση. Την οποία οφείλουμε να κάνουμε με προσοχή και τη δέουσα συστολή.

Ραμαζάνι. Για τριάντα μέρες το Κοράνι θα διαβάζεται στην Αγία Σοφία και η τελετή θα μεταδίδεται από την τουρκική τηλεόραση. Αυτό δεν εκπλήσσει κανέναν. Ο Ερντογάν, στο παραλήρημα μεγαλείου που ζει, είναι πια ικανός να μπει στην Αγιά Σοφιά καβάλα στο άλογο, όπως ο Πορθητής. Υπάρχει περίπτωση να μετατρέψει το μνημείο εκ νέου σε τέμενος; Θεωρητικά καμία, εκτός και αν έχει αποφασίσει ότι θα βλέπει τις Βρυξέλλες μόνο από την τηλεόραση.

Η Ελλάς θεσμικά ενοχλήθηκε. Και το υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε μία σκληρή ανακοίνωση.«Τυχόν τέτοιες ενέργειες είναι αναχρονιστικές και ακατανόητες και φανερώνουν έλλειψη σεβασμού έναντι θρησκευτικών μνημείων που αποτελούν σύμβολα παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.» Εδώ υπάρχει πρόβλημα. Πρώτον διότι δεν μας κόπτει γενικώς η παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Δεν νομίζω, ας πούμε, ότι βγάλαμε ανακοίνωση για την Παλμύρα. Δεύτερον, όταν έχεις γκρεμίσει ή μετατρέψει τεμένη σε τσοντάδικα, απαιτείται να είσαι ελαφρώς πιο προσεκτικός αν κουνάς το δάχτυλο και μιλάς για σεβασμό μνημείων. Ακόμα και αν έχεις δίκαιο, την ώρα που πας να σηκώσεις κεφάλι σε τραβάνε τα ράμματα στη γούνα σου. Είναι βλέπεις και το άλλο: ως ελληνική Πολιτεία έχεις επιτρέψει να γκρεμίσουν τζαμιά, αλλά αρνείσαι να δώσεις την άδεια για να χτιστεί ένα σύγχρονο στην πρωτεύουσα.

Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Νίκος Ξυδάκης πήγε να περιγράψει την κατάσταση καλύτερα από όλους, αλλά σήκωσε κουρνιαχτό«Δεν είναι τίποτα τραγικό, δεν είναι έλλειψη σεβασμού να διαβαστεί ένα θρησκευτικό κείμενο… Ελλειψη σεβασμού θα ήταν να γίνουν απρέπειες…» Και όμως, μια χαρά το είπε. Σε αυτά τα πράγματα καλό είναι να μη σηκώνεις σκόνη. Αυτά θέλουν περισυλλογή και αυτοκριτική. Και προαιρετικά, προσευχή με εξομολόγηση.
---
πηγή: citi-zen.gr
---
*